BIO

Urodzony 31 marca 1893 w Goszczy (powiat miechowski); syn Wojciecha Nowaka, nauczyciela szkoły ludowej, i Felicji z Dłużewskich. W 1912 ukończył gimnazjum klasyczne w Kielcach. W 1913-17 odbywał studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ) w Krakowie. W 1918-20 uczył języka polskiego, łaciny i historii w Wyższej Szkole Realnej w Kielcach. Ożenił się z Jadwigą Dłużewską. W 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W tymże roku przeniósł się do Warszawy i do 1939 pracował jako nauczyciel języka polskiego, łaciny i historii w Gimnazjum Towarzystwa im. J. Zamoyskiego. Równocześnie aktywnie działał w Związku Zawodowym Nauczycieli Polskich Szkół Średnich; wchodził w skład Zarządu Kieleckiego, Zarządu Warszawskiego (1920-26), a w 1926-39 Zarządu Głównego; był członkiem kolegium redakcyjnego organu związkowego „Ogniwo”. W 1927-38 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego pisma młodzieży Gimnazjum Towarzystwa im. J. Zamoyskiego „Życie Szkoły”. Debiutował w 1929 artykułem pt. Syzyfiana, ogłoszonym na łamach „Pamiętnika Koła Kielczan”. W 1932 doktoryzował się na UJ na podstawie rozprawy pt. Satyra polityczna Sejmu Czteroletniego (promotor prof. Ignacy Chrzanowski). W 1932-39 był członkiem, a następnie przewodniczącym Komisji Pism Młodzieży Szkolnej w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego; za tę działalność otrzymał w 1938 Złoty Krzyż Zasługi. Od 1935 przygotowywał rozprawę habilitacyjną; w roku szkolnym 1936/37 otrzymał w tym celu od Towarzystwa im. J. Zamoyskiego stypendium i urlop naukowy. W 1937-39 był członkiem Zarządu Koła Kielczan oraz redagował rocznik „Pamiętnik Koła Kielczan” (1937-38). Po wybuchu II wojny światowej, od października 1939 mieszkał w Kielcach, gdzie oficjalnie pracował jako urzędnik w przemyśle. Jednocześnie od 1940 prowadził naukę języka polskiego i łaciny na tajnych kompletach licealnych. W drugiej połowie 1943 zorganizował studium polonistyczne w kieleckiej filii Tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich; wykładał tu poetykę, analizę dzieła literackiego i język staro-cerkiewno-słowiański. Po wyzwoleniu, od lutego 1945 zajmował się jako przedstawiciel Ministerstwa Kultury i Sztuki zabezpieczaniem zbiorów sztuki i księgozbiorów z likwidowanych dworów na Kielecczyźnie oraz z powiatów miechowskiego, olkuskiego, koneckiego i opoczyńskiego w województwie krakowskim i łódzkim. Do 1947 pełnił funkcję pierwszego dyrektora Muzeum Świętokrzyskiego oraz Wojewódzkiej Biblioteki w Kielcach, które zostały utworzone na podstawie tych zbiorów. W tym czasie był pomysłodawcą i redaktorem serii Biblioteka Muzeum Świętokrzyskiego. Działał jako członek wojewódzkiej Rady Kultury i Sztuki, prezes Oddziału Kieleckiego Związku Literatów Polskich, organizator i prezes Towarzystwa Przyjaciół Kielc. Jesienią 1947 powrócił do Warszawy i pracował do 1950 jako kierownik działu literackiego w redakcji dziennika Stowarzyszenia „PAX” „Słowo Powszechne”; tu publikował artykuły publicystyczne i literackie oraz recenzje (m.in. w 1948 cykl pt. Z teki recenzenta oraz stała rubryka pt. Przegląd prasy podpisany kryptonimem: a.g.). Liczne artykuły i recenzje literackie ogłaszał też w tygodniku „Dziś i Jutro” (1947-50, 1953). W 1950 wszedł w skład zarządu sekcji naukowej Stowarzyszenia Autorów „ZAiKS”. W 1950-53 był dyrektorem Prywatnej Męskiej Szkoły Ogólnokształcącej Stopnia Licealnego (później Liceum św. Augustyna). Równocześnie kontynuował pracę naukową; w 1951 habilitował się na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie rozprawy pt. Stanisław Konarski. W 1953-56 pracował jako zastępca profesora na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, wykładał literaturę staropolską. Jednocześnie pełnił funkcję kuratora Liceum św. Augustyna. W 1956 został mianowany profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego (UW) i podjął wykłady z historii literatury. Powstałe w tym czasie artykuły literackie publikował w czasopismach „Przegląd Humanistyczny” (1960-72, z przerwami), „Kierunki” (1960-71, z przerwami), „Życie i Myśl” (1961-70, z przerwami). Otrzymał dwukrotnie nagrodę Ministra Szkolnictwa Wyższego (1961, 1962). W 1963 był wspólnie ze Stefanem Nieznanowskim założycielem Pracowni Staropolskiej Instytutu Wydawniczego „PAX”. Po przejściu w 1963 na emeryturę kontynuował pracę pedagogiczną i naukową, prowadząc na UW seminarium doktoranckie z zakresu literatury staropolskiej. W 1964 otrzymał nagrodę im. W. Pietrzaka za całokształt twórczości. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1963). Zmarł 19 kwietnia 1972 w Warszawie.

