BIO

Urodzony 7 kwietnia 1915 w Kielcach; syn Leona Lewańskiego, przemysłowca, i Marii z Lesieckich. Uczęszczał do prywatnego Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Kielcach. Po zdaniu w 1933 matury, studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim; w 1937 uzyskał magisterium. Po półtorarocznym pobycie na kuracji zdrowotnej w Zakopanem, zamieszkał w 1938 na Śląsku i pracował jako polonista w Gimnazjum Państwowym w Siemianowicach Śląskich. W tym czasie nawiązał kontakt z Instytutem Śląskim w Katowicach. Podczas okupacji niemieckiej mieszkał głównie w Krakowie; od 1940 brał udział w tajnym nauczaniu w okręgu krakowskim. W lutym 1945 rozpoczął pracę w Instytucie Śląskim w Katowicach, jako referent działu piśmiennictwa śląskiego, sekretarz redakcji kwartalnika „Zaranie Śląskie”, a następnie do 1948 sekretarz organizacyjny i pełniący obowiązki kierownika Oddziału Wrocławskiego tegoż Instytutu. Od marca do sierpnia 1945 pracował nadto jako cenzor w Wojewódzkim Biurze Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk w Katowicach. Od maja 1946 był także asystentem, a następnie adiunktem w Instytucie Historii Literatury Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego (do 1951). Rozprawy oraz recenzje naukowe ogłaszał m.in. w „Pamiętniku Literackim” (od 1947) i „Pamiętniku Teatralnym” (od 1954). Artykuły literackie publikował m.in. w stałej kolumnie „Trybuny Dolnośląskiej” (1948). Współpracował z rozgłośnią wrocławską Polskiego Radia. Po rocznym urlopie zdrowotnym nawiązał współpracę z Instytutem Badań Literackich (IBL). Około 1950 rozpoczął opracowywanie monografii dramatu staropolskiego. W 1952 był wspólnie z Alodią Kawecką-Gryczową inicjatorem prac zespołowych nad bibliografią dramatu staropolskiego, obejmującą zabytki rękopiśmienne i drukowane. W tymże roku otrzymał stanowisko asystenta Działu Literatury Staropolskiej IBL Polskiej Akademii Nauk (PAN). W 1957 przeniósł się na stałe do Warszawy. W pracy badawczej zajął się głównie literaturą XVI w. oraz dramatem XVII w. Wielokrotnie wyjeżdżał za granicę w związku z prowadzonymi badaniami oraz na wykłady, głównie do Włoch, a także do Francji, Czechosłowacji i na Węgry. Współpracował z Instytutem Sztuki PAN, Komitetem Nauk o Sztuce Polskiej oraz zagranicznymi instytutami teatralnymi, m.in. w Budapeszcie i Wenecji. W 1958 otrzymał za prace badawcze w dziedzinie teatru nagrodę im. L. Schillera, przyznaną przez SPATiF. W 1959 uzyskał w IBL stopień kandydata nauk filologicznych na podstawie pracy Studia nad dramatem polskiego Odrodzenia (promotor prof. Kazimierz Budzyk). W 1960-64 kierował Pracownią Historii Literatury XVII w. w IBL, od 1965 był członkiem Pracowni. Opracował kwestionariusze, a następnie zorganizował prace nad rejestracją poezji w rękopisach siedemnastowiecznych oraz rejestracją rękopisów średniowiecznych w zbiorach polskich (objęto nią północną część kraju, zbiory kościelne zostały zewidencjonowane niemal kompletnie). Równocześnie w 1960-62 i 1968-75 prowadził zajęcia dydaktyczne na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie zorganizował Zakład Historii Literatury Staropolskiej. Habilitował się w 1968 w IBL PAN na podstawie pracy pt. Średniowieczne gatunki dramatyczno-teatralne, po czym otrzymał stanowisko docenta. W 1970 prowadził seminarium z zakresu historii teatru polskiego w Scuola Normale Superiore w Pizie. W 1978 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1986 przeszedł na emeryturę w IBL PAN. W 1988/89 prowadził wykład i seminarium na temat teatru staropolskiego w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Zmarł 5 czerwca 2003 w Warszawie.

