BIO

Urodzona 24 lipca 1937 w Warszawie; córka Kazimierza Romana Grabowskiego, psychologa, nauczyciela (zginął w Katyniu), i Stanisławy z domu Stec, nauczycielki. W czasie okupacji niemieckiej przebywała nadal w Warszawie (także w czasie powstania warszawskiego). Po zakończeniu wojny mieszkała przez pewien okres we Włochach pod Warszawą, gdzie ukończyła liceum ogólnokształcące. Następnie studiowała polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (UW). W 1958 zawarła związek małżeński z Tadeuszem Patey, architektem (rozwód 1971). Po uzyskaniu w 1961 magisterium, pracowała początkowo jako instruktorka do spraw kultury w Młodzieżowym Domu Kultury w Warszawie, a następnie jako wykładowca-konsultant literatury polskiej w oświacie dla dorosłych, m.in. w Technicznych Zakładach Naukowych w Warszawie. Debiutowała w 1961 wierszami pt. W lesie, Marcowe gody, Rozstaje i Paradoks na łamach Almanachu Młodych (wyd. 1960/61). Była członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy. W 1961-63 należała do kręgu sympatyków Zespołu Literackiego „Grupa Warszawska”. Utwory poetyckie, recenzje, a później także przekłady (z języka serbsko-chorwackiego, ukraińskiego, serbołużyckiego, rosyjskiego, niemieckiego i francuskiego) publikowała m.in. w czasopismach „Tygodnik Kulturalny” (1962-70, z przerwami), „Kultura” (1966-87, z przerwami), „Barwy” (1969-87, z przerwami), „Głos Nauczycielski” (1971-79, z przerwami), „Życie Literackie” (1975-79, 1982, 1986, 1987) i „Kierunki” (1980-86, 1988-89). W 1970-72 uczęszczała na seminarium doktoranckie z socjologii na UW. Od 1977 była członkiem Związku Literatów Polskich (do 1990). W 1978 roku wyszła za mąż za Jana Steffena, profesora medycyny. W 1978-80 prowadziła dział recenzji w piśmie „Gromada – Rolnik Polski”. Podjęła działalność popularyzatorską w zakresie literatury polskiej, wygłaszając prelekcje i odczyty na terenie kraju i za granicą. W 1980 została członkiem Oddziału Polskiego Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC) i Mazowieckiego Towarzystwa Kultury. W 1986-87 redagowała dział poezji i prowadziła porady z zakresu kultury języka w czasopiśmie „Spółdzielczość w Szkole”. W maju 1987 przebywała w Republice Federalnej Niemiec na stypendium literackim Fundacji R. Boscha na zaproszenie Karla Dedeciusa. W 1989 została honorowym członkiem korespondentem Międzynarodowej Akademii Literatury, Sztuki i Nauki „Di Pontzen” w Neapolu. W tymże roku otrzymała nagrodę „Srebrny Wieniec”, przyznaną przez tę Akademię. W 1993 weszła w skład zespołu redakcyjnego miesięcznika Stowarzyszenia Civitas Christiana pt.Integracje.” W 1996 została uhonorowana tytułem „Wielkiej Damy” za twórczość literacką, przekładową oraz propagowanie poezji kobiecej przez Akademię Literatury i Sztuki „La Crisalide” w Katanii we Włoszech, a w 1997 otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości literackiej z uwzględnieniem twórczości dla dzieci. W 1999 została członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Mieszka w Warszawie.

Twórczość

1. Z kręgu. [Wiersze]. Warszawa: Iskry 1968 [właśc. 1967], 37 s.

2. Adam – Ewa. [Wiersze]. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1975, 66 s.

Wyd. osobne wierszy: Ode złego (Akt strzelisty); Adam – Ewa. z nutami: 2 pieśni. Na mezzosopran i fortepian. [Muzyka:] Z. Bargielski. Warszawa: Wydawnictwo Muzyczno Agencja Autorska 1985, 12 s.

Tekst w języku polskim i niemieckim.

3. Ściana. [Utwór dramatyczny; współautor:] S. Załuski. Prapremiera: Warszawa, Dom Literatury 1975. Wyd. w wersji poszerzone zob. poz. .

Nagrody

III nagroda w konkursie na współczesną sztukę teatralną, przyznaną m.in. przez Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki w 1975.