Twórczość

1. Satyra polityczna Sejmu Czteroletniego. Kraków: Druk W.L. Anczyc 1933, VII, 233 s.

Autor podpisany: J. Nowak.
Rozprawa doktorska.

2. Satyra polityczna konfederacji targowickiej i sejmu grodzieńskiego. Kraków: Druk W.L. Anczyc 1935, VII, 204 s.

Autor podpisany: J. Nowak.

3. O rangę społeczną nauczyciela szkoły średniej. Kielce: Druk Z. Opałko 1945, 20 s. Przedruk poz. .

Autor podpisany: Aleksander Gostecki.

4. Udział regionu kieleckiego w kulturze narodu. Kielce: [Druk] „Jedność 1947, 87 s.

Zawartość

Epoka przedpiastowska i średniowiecze; Odrodzenie; Wiek XVII; Epoka stanisławowska; Czasy porozbiorowe; Literatura piękna; Mecenat kulturalny.

5. Stanisław Konarski. Przedmowa: K. Górski. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX1951, 223 s. Wyd. 2 tamże 1989.

Rozprawa habilitacyjna.

6. Poemat satyrowy w literaturze polskiej w. XVI-XVII. Z dziejów inicjatywy artystycznej Jana Kochanowskiego. [Warszawa:] Uniwersytet Warszawski 1962, 210 s. powielone Prace Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Warszawskiego nr 4. Z prac Katedry Historii Literatury Polskiej. Przedruk poz. .

7. Okolicznościowa poezja polityczna w Polsce. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX1963-1980.

[T. 1]. Średniowiecze. 1963, 152 s.

[T. 2]. Czasy Zygmuntowskie. 1966, 423 s.

[T. 3]. Pierwsi królowie elekcyjni. 1969, 251 s.

[T. 4]. Zygmunt III. 1971, 438 s.

[T. 5]. Dwaj młodsi Wazowie. 1971, 387 s.

[T. 6]. Dwaj królowie rodacy. Wyd. [z rękopisu], oprac. i posłowiem opatrzył S. Nieznanowski. 1980, 262 s.

8. Bibliografia staropolskiej okolicznościowej poezji politycznej (XVI-XVIII). Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego 1964, VI, 208 s.