Twórczość

1. Popularny dramat i teatr Polskiego Odrodzenia. Warszawa 1953, 113 s., powielone Polska Akademia Nauk. Druk wersji poszerzonej w: Odrodzenie w Polsce. T. 4. Warszawa 1956 s. 329-429.

Oprac. przy współpracy pracowników Państwowego Instytutu Sztuki.

2. Studia nad dramatem polskiego Odrodzenia. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1956, 309 s. Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich.

Zawartość

Uwagi wstępne. – Źródła i opracowania: Materiały do dziejów dramatu renesansowego; Historycy i dyskusje. – Pierwszy etap rozwoju dramatu renesansowego (1450-1542): Widowiska świeckie wieku XV; „Skarga umierającego”; „Żale Matki Boskiej”; Renesansowy dramat liturgiczny; Misterium polskie w wieku XVI; Pierwsze zabytki sceny mieszczańskiej; Dramat starożytny i humanistyczny; Osiągnięcia pierwszego okresu. – Dramat staropolski w latach 1543-1597: Dialog religijny; Dramat dydaktyczny i polemiczny; Intermedia; W kręgu „Albertusa”; Dramat humanistyczny w języku polskim. – Dramat staropolski u schyłku renesansu (1597-1650): Popularny teatr religijny; Jezuicki teatr szkolny; Komedia sowizrzalska i intermedia; Teatry obcojęzyczne. – Podstawowe problemy teatru renesansowego. – Opracowania i źródła rękopiśmienne.

3. Teatr polski w czasie panowania Stefana Batorego. Powst. przed 1962.

Przekłady

węgierski

A lengyel szinház Báthory István királysága idijén. [Przeł.] J. Szántö. [Wstęp:] T. Dömotör. Budapest: Szimháztudomanyi Intézet 1962, 59 s., powielone.

4. Il teatro medievale polacco. [Referat]. Venezia 1964, 20 s. powielone.

5. Dramat liturgiczny. (Poetyka. Zarys encyklopedyczny. Dział I. T. 3. Z. 1). Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1966, 85 s. Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

6. Il teatro polacco del XVII secolo. [Referat]. Venezia 1966, 33 s., powielone.

7. Rapports de la dramaturgie avec le goût et l’opinion du public d’après les pièces du théâtre populaire polonais du XVIe siècle et du XVIIe. Nancy, 14-21 avril 1967. Paris: Édition du Centre National de la Recherche Scient 1967, 12 s. Przedruk w: Dramaturgie et société. T. 1. Paris 1968.

8. Komedia elegijna. Red.: M.R. Mayenowa. (Poetyka. Zarys encyklopedyczny. Dział I. T. 3. Z. 2). Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1968 s. 91-203. Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

Tu także w tłumaczeniu: J. Lewański: Blesenis: Geta, s. 193-203.

9. Średniowieczne gatunki dramatyczno-teatralne. Powst. 1968. Maszynopis 451 k.

Rozprawa habilitacyjna. — Maszynopis w Bibliotece Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

10. Misterium. Red.: M.R. Mayenowa. (Poetyka. Zarys encyklopedyczny. Dział I. T. 3. Z. 3). Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1969, s. 207-332. Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

11. Polskie przekłady Jana Baptysty Marina. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1974, 179 s. Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

12. Dramat i teatr średniowiecza i renesansu w Polsce. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1981, 630 s. + 80 s. ilustrowany Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich.

Tu dwa rozdziały autorstwa A. Kruczyńskiego: Dramat antyczny w Polsce w okresie Odrodzenia; W teatrach jezuickich.

Nagrody

Nagroda Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk w 1982.

Artykuły w czasopismach i książkach zbiorowych, m.in.