4. Drzewo od wewnątrz . Wiersze i bajki. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza 1979, 89 s.

5. Kołysanka. [Wiersze dla dzieci]. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza 1981, [24] s.

6. Oto ja – kobieta. Wybór liryki miłosnej. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1983, 67 s.

7. Rana ziemi. [Wiersze]. Warszawa: Czytelnik 1983, 58 s.

8. Mur. „Ściana” i „Przykazania” dwie komediofarsy (polityczne i nie tylko...). [Współautor:] S. Załuski. Powst. 1985. Wyd. Warszawa: Grapio 1995, 114 s. Por. poz. .

Autorka podpisana: Aleksander Grey.

Nagrody

I nagroda w konkursie na sztukę dramatyczną dla teatru amatorskiego, przyznana przez Krakowski Dom Kultury „Pałac pod Baranami” w 1985.

9. Przygoda Kropelki. [Wiersze dla dzieci]. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie 1988, [16] s. Wyd. 2 tamże 1989.

Przekłady

ukraiński

Prigodi kraplinki. [Przeł.] T. Slobodjanjuk. Kiiv 1991.

10. Zwierzyniec. Bajki, satyry, epigramy. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1988, 67 s.

11. Przed snem. [Wiersze dla dzieci]. Warszawa: Mozaika – Interlibro 1990, [16] s.

12. Wigilijny wieczór. [Opowieści i wiersze dla dzieci]. Warszawa: Interlibro 1990, [16] s.

13. Krasnoludki, gnomy, elfy, skrzaty i trolle. Przedziwna historia. [Opowiadanie dla dzieci]. Warszawa: Adam 1991, 19 s. Wyd. 2 pt. Przedziwna historia o skrzatach, elfach, trollach. Łódź: Literatura 1998, 23 s.

14. Przygody lalki Babi i pajacyka Koko. [Opowieść dla dzieci]. [Warszawa:] Adam [1992], 16 s.

15. Sen poetów. Il sogno dei poeti. [Przekł. wierszy na włoski:] I. Conti. Warszawa: Grapio 1996, 30 s.

Tekst w języku polskim i włoskim.

16. Opowiedz miłość. [Wybór wierszy]. Warszawa: Grapio 1997, 123 s.

Zawiera też wiersze nowe.

17. Znamię czasu. [Wybór wierszy]. Wybór: Z. Irzyk. Posłowie: W. Smaszcz. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX" 1997, 110 s.

Zawiera m.in. Wiersze nowe.

18. Oda do ciała. [Wybór wierszy]. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1998, 90 s.

Zawiera też wiersze nowe.

19. Pory roku. [Dla dzieci]. Warszawa: Grapio 2002, 37 s.

20. Wiersze. Wybór i wstęp: M. Patey. Warszawa: Grapio 2002, 37 s.

21. Zapach akacji. Wiersze dla dzieci. Wolsztyn: Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy 2002, 24 s.

22. Ku pamięci. [Wiersze]. Warszawa: Grapio 2006, 96 s.

Wydania osobne tekstów poetyckich w opracowaniu muzycznym, m.in.

[Cztery] 4 pieśni miłosne. Na mezzosopran i fortepian; = 4 Liebeslieder. Fur Mezzosoprano und Klavier. [Przeł. na niemiecki:] S. Schmidt. [Muzyka:] Z. Bargielski. Warszawa: Wydawnictwo Muzyczne Agencja Autorska [1975], 24 s. [tekst w języku polskim i niemieckim.].
W kręgu. Na sopran, alt, baryton i bas solo oraz zespól kameralny. [Muzyka:] Z. Bargielski. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne [1975], 22 s.

Przekłady

1. W. Neumann: Wintergespräch. Zimowe rozmowy. [Wiersze]. Przekł. i oprac.: A. Patey-Grabowska. Warszawa: Grapio 1996, 96 s.
2. W. Neumann: Botschaften der Liebe. Gedichte = Orędzia miłości. Wiersze.Warszawa: Grapio 2001, 95 s.
Tekst w języku niemieckim i polskim.
3. J.P. Mestas: Długo potem = Longtemps aprés. [Wiersze]. Warszawa: Grapio 2004, 60 s.
Tekst w języku polskim i francuskim.

Prace redakcyjne

1. Ja i ty. Antologia wierszy miłosnych polskich poetek współczesnych. Wybór [i wstęp:] A. Patey-Grabowska. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza 1982, 95 s.
2. Krzyk o świcie. Katyń w poezji. Wybór: A. Patey-Grabowska, S. Melak. Warszawa: Wydawnictwo Królowa Apostołów 1992, 80 s.
3. W imię miłości... Antologia wierszy miłosnych poetek polskich. Wstęp, wybór i oprac.: A. Patey-Grabowska. Warszawa: Adam 1995, 207 s.