9. Z historii polskiej literatury i kultury. [Studia]. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX1967, 284 s.

Zawartość

I: O społecznym charakterze literatury polskiej; Trwałe wartości literatury staropolskiej; Niektóre kłopoty polonistyki. – II: O polskich przekładach Biblii; Poemat satyrowy w literaturze polskiej w XVI i XVII w. [poz. ]; Stanisław Orzechowski – pisarz nieznany; „Żywoty świętych” Piotra Skargi; Seminarium językowe dla publiczności. – III: O włoskich źródłach Oświecenia w Polsce i na Węgrzech; O datę startową literatury polskiego oświecenia; Periodyzacja polskiego oświecenia; Periodyzacja literatury stanisławowskiej; Kartka z dziejów kultury polskiego osiemnastowiecza; O Adamie Naruszewiczu, poecie panegirycznym; Postać reformatora [dot. H. Kołłątaja]; Julian Ursyn Niemcewicz; Start poetycki Konrada Rylejewa; Mickiewicz żywy. – IV: Staropolska okolicznościowa literatura polityczna w rękopisach – jej charakter i postulaty wydawnicze; Staropolska anonimowa poezja polityczna; Formy religijne staropolskiej poezji politycznej; Gdańska poezja polityczna z czasów najazdu Gustawa Adolfa. – V: Adam Bełcikowski; Ignacy Chrzanowski, jakiego pamiętam. – VI: U źródeł regionalizmu; Region kielecki; Historia pewnej pracy w terenie; Książka podworska Kielecczyzny; Wespazjan Kochowski; Adolf Dygasiński; Matura Stefana Żeromskiego. – Studia drukowane w czasopismach i książkach zbiorowych w latach 1938-1966.

10. Studia i szkice. Bibliografię prac J. Nowaka-Dłużewskiego zebrał i zestawił S. Nieznanowski. Wspomnienie wstępne, przypisy oprac. i uzupełnione: M. Korolko. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX1973, 271 s.

Zawartość

Poezja polityczna w Europie i w Polsce; Dwutorowy nurt dawnej literatury polskiej; Retoryka a literatura piękna; Rej moralista i humorysta; Pogłosy „Przemowy krótkiej do poćciwego Polaka stanu rycerskiego” Mikołaja Reja w literaturze w. XVI i pierwszej połowy w. XVII; Zagadki twórczości Marcina Broniewskiego i Jana Szczęsnego Herburta. (Z dziejów literatury dawnej Rzeszowszczyzny); Szymon Szymonowicz o sprawach politycznych i literackich w „Sielankach”; Jak powstały „Kolędy polskie”; Barok w Polsce; Oryginalność literatury barokowej; Dynastia literacka Leszczyńskich. (Kartka z dziejów poezji okolicznościowej w Polsce w. XVII); Kamieniec i Buczacz [dot.: S. Makowiecki: Relacyja Kamieńca...; wiersze okolicznościowe W. Potockiego]; Nieco z kulis warsztatu literackiego Sienkiewicza [dot. źródeł historycznych „Trylogii”]; Ignacy Krasicki. (Człowiek i dzieło); Julian Ursyn Niemcewicz. (Portret literacki); Okolicznościowa poezja polityczna w dawnej Polsce. (Charakter tej poezji i dzieje badań nad nią); Inter arma non silent Musae; U źródeł regionalizmu literackiego w Polsce; Nowa monografia o Adolfie Dygasińskim [dot.: J.Z. Jakubowski: Zapomniane ogniwo]; O Adolfie Dygasińskim, kieleckim pisarzu regionalnym; Pstrokacizna i hieroglify; O rangę społeczną nauczyciela szkoły średniej [poz. ]; Piotr Grzegorczyk [wspomnienie pośmiertne]; Kursy uniwersyteckie w Kielcach (1943-1945); Dlaczego Kielce nie mają wyższej uczelni humanistycznej?; Kielecki incydent pomnikowy [S. Żeromskiego].

Artykuły w czasopismach i książkach zbiorowych, m.in.

