BIO

Urodzony 19 września 1904 w Warszawie; syn Edwarda Simona, kupca, właściciela restauracji Simon i Stecki, i Zofii z domu Brabander. W 1923 ukończył Gimnazjum im. E. Konopczyńskiego w Warszawie. W tymże roku debiutował recenzją książki Stanisława Windakiewicza pt. Teatr polski przed powstaniem sceny narodowej, drukowaną w „Kurierze Polskim” (nr 94). W 1923-28 studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i w 1928 uzyskał stopień doktora na podstawie pracy o teatrze francuskim w Warszawie w XVIII w. (promotor prof. Bronisław Gubrynowicz). Artykuły, recenzje, przyczynki bibliograficzne, dotyczące dramatu i sceny polskiej publikował m.in. w „Ruchu Literackim” (1926-30, 1932, 1934), „Życiu Teatru” (1926; tu rubryka Materiały do historii teatru polskiego), „Pamiętniku Literackim” (1929-36) i „Scenie Polskiej” (1929-31). W 1929 wykładał teatrologię w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. W tym czasie rozpoczął zbieranie materiału do Bibliografii dramatu polskiego 1765-1939, której rękopis złożył w 1939 w Polskiej Akademii Umiejętności. W latach trzydziestych współpracował z czasopismem „Tygodnik Ilustrowany” (1928, 1935), a także z pismem bibliofilskim „Szpargały” (1935). Brał udział w pracach przygotowawczych do różnych bibliografii teatralnych, opracowywanych w Instytucie Teatrologicznym, działającym przy Związku Artystów Scen Polskich. W czasie okupacji niemieckiej przebywał nadal w Warszawie i pracował naukowo. Gromadził materiały do prac słownikowych z dziedziny teatru i bibliografii. Zagrożony aresztowaniem przeniósł się do Skolimowa, ale przyjeżdżał do Warszawy po niezbędne książki i notatki. Tam też zatrzymany przez gestapo w listopadzie 1943, zaginął bez wieści.

Twórczość

1. Spis przedstawień Zespołu „Reduty” w ciągu 10 lat 1919-1929. Repertuar. Wilno: Nakład Zespołu Reduty 1929, 298 s.

2. Dykcjonarz teatrów polskich czynnych od czasów najdawniejszych do roku 1863. Warszawa: Skład główny Książnica-Atlas 1935 [antydatowane 1934], XXIII, 147 s.

3. Bibliografia dramatu polskiego 1765-1939. Powst. 1939 pt. Polska literatura dramatyczna od połowy XVIII wieku. Wykaz utworów. Wyd. w oprac. i red.: E. Heise, T. Sivert. T. 1-2. [Warszawa:] Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972, XX, 628+629-1129 s. Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk.

Wyd. jako t. 1-2 Bibliografii dramatu polskiego 1765-1964; t. 3: S. Marczak-Oborski: Bibliografia dramatu polskiego 1939-1964. [Warszawa:] Państwowy Instytut Wydawniczy 1972.

4. Słownik terminów literackich. Powst. przed 1943.

Rękopis w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

5. Słownik terminów teatralnych. Powst. przed 1943.

Rękopis w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

Artykuły i bibliografie w czasopismach i książkach zbiorowych, m.in.

Repertuar teatrów w Polsce za czasów Stanisława Augusta. Uwagi na marginesie dzieła Ludwika Bernackiego [„Teatr, dramat i muzyka za Stanisława Augusta”. T. 2. Lwów 1925]. Pamiętnik Literacki 1929 z.2 s. 242-282.
Do źródeł twórczości dramatycznej L.A. Dmuszewskiego. Pamiętnik Literacki 1929 z. 3 s. 392-396.
Giermkowie króla Jana” Niemcewicza w stosunku do źródła. Pamiętnik Literacki 1930 z. 1 s. 104-111.
Teatr warszawski za powstania listopadowego. Scena Polska 1930 nr 23 s. 8-22.
Teatr francuski w Warszawie za czasów Królestwa Kongresowego (1815-1830). Pamiętnik Literacki 1932 z. 3/4 s. 391-422.
Z dziejów teatru polskiego w Gdańsku. Rocznik Gdański 1932 s. 240-249.
Arlekinada. Karta z dziejów twórczości dramatycznej księdza Franciszka Bohomolca. Pamiętnik Literacki 1934 z. 3/4 s. 402-408.
U kolebki sceny publicznej. Pamiętnik Literacki 1936 z. 3 s. 503-517.

Prace redakcyjne

1. J. Daniecki: Vanda Iana Danieckiego. (1599). Wyd. L. Simon. Gdańsk: Towarzystwo Przyjaciół Nauk i Sztuki w Gdańsku 1933, 33 s.
Tekst poematu także w przedruku anastatycznym.

Omówienia i recenzje

Słowniki i bibliografie

Słownik współczesnych pisarzy polskich. T. 3. Warszawa 1965.
Słownik pracowników książki polskiej. Łódź 1972 (S. Bielińska-Trepińska).
E. Udalska: Teatrologia w Polsce 1918-1939. Warszawa 1977.
Słownik historyków polskich. Warszawa 1994.
Polski słownik biograficzny. T. 37. Warszawa; Kraków 1996-1997 (G. Chmielewska).

Ogólne

Artykuły

T. Bojarska: O człowieku, który nie przyjął wojny. Stolica 1970 nr 38.
Z. Kozarynowa: Tydzień Polski”, Londyn 1971 nr 1.
H. Małkowska: Teatr mojego życia. Łódź 1976, passim.

Dykcjonarz teatrów polskich czynnych od czasów najdawniejszych do roku 1863

W. Brumer. „Pamiętnik Literacki1935 z. 3/4.
J. Lorentowicz: Teatr, muzyka i śpiew. Nowa Książka 1935 z. 5.
M. Rulikowski. „Ruch Literacki1935 nr 3.

Bibliografia dramatu polskiego 1765-1939

T. Sivert. „Pamiętnik Teatralny1955 z. 1.
J.W. Gomulicki. „Rocznik Literacki 1972”.
J. Lewański. „Teatr1973 nr 13.
B. Gawin: Z dramaturgii polskiej. Przegląd Humanistyczny 1975 nr 12.