Omówienia i recenzje

Ankieta dla IBL PAN 1989, 1995, 1998, 2006.

Wywiady

Poezja jest ocaleniem – mówi Alicja Patey-Grabowska. Rozm. Z. Seweryn. Słowo Powszechne 1981 nr 6.
Z Alicją Patey-Grabowską o poezji kobiecej i twórczości w życiu kobiety. Rozm. E. Domańska. Rodzina 1985 nr 9.
Katyńczycy. Rozm. J. Siedlecka. Solidarność 1989 nr 10.
Szukając śladów ojca. Rozm. T. Ujazdowska. „Tydzień Polski”, Londyn 1991 nr 7.

Ogólne

Artykuły

A. Łaszowski: Sylwetki poetów. Zagadka kobiecości. Kierunki 1988 nr 32.
G. Pietruszewska-Kobiela: Ja – ćma – kobieta – miłość (Alicja Patey-Grabowska). W: Kocham, więc jestem. Częstochowa. 1995.
W. Papierska: O poetyckiej magii Alicji Patey-Grabowskiej. Biblioteka w Szkole 1996 nr 4.
J. Konieczka: Alicja Patey-Grabowska. Poezja i Dziecko 2004 nr 3.
H. Kozicka: Wiersze Alicji Patey-Grabowskiej. Polski Uniwersytet Ludowy 2004 nr 1.

Z kręgu

Z. Jerzyna: Oto ja – kobieta. Kultura 1968 nr 15.
B. Ostromęcki. „Głos Nauczyciela1968 nr 47.
B. Biernacka: Krąg rysowany ogniem. Tygodnik Kulturalny 1969 nr 9.
M. Orski. „Poezja1969 nr 8.
W.P. Szymański: Z piętnem ognia na czole. W tegoż: Między ciemnością a świtem. Kraków 2005.

Adam – Ewa

W. Natanson: Poezja kobieca – i nie tylko kobieca. Nowe Książki 1976 nr 8.
J. Weber. „Tygodnik Kulturalny1976 nr 27.
A. Zieniewicz: Puchu marny... Literatura 1976 nr 38.

Drzewo od wewnątrz

J. Biernacki: Człowiek od wewnątrz. Nowe Książki 1980 nr 8.
S. Jurkowski: Drzewo się rozrasta. Nowy Wyraz 1980 nr 3.
B. Maj: Wiersze i bajki. Tygodnik Kulturalny 1980 nr 4.
W. Natanson: Dojrzewanie wiersza. Życie Literackie 1980 nr 5.

Kołysanka

L. Żuliński: Dlaczego ogórek nie śpiewa?Tygodnik Kulturalny1982 nr 13.

Oto ja – kobieta

W. Natanson: Jak na pałasze. Nowe Książki 1984 nr 3.

Rana ziemi

S. Jurkowski: Rana człowiecza. Życie Literackie 1983 nr 40.
W. Natanson: Poetycka szczerość. Kierunki 1983 nr 15.

Zwierzyniec

A. Gnarowski: Kamień filozoficzny. Życie Literackie 1989 nr 17.
W. Natanson: Nowe tony. Nowe Książki 1989 nr 7.
[S. Stabro] St.S.: Człowiek w skórze wilka. Kierunki 1989 nr 8.

Znamię czasu

E. Biela: Kobiecość. Topos 1997 nr 4.
M. Krassowski: Poetka miłości. Wiadomości Kulturalne 1997 nr 21.
W. Wantuch: Cienka kreska. Nowe Książki 1997 nr 10.

Oda do ciała

M. Bocian: Lęk i zachwycenie. Akant 1998 nr 4.
T. Lebioda: Obnażone ciało. Akant 1998 nr 12.

Ku pamięci

S. Pastuszewski: Uwodzenie. Akant 2006 nr 5.

Ja i ty

A. Raczyńska: Czytelne i jawne z daleka. Poezja 1984 nr 8.

Krzyk o świcie

J. Narbutt: Moim skromnym zdaniem. Fakty i słowa. Ład 1993 nr 5.

W imię miłości...

M. Krassowski: Dobre. Wiadomości Kulturalne 1995 nr 40.