Pierwsze gimnazjum humanistyczne w Polsce. (Gimnazjum pińczowskie w w.XVI). Pamiętnik Koła Kielczan 1930/31 s. 32-44.
O dawnym Rakowie. Pamiętnik Koła Kielczan 1932 s. 14-23.
Wymowa szpargałów. Pamiętnik Koła Kielczan 1936/37 s. 25-34.
Z poezji powstania kościuszkowskiego. W: Prace historyczno-literackie. Kraków 1936 s. 281-292.
Związek Święcony w Kielcach. Dzieje i literatura. Pamiętnik Koła Kielczan 1938 s. 3-15.
Próba rewizji poezji barskiej Kazimierza Kolbuszewskiego. Pamiętnik Literacki 1950 s. 206-214.
Ze staropolskiej poezji politycznej. Pamiętnik Literacki 1952 s. 548-563.
Region kielecki i jego wkład do kultury narodowej (koncepcja terminologiczna i jej uzasadnienie). Literatura Ludowa 1957 nr 2 s. 3-11.
Kultura „krainna” i jej pionierzy. Życie i Myśl 1961 nr 3/4 s. 75-119.
W sprawie spornych autorstw dzieł literackich [z okresu Sejmu Czteroletniego]. Przegląd Humanistyczny 1961 nr 3 s. 99-108.
O polskiej historycznej pieśni ludowej wieku XVIII. „Literatura Ludowa” 1967/68, wyd. 1970 nr 4/6 s. 93-101.
Elita Orderowa Jerzego Ossolińskiego. (Kartka z dziejów poezji politycznej w Polsce). Roczniki Humanistyczne 1972 nr 2 s. 83-90.
Parodia w dziejach dawnej okolicznościowej literatury polskiej. W: Literatura staropolska i jej związki europejskie. Warszawa 1973 s. 73-80.
Z okolicznościowej poezji politycznej w Polsce: konfederacja gołąbska. W: For Wiktor Weintraub. The Hague 1975 s. 307-318.
Polsko-węgierskie kontakty kulturalne i literackie w okresie wczesnego humanizmu. W: Studia z dziejów polsko-węgierskich stosunków literackich. Warszawa 1978 s. 63-69.

Prace edytorskie i redakcyjne

1. Poezja Powstania Kościuszkowskiego. Zebrał oraz zaopatrzył wstępem i objaśnieniami J. Nowak-Dłużewski. Kielce: Muzeum Świętokrzyskie w Kielcach 1946, LVIII, 147 s.
2. Pamiętnik kielecki. Przeszłość kulturalna regionu. Pod red. J. Nowaka-Dłużewskiego. Kielce: Wyd. z zasiłku Funduszu Kultury Narodowej, MKiS [Ministerstwo Kultury i Sztuki] oraz Wydziału Nauki Ministerstwa Oświaty w ramach Świętokrzyskich Dni Kultury 1947, 317 s.
3. Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego. Przygotował do druku, objaśnił i wstępem poprzedził J. Nowak-Dłużewski. Redakcja naukowa: J. Pietrusiewiczowa. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1953, XXIII, 316 s. Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.
4. S. Konarski: Pisma wybrane. Oprac.: J. Nowak-Dłużewski. Wstępem opatrzył: Z. Libera. T. 1-2. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1955, 355 + 519 s.
5. S. Konarski: Listy. 1733-1771. Zebrał i oprac. J. Nowak-Dłużewski. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1962, 294 s.
6. Ignacy Krasicki. Materiały zebrał i wstępem opatrzył J. Nowak-Dłużewski. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1964, 259 s. Biblioteka Polonistyki.
7. Kolędy polskie. Średniowiecze i wiek XVI. Red. J. Nowak-Dłużewski. T. 1. Teksty. Z rękopisów i starych druków przygotowali: S. Nieznanowski, J. Nowak-Dłużewski. Oprac. językowe tekstów polskich, wstęp, warianty, słownik: M. Karplukówna. T. 2. Opracowania. Oprac. muzyczne, wstęp, komentarz: K. Wilkowska-Chomińska. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX1966, XLV, 298 + 526 s.

Nagrody

Nagroda im. W. Pietrzaka dla zespołu edytorskiego w 1967.
8. P. Lewin: Intermedia wschodniosłowiańskie XVI-XVIII wiek. Redakcja naukowa J. Nowak-Dłużewski. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1967, 153 s. Komitet Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk.
9. Polskie pieśni pasyjne. Średniowiecze i wiek XVI. Red. i wstęp J. Nowak-Dłużewski. T. 1. Teksty i komentarze. Zebrał i oprac.: M. Korolko. Oprac. językowe: L. Puzynina, T. Dobrzyńska. Oprac. paleograficzne: H. Kawalewicz. T. 2. Oprac. muzyczne: J. Więckowski. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX1977, 360 + 258 s.

Omówienia i recenzje

Ankieta dla IBL PAN 1958.

Słowniki i bibliografie

Słownik współczesnych pisarzy polskich. T. 2. Warszawa 1964.
J. Kapuścik: Bibliografia prac Juliusza Nowaka-Dłużewskiego. 1927-1967. W: Kultura i literatura dawnej Polski. Warszawa 1968.
S. Nieznanowski: Bibliografia prac Juliusza Nowaka-Dłużewskiego. 1966-1972. W: J. Nowak-Dłużewski: Studia i szkice. Warszawa 1972.
• „Rocznik Literacki 1972” (J. Chudek).
Polski słownik biograficzny. T. 23. Wrocław; Kraków 1978 (S. Nieznanowski).
Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. T. 1. Warszawa 2000 (S. Nieznanowski).

Ogólne

Artykuły

B. Królikowski: Przypominamy Kielcom. Kamena 1963 nr 23/24.
S. Nieznanowski: Juliusz Nowak-Dłużewski. Życie i Myśl 1964 nr 3/4.
J. Kapuścik: 75 rocznica urodzin prof. dra Juliusza Nowaka-Dłużewskiego. Ruch Literacki 1968 nr 5.
J.Z. Jakubowski: O tych, którzy niedawno odeszli. (Wspomnienia). Kultura 1972 nr 23.
J. Kapuścik: Laboriosus, czyli o Juliuszu Nowaku-Dłużewskim. Przegląd Humanistyczny 1972 nr 5.
B. Królikowski: Prof. dr Juliusz Nowak-Dłużewski. Zeszyty Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego 1972 z. 4.
S. Nieznanowski: Badacz emocji utrwalonych w słowie. (Wspomnienie o prof. Juliuszu Nowaku-Dłużewskim). Życie i Myśl 1972 nr 9.
J. Pelc: O Juliuszu Nowaku-Dłużewskim wspomnienie. Przegląd Humanistyczny 1972 nr 5.
W. Strzałkowski: Pożegnanie z Profesorem. Tydzień Polski”, Londyn 1972 nr 45.
E. Szonert: Pożegnanie Profesora. Kierunki 1972 nr 18.
S. Nieznanowski: Juliusz Nowak-Dłużewski. Pamiętnik Literacki 1973 z. 1.
J. Ślaski: O Juliuszu Nowaku-Dłużewskim (w rocznicę śmierci). Przemiany 1973 nr 4.
H. Kowalska: Juliusz Nowak-Dłużewski. Słowo Powszechne 1986 nr 49.
S. Nieznanowski: Juliusz Nowak-Dłużewski. W tegoż: Studia i wizerunki. Warszawa 1989.
Z. Libera: Juliusz Nowak-Dłużewski znawca literatury staropolskiej. W tegoż: Uczeni i nauczyciele. Warszawa 1995.

Satyra polityczna Sejmu Czteroletniego

K. Kolbuszewski. „Pamiętnik Literacki1934 z. 1/2.
M. Dunajówna: Rzecz o satyrze Sejmu Czteroletniego. Ruch Literacki 1935 nr 2.

Satyra polityczna konfederacji targowickiej i sejmu grodzieńskiego

J. Dihm. „Kwartalnik Historyczny1936.
T. Mikulski. „Pion1936 nr 30.

Udział regionu kieleckiego w kulturze narodu

S. Borkiewicz: Region kielecki. Tygodnik Powszechny 1947 nr 45.
• [K. Tymieniecki] K.T. „Rocznik Historyczny1948 z. 1.
K. Tymieniecki: Region kielecki. Odra 1948 nr 14.

Stanisław Konarski

J. Rostworowski. „Przegląd Powszechny1951 nr 5/6.
J.M. Święcicki: Konarski żywy. Tygodnik Powszechny 1951 nr 30.
B. Suchodolski: Idealistyczna monografia o Konarskim. Myśl Filozoficzna 1953 nr 2.

Poemat satyrowy w literaturze polskiej w. XVI-XVII

J. Rytel. „Przegląd Humanistyczny1963 nr 2.

Okolicznościowa poezja polityczna w Polsce

W. Błachut: Polityka w poezji średniowiecznej. Życie Literackie 1964 nr 31 [dot. T. 1].
W. Podgórski: Nowe spojrzenia na średniowiecze. Życie i Myśl 1964 nr 9 [dot. T. 1].
R. Sulima: O pierwocinach okolicznościowej poezji politycznej w Polsce. Współczesność 1964 nr 23 [dot. T. 1].
• [S. Grzeszczuk] stg. Ruch Literacki 1965 nr 2 [dot. T. 1].
S. Nieznanowski. „Przegląd Humanistyczny1965 nr 5 [dot. T. 1].
B. Kürbisówna. „Rocznik Historyczny1966 [dot. T. 1].
L. Ślęk. „Pamiętnik Literacki1966 nr 4 [dot. T. 1].
S. Nieznanowski: O literaturze politycznej „złotego wieku” w Polsce. Życie i Myśl 1967 nr 3 [dot. T. 2].
J. Pelc: Zygmuntowskie czasy w polskiej okolicznościowej poezji. Przegląd Humanistyczny 1967 nr 5 [dot. T. 2].
J. Starnawski: Tradycje poezji politycznej. Ruch Literacki 1967 nr 4 [dot. T. 2].
S. Nieznanowski: Pierwsze elekcje w poezji. Kierunki 1969 nr 28 [dot. T. 3].
R. Sulima. „Poezja1969 nr 12 [dot. T. 3].
E. Szonert: Dzieje polskiej poezji politycznej. Życie i Myśl 1969 nr 10 [dot. T. 3].
R. Pollak: Staropolska poezja polityczna. Nowe Książki 1970 nr 2 [dot. T. 3].
J. Starnawski: Trzeci tom syntezy dziejów poezji politycznej w Polsce. Przegląd Humanistyczny 1970 nr 1 [dot. T. 3].
L. Ludorowski: Ogniwo wielkiej tetralogii. Życie i Myśl 1971 nr 7/8 [dot. T. 4].
S. Nieznanowski: Zygmunt III w poezji. Kierunki 1971 nr 45 [dot. T. 4].
J. Starnawski. „Ruch Literacki1972 nr 2 [dot. T. 4].
J. Ślaski: Okolicznościowa poezja polityczna z czasów Trylogii. Nowe Książki 1973 nr 6 [dot. T. 5].
S. Nieznanowski. „Pamiętnik Literacki1975 z. 1 [dot. T. 3-5].
M. Korolko: Finis coronat opus. Nowe Książki 1981 nr 5 [dot. T. 6].

Bibliografia staropolskiej okolicznościowej poezji politycznej

S. Herbst. „Kwartalnik Historyczny1966 nr 2.
J. Maciszewski. „Studia Źródłoznawcze1967 t. 12.

Z historii polskiej literatury i kultury

B. Królikowski: Staropolszczyzna i regionalizm. (Jubileuszowy przegląd prac prof. Juliusza Nowaka-Dłużewskiego). Przegląd Humanistyczny 1968 nr 2.
S. Nieznanowski: O kulturze i literaturze dawnej Polski. Życie i Myśl 1968 nr 3.

Studia i szkice

W.J. Podgórski: Pasją i uporem polonisty. „Twórczość1974 nr 11.
T. Dworak: O tradycji literackiej. Życie i Myśl 1975 nr 1.

Poezja Powstania Kościuszkowskiego

J. Ziomek. „Zeszyty Wrocławskie1949 nr 1/2.

Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

J. Pelc. „Pamiętnik Literacki1956 z. 4.

Kolędy polskie

• [A. Sutkowski] A.S. „Ruch Muzyczny1967 nr 18.
A. Sutkowski. „Tygodnik Powszechny1967 nr 46.
K. Górski. „Znak1968 nr 5.
R. Palester. „Na Antenie”, Monachium 1968 nr 60.
R. Pollak. „Przegląd Humanistyczny1968 nr 3.
R. Sulima. „Poezja1968 nr 2.