Gianbattista Marino — wielki zapomniany. Zeszyty Wrocławskie 1947 nr 4 s. 35-61.
Nowy Sowiźrzał albo raczej Nowyźrzał. Zeszyty Wrocławskie 1950 nr 3/4 s. 53-62.
Do dziejów teatru wieku szesnastego. Pamiętnik Literacki R. 43: 1952 nr 1/2 s. 502-528.
Corpus dramatum” — niedopełnione dzieło Ludwika Bernackiego. Ze Skarbca Kultury 1953 z. 1/4 s. 29-43.
Z tradycji realizmu starego polskiego teatru. Rękopis wielicki z roku 1707. Pamiętnik Literacki 1953 z. 1 s. 230-244.
Nowe dokumentacje polskiego dramatu liturgicznego. Pamiętnik Literacki 1954 z. 1 s. 171-182.
Badania nad historią teatru staropolskiego. Materiały do Studiów i Dyskusji z Zakresu Teatru i Historii Sztuki 1955 nr 3/4 s. 55-66.
Leona Schillera prace nad teatrem staropolskim. Pamiętnik Teatralny 1955 z. 3/4 s. 86-118.
Faust i Arlekin. (Niezwykłe przedstawienie na scenie leszczyńskiej w roku 1647). Pamiętnik Teatralny 1957 z. 1 s. 76-93.
Związki literackie polsko-ruskie w dziedzinie dramatu wieku XVII i XVIII. W: Z polskich studiów slawistycznych. T. 2. Warszawa 1958 s. 63-88.
Biskup Apeczko uczony wrocławianin i obrońca polskiej racji stanu. Zaranie Śląskie 1959 nr 2 s. 3-17.
Teatr, dramat i muzyka za Stanisława Augusta w świetle nowych źródeł. Pamiętnik Teatralny 1960 z. 1 s. 115-143.
Penetracje antyku do średniowiecznej kultury teatralnej. (Na przykładzie komedii „Pamphilus” z XII wieku). W: Średniowiecze. Studia o kulturze. Warszawa 1961 s. 239-262.
Uwagi o dziedzictwie literackim polskiego średniowiecza. W: Historia kultury średniowiecznej w Polsce. T. 2. Warszawa 1963 s. 161-185.
Dramat i dramatyzacja liturgiczna w średniowieczu polskim. Musica Medii Aevi 1965 s. 96-174.
Komedia dell'arte w Warszawie. (Pięć nieznanych argumentów warszawskich. Polski argument. „Il marito tormentato”). Pamiętnik Teatralny 1965 z. 1 s. 62-76.
Oblicze teatru religijnego w dawnej Polsce. Roczniki Teologiczno-Kanoniczne 1965 z. 4 s. 51-81, przedruk w: Księga tysiąclecia katolicyzmu w Polsce. T. 2. Lublin 1969 s. 359-387.
Muzyka w dramatach szkolnych na wschodnich ziemiach dawnej Rzeczypospolitej. W: Polsko-rosyjskie miscellanea muzyczne. Kraków 1967 s. 26-48.
Pozór scen teatrowych” i niektóre problemy techniki dramatycznej polskiego Odrodzenia. W: Wrocławskie spotkania teatralne. Wrocław 1967 s. 27-45.
Teatry szkolne w czasach poprzedzających początek działalności Teatru Narodowego. W: Teatr Narodowy w dobie Oświecenia. Wrocław 1967 s. 158-172.
Polska pisząca w XIV I XV wieku. W: Polska dzielnicowa i zjednoczona. Państwo, społeczeństwo, kultura. Warszawa 1972 s. 504-538.
Losy komedii humanistycznej w Polsce. W: Literatura staropolska i jej związki europejskie. Warszawa 1973 s. 193-209.
Świadkowie i świadectwa opery Władysławowskiej. W: Opera w dawnej Polsce. Wrocław 1973 s. 25-60.
O przeznaczeniu, funkcjonowaniu i zasięgu dzieł literackich XIV wieku. W: Sztuka i ideologia XIV wieku. Warszawa 1975 s. 135-144.
Teatry warszawskie do 1864 r. W: Dzieje Śródmieścia. Warszawa 1975 s. 143-163.
Polskie piśmiennictwo renesansowe wobec Europy — nowe narzędzia i nowe cele. W: Renesans. Sztuka i ideologia. Warszawa 1976 s. 133-145.
Staroe i novoe v pol'skoj literature XV v. W: Kul'turnye svjazi narodov Vostočnoj Evropy v XVI v. Moskva 1976 s. 12-30.
Literatura włoska a literatura polska w XVII wieku. (Uwagi o problematyce poszukiwań). W: Literatura staropolska w kontekście europejskim. Wrocław 1977 [właśc. 1978] s. 69-89.
Style piśmiennictwa polskiego w XV wieku. W: Sztuka i ideologia XV w. Warszawa 1978 s. 241-256.
Virgilio Puccitelli e il suo teatro per musica nella Polonia di Ladislao IV. W: Miscellanea Settempedana II. San Severino Marche 1979 s. 9-52.
Buranella e l’opera „Le contese di Mestre e di Malghera per il trono” (1748). W: Vita teatrale in Italia e Polonia fra Seicento e Settecento. Warszawa 1984 s. 209-217.
Odprawa posłów greckich” w teatrach XIX i XX wieku. W: Jan Kochanowski i epoka renesansu. Warszawa 1984 s. 381-395.
Przeróżne figury świata przed oczy stawiano. (Przypomnienie o teatrach w Lublinie z odległych wieków). W: Jego siła nas urzekła... Szkice i wspomnienia z dziejów lubelskiego teatru. Lublin 1985 s. 7-19.
Wykład o teatrze w krakowskiej Akademii w 1451 roku. W: Pogranicza i konteksty literatury polskiego średniowiecza. Wrocław 1989 s. 319-337.
Tajemnica Ofiary i Odkupienia w średniowiecznym polskim teatrze liturgicznym; Trzy modele religijnych widowisk XVIII w. w Polsce. W: Dramat i teatr religijny w Polsce. Lublin 1991 s. 7-32; 33-56.
Rola teatru Kolegium i Akademii S.J. na ziemi Wileńskiej. W: Wilno — Wileńszczyzna jako krajobraz i środowisko wielu kultur. Białystok 1992 s. 9-44.

Inne adaptacje

Adaptacje radiowe, telewizyjne i teatralne, przygotowanie i udostępnienie tekstów dramatów oraz utworów staropolskich, m.in.:.

S.H. Lubomirski: Don Alvares albo niesforna w miłości kompania. 1664-1684. Z intermediami oprac. przez J. Lewański. Telewizja Polska 1961.
Mikołaj z Wilkowiecka: Historia o Chwalebnym Zmartwychwstaniu. Z intermediami oprac. przez J. Lewański. Wystawienie: Łódź, Teatr Nowy 1961.
Dialog na Święto Narodzenia. Tekst ustalił i adaptował J. Lewański. Polskie Radio 1964.
Komedia Lopesa starego ze Spiridonem z intermediami oprac. przez J. Lewańskiego. Wystawienie: pt. Kalendarz starych mężów, czyli komedia Lopesa starego ze Spiridonem. Wystawienie: Warszawa, Teatr Rozmaitości 1965.
Intermedium I-III. Adaptacja: J. Lewański. wg tekstów anonimowych z XVII w. Polskie Radio 1966.
M. Rej: Kupiec. Polskie Radio 1966.
Erazm z Rotterdamu: Dialog dwóch mężatek. Polskie Radio 1967.
Żałosne przypadki Borysa i Gleba potomków Wielkiego Włodzimierza. (Słuchowisko wg anonimowego zapisu z XVII w.). Polskie Radio 1968.
J. Gawatowica: Tragedyja Jana Chrzciciela. Adaptacja pt. Tragedyja albo rzecz o Janie i Herodzie. Adaptacja: R. Sykała. Konsultacja historyczno-literacka: J. Lewański. Muzyka: R. Twardowski. Wystawienie: Łódź, Teatr Wielki 1969.
Dialogus de Passione abo żałosna tragedyja o męce Jezusa. [Wg tekstu wyd. przez J. Lewańskiego]. Z anonimowych tekstów XV-XVIII-wiecznych złożył K. Dejmek. Wystawienie: Szczecin, Teