BIO

Urodzony 10 stycznia 1953 w Bierutowie; syn Zdzisława Polkowskiego, inżyniera rolnika, i Barbary ze Zbrojkiewiczów, inżyniera rolnika. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie – Nowej Hucie. Po zdaniu matury w 1972, studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Działał w Studenckim Komitecie Solidarności i w Krakowskiej Oficynie Studentów (1977-79). Debiutował w 1978 wierszami pt. [incipit:] Ci, którzy idą bez lęku Do M..., Raj, Wieczór autorski, opublikowanymi w wydawanym poza cenzurą piśmie „Zapis” (nr 7). W 1979 ożenił się z Anną Petrycką, archeologiem. W 1981 założył wspólnie z Tadeuszem Nyczkiem i Andrzejem Sulikowskim nielegalne Wydawnictwo ABC w Krakowie, które po ogłoszeniu stanu wojennego w grudniu 1981 przestało istnieć. Pracował także w Zarządzie Regionu Małopolska Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych (NSZZ) „Solidarność”. Kontynuował twórczość literacką, zamieszczając wiersze nadal w „Zapisie” (1980-81). Po ogłoszeniu stanu wojennego był internowany do lipca 1982. Publikował wiersze w czasopismach wydawanych poza cenzurą: „Wezwanie” (1982), „Nowy Zapis” (1983), „Szkice” (1984), „Ogniwo” (1985), „Arka” (1986-87), a także w „Tygodniku Powszechnym” (1982-89), miesięczniku „Powściągliwość i Praca” (1984) oraz w wydawanym w Londynie kwartalniku literackim „Puls” (1984-85). W 1983 otrzymał nagrodę kulturalną NSZZ „Solidarność” (za lata 1981-82), a w 1985 nagrodę poetycką im. M. Sępa-Szarzyńskiego. W 1983-90 był redaktorem naczelnym pisma „Arka”, w 1983-97 jego wydawcą, w 1990-92 członkiem zespołu redakcyjnego. W 1990-96 pełnił funkcję redaktora naczelnego dziennika „Czas Krakowski.” W 1991 został przewodniczącym rady nadzorczej FILM S.A., a w 1993 przewodniczącym rady nadzorczej Polskiej Agencji Informacyjnej. W 1993 przez krótki czas był rzecznikiem prasowym rządu Jana Olszewskiego. W 1995 został członkiem rady programowej ośrodka telewizyjnego w Krakowie oraz członkiem Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa. W 1996 objął funkcję prezesa Stowarzyszenia Samorządny Kraków. Za twórczość poetycką, zwłaszcza za wiersze powstałe w okresie stanu wojennego, otrzymał Nagrody Kulturalne „Solidarności” (za 1981 i ponownie za 1982). Mieszka w Krakowie.

Twórczość

1. To nie jest poezja. [Wiersze]. Warszawa: Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA* 1980, 45 s. Wyd. 2 rozszerzone pt. Oddychaj głęboko. Kraków: ABC* 1981, 62 s.

Przedruk fragmentów zob. poz. , .

Nagrody

Nagroda Fundacji im. Kościelskich w Genewie w 1983.

Zawartość

Cykle: Kilka słów; Flaga łopoce na wietrze; Uzasadnienie istnienia.

2. Ogień. Z notatek 1982-1983. [Wiersze]. Kraków: Półka Poetów* 1983, 31 s.

Przedruk fragmentu zob. poz. .

Zawartość

Cykle: Nowy Wiśnicz; Załęże; Nowa Huta.

3. Wiatr i liście. Wiersze. Kraków: Świt* [1984]?

Inf.: Bibliografia podziemnych druków zwartych z lat 1976-1989. Warszawa 1995.

4. Wiersze. 1977-1984. Londyn: Puls 1986, 101 s.

Zawartość

Zawiera fragmenty poz. 1, 2, – nadto wiersze nowe.

5. Drzewa. Wiersze 1983-1987. Kraków: Oficyna Literacka 1987, 34 s. Przedruk zob. poz. .

Nagrody

Nagroda literacka im. B. Sadowskiej w 1989.

6. Elegie z tymowskich gór i inne wiersze. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak 1990, 115 s.

Zawartość

Zawiera fragmenty poz. 1, 2, – poz. , – nadto cykl: Elegie z tymowskich gór.

7. Życie jest prawdą. [Wiersze]. Kobyłka: Towarzystwo Przyjaciół miasta Kobyłka; Art Druk 2005, 116 s.

Prace redakcyjne

1. Chwileczkę grabarze. Publikacja wydana z okazji premiery sztuki „Cmentarzewg Marka Hłaski w Teatrze Kameralnym – luty 1981 r. Oprac. J. Polkowski. Kraków: Ość 1981, 28 s.
2. Polska zaprasza. Koncepcja albumu: M. Pawlicki. Dobór cytatów: J. Polkowski, M. Baran. Oprac. graficzne: A. Budek, J. Ebert. Warszawa: K&K Advertising 2000, 139 s.
Wersje wyd. w przekładach: angielski: Poland welcomes You, niemiecki: Polen ladt ein.

Omówienia i recenzje

Ankieta dla IBL PAN 1998.

Ogólne

Artykuły

J. Pilch: Wiersze Jana Polkowskiego. Echo Krakowa 1981 nr 85.
[A. Wirpsza] L. Szaruga: Powiedziałem wszystko. (O poezji Jana Polkowskiego). Kontakty 1984 nr 10.
M. Zaleski: Poezja Jana Polkowskiego. „Puls”* 1985 nr 25.
J. Błoński: Język właściwie użyty. O poezji Jana Polkowskiego. Res Publica 1987 nr 3.
A. Poprawa: Palimpsest Polkowskiego. Kresy 1990/1991 nr 4/5.
M. Stala: Polkowski, Machej, Świetlicki, Tekieli... Teksty Drugie 1990 z. 1, przedruk w tegoż: Druga strona. Kraków 1997.
B. Urbankowski: Poezja na przełomie dziesięcioleci. Polonistyka 1991 nr 7 [dot. m.in. J. Polkowskiego].
A. Szurczak: O poezji Jana Polkowskiego. W: Lekcje poezji w szkole średniej. Kielce 1992.
A. Niewiadomski: Jan Polkowski – „Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono. W: Wśród starych i nowych lektur szkolnych. Rzeszów 1994.
A. Kotliński: Półgłosem, szeptem, milcząc... Polkowskiego „lekcja Polski. W: L. Hul, Z. Chojnowski, A. Kotliński: Co nie jest wymówione zmierza do nieistnienia”. Interpretacje wierszy współczesnych. Olsztyn 1995.
P. Kępiński: Wymowne milczenie. O poezji Jana Polkowskiego. Polonistyka 1999 nr 1.
M. Baran: Poeta milczy, świat istnieje dalej. Nowe Państwo 2001 nr 30.
A. Skoczek: Poeta pamięta – wiersze [Tomasza] Jastruna, Polkowskiego, Maja. W tejże: Poezja świadectwa i sprzeciwu. Kraków 2004.

To nie jest poezja

S. Barańczak: Wyobraź sobie, że piszesz po polsku. Zapis 1981 nr 18, przedruk w tegoż: Przed i po. London 1988.
T. Nyczek: Co słychać w Polsce. W tegoż: Powiedz tylko słowo. Londyn 1985.

Ogień

S. Barańczak: Niewidzialna ojczyzna. W tegoż: Przed i po. Londyn 1988, przedruk w: Literatura współczesna „źle obecna” w szkole. Wrocław 1991.

Drzewa

M. Stala: Dotknięcie losu. Tygodnik Powszechny 1989 nr 20, przedruk w tegoż: Chwile pewności. Kraków 1991.

Elegie z tymowskich gór

M. Łukaszuk: To nie jest poezja. Tygodnik Literacki 1990 nr 11.
A. Mazur: Najwspanialszy ze smutków Europy. Twórczość 1991 nr 4.