BIO

Urodzony 2 lipca 1949 w Poznaniu; syn Walentego. W 1967 ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu. W tymże roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej i równocześnie uczęszczał do Studium Nauczycielskiego (studiów nie ukończył). Także w 1967 zdobył nagrodę w konkursie literackim Wojewódzkiej Rady Narodowej i Miejskiej Rady Narodowej w Poznaniu oraz Wydawnictwa Poznańskiego i „Gazety Poznańskiej” na opowiadanie. W 1969 rozpoczął pracę jako referent w bazie materiałów i surowców chemicznych. Debiutował w 1973 fragmentem powieści Trenta Tre opublikowanym w czasopiśmie „Nurt” (nr 4). W 1975 otrzymał Medal Młodej Sztuki przyznawany przez „Głos Wielkopolski”. Utwory prozatorskie publikował m.in. w „Nurcie” (1973, 1976, 1980), „Studencie” (1976), „Nowym Nurcie” (1976), „Kulturze” (1977), „Twórczości” (1979, 2021) i „Głosie Wielkopolskim” (1982). W latach 1976-2022 był właścicielem straganu z warzywami i owocami na Rynku Wildeckim w Poznaniu. Po opublikowaniu w 1979 drugiej powieści Panna Lilianka ogłosił jeszcze w tymże roku fragment utworu mającego być jej dalszym ciągiem pt. Starościna (Tatuś. „Twórczość” nr 9), po czym na wiele lat zaprzestał publikowania utworów. W ostatnich latach napisał powieść pt. Świtezianka, przyjętą do druku przez Państwowy Instytut Wydawniczy, której fragmenty ukazały się w 2021 w „Twórczości” (nr 9). Mieszka w Poznaniu.

Twórczość

1. Trenta Tre. [Powieść]. Warszawa: Czytelnik 1975, 194 s.

Dedykowane Marii Storczyk-Opiniogórskiej.

Nagrody

II nagroda w konkursie Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego i Wydawnictwa Poznańskiego na powieść o tematyce wielkopolskiej (1972); Medal Galerii Nowej w Poznaniu (1976).

2. Starościna. [Powieść]. Fragment pt. Tatuś. Powst. 1978. „Twórczość” 1979 nr 9 s. 25-56.

Pierwsza część planowanej powieści pt. Starościna, będącej kolejną częścią powieści-procesu Pajac zob. poz. Panna Lilianka [].

3. Panna Lilianka. Część powieści-procesu pod nazwą „Pajac”. Ilustracje: F. Maśluszczak. Warszawa: Czytelnik 1979, 146 s. Wyd. 2 tamże 1983, 142 s.

Planowany ciąg dalszy powieści pt. Starościna zob. fragment pt. Tatuś .

Nagrody

Nagroda im. S. Piętaka w dziedzinie prozy (1980).

Adaptacje

radiowe

Starościna – Panna Lilianka. Adaptacja i reżyseria: S. Woroniecki. Polskie Radio (Rozgłośnia Merkury w Poznaniu) 1995.

Omówienia i recenzje

Wywiady

Od traumy do zachwytu, czyli słuch idealny. Rozm. K. Szymoniak. „Twórczość2021 nr 9.

Ogólne

Artykuły

M. Orski: Fragmenty większego świata. „Miesięcznik Literacki1977 nr 6 [dot. m.in. R. Schuberta].
H. Bereza: Prawda języka (R. Schubert). W tegoż: Związki naturalne. Szkice literackie. Wyd. 2 zmienione i rozszerzone. Warszawa 1978.
J. Niemczuk: Nowe wraca. „Kultura1979 nr 46 [dot. m.in. R. Schuberta], polemika: L. Bugajski: Nurt neoplebejski czy neointeligencki? „Kultura” 1979 nr 49.
M. Kubasik: Żywe piękno tworzenia w języku” czy „Gra na zwłokę”?Nurt1980 nr 5 [dot. R. Schuberta i J. Andermana].
H. Bereza: Ryszard Schubert. W tegoż: Taki układ. Warszawa 1981.
D. Kirsch: Elaborat – debiuty lat siedemdziesiątych. „Twórczość1981 nr 9 [dot. m.in. R. Schuberta].
W. Bolecki: Wolne głosy (o prozie Ryszarda Schuberta). „Twórczość1982 nr 6, przedruk w tegoż: Prawdy niemiłe. Eseje. Warszawa 1993.
L. Bugajski: Słuchanie i podsłuchiwanie. W tegoż: Następni. Warszawa 1982.
T. Błażejewski: Szaleństwo języka. W tegoż: Rysopis. Esej o młodej prozie. Łódź 1987 [dot. prozy R. Schuberta, D. Kirscha i J. Łozińskiego].
M. Jentys: Oficerowie prawdy (O nowe wartości w literaturze). „Kultura1988 nr 43 [dot. m.in. R. Schuberta].
S. Piskor: Transformacja wartości peryferyjnych. „Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego1990 nr 1012 [dot. m.in. R. Schuberta].
W. Braniecki: Może się coś tli. „Arkusz1992 nr 6, przedruk w tegoż: Płaszcz do „Antygony”. Wędrując po Poznaniu i gdzie indziej. Poznań 1997 [dot. m.in. pracy R. Schuberta na Rynku Wildeckim].
J. Galant: Młoda proza polska lat siedemdziesiątych wobec narracji klasycznej. Łoziński – Schubert – Anderman. „Pamiętnik Literacki1994 z. 2.
B. Walczak: Gwara poznańska w powieściach Ryszarda Schuberta. „Kronika Miasta Poznania1995 nr 4.
K. Uniłowski: Sztuka cytatu. Od powieści przez anty-powieść do metapowieści. W tegoż: Granice nowoczesności. Proza polska i wyczerpanie modernizmu. Katowice 2006 [dot. m.in. prozy R. Schuberta].
A. Karpowicz: Podglądanie. Ryszard Schubert; Artefakty. Edward Redliński – Ryszard Schubert. W tejże: Proza życia. Mowa, pismo, literatura. (Białoszewski, Stachura, Nowakowski, Anderman, Redliński, Schubert). Warszawa 2012.
A. Szpindler: Twórczość to Rysioman. „dwutygodnik.com” [on-line] 2012 nr 93. Dostępny w Internecie: Zob. link [dostęp 5 lipca 2022].
B. Walczak: Słuch absolutny. „Kronika Miasta Poznania2015 nr 2.

Trenta Tre

Z. Bauer. „Życie Literackie1975 nr 47.
B. Czeczko. „Pomyślunkiem parafianina się posługując…”. „Nowe Książki1975 nr 17.
S.J. Królik: Czyściec. „Kamena1975 nr 20.
S. Piskor: Nowa proza. „Poglądy1975 nr 19.
J. Stankiewicz: Na okoliczność „Trenta Tre. „Nowy Wyraz1975 nr 10.
M. Piasecka. „Kierunki1976 nr 3.
J. Walc: Srutu tutu. „Polityka1976 nr 6, przedruk w tegoż: Wybierane. Warszawa 1989, polemika: R. Schubert. Dialog: autor – recenzent. „Polityka” 1976 nr 18, D. Kirsch. „Student” 1976 nr 5.
B. Zadura: Trzydzieści trzy. „Twórczość1976 nr 2.
J. Niemczuk. Ryszard Schubert, czyli słuch absolutny. „Kultura1979 nr 38 [dot. też: Panna Lilianka].
W. Gołębiowski: Posezonowa wyprzedaż. „Miesięcznik Literacki1988 nr 10 [dot. m.in. Trenta Tre].
Z.S. Masternak: Na(d) poziomy!Topos2001 nr 4/5.
O. Szmidt: Piekło języka. „Trenta Tre” Ryszarda Schuberta. „Pamiętnik Literacki2015 z. 4.
J. Galant: Na bocznicy. O bohaterach „Trenta Tre” Ryszarda Schuberta. W: Poznań pisarek i pisarzy. Materiały z sesji naukowej zorganizowanej z okazji Jubileuszu 45-lecia Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Poznań 2016.
P. Kaliszuk: Boobalk, Schubert i szyfry. „Forum Poetyki” [on-line] 2019 nr 18. Dostępny w internecie: Zob. link [dostęp 25 lipca 2022].

Panna Lilianka

H. Bereza: Prawda języka. „Twórczość1977 nr 10 [dot. też: Trenta Tre], przedruk pt. Język (Ryszard Schubert) w tegoż: Sposób myślenia. 1. O prozie polskiej. Warszawa 1989.
T. Błażejewski: Piękna jak Lilian Harvey. „Odgłosy1979 nr 38, przedruk w tegoż: Literatura jak literatura. Szkice i notatki. Łódź 1987.
M. Boni: Naga kobiecość. „Literatura1979 nr 32.
W. Jamroziak: Kobiecość triumfująca. „Głos Wielkopolski1979 nr 237.
M. Kubasik. „Nurt1979 nr 11.
J. Niemczuk: Ryszard Schubert, czyli słuch absolutny. „Kultura1979 nr 38 [dot. też: Trenta Tre].
R. Nycz: Wejść w słowo. „Tygodnik Kulturalny1979 nr 41.
M. Paczkowska: Apologia kobiecości. „Kierunki1979 nr 39.
S. Piskorski: Oklaski nie na temat. „Poglądy1979 nr 23.
M. Płachecki. Aż tyle i tylko tyle. „Twórczość1979 nr 12.
K. Rutkowski: Przytomny uczestnik rozmowy. „Literatura1979 nr 32, przedruk w tegoż: Ani było, ani jest. Szkice literackie. Warszawa 1984.
A. Tatarkiewicz: Zniewolona. „Polityka1979 nr 36.
A. Urbański: Spowiedź Lilianki. „Nowe Książki1979 nr 18.
S. Bąba: O języku „Panny Lilianki. „Nurt1980 nr 4.
M. Orski: Lilianka. „Odra1980 nr 2.
K. Rutkowski: Ryszard Schubert i powieść plebejska. „Miesięcznik Literacki1980 nr 1.
T. Skutnik: Salon i barbarzyńcy, czyli Lekcja żywego języka. „Punkt1980 nr 9.
M. Zieliński: Zdrowy z urojenia. „Tygodnik Powszechny1980 nr 32, przedruk w tegoż: Kilka niewzruszonych przekonań. Kraków 1987, polemika: J.J. Szczepański. Tamże nr 34, S. Lem. Tamże nr 35 [list otwarty do J.J. Szczepańskiego].
D. Bula: Iluzja mówioności w „Pannie Liliance. „Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego1985 nr 680.
D. Bula: Odczytanie stylizacji językowej w potocznym odbiorze literatury. (Propozycje badawcze). „Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego1987 nr 851 [na przykładzie recepcji „Panny Lilianki”].
O. Szmidt: Panna Lilianka”, czyli zapomniany kobiecy monolog o zastanej rzeczywistości. W: Zanurzeni w historii – zanurzeni w kulturze. Literatura czasów PRL-u o PRL-u. Kraków 2011.
A. Sobolewska: Zachowanie ulotnego. Strategie archiwizowania w „Pannie Liliance” Ryszarda Schuberta. „Przegląd Humanistyczny2018 nr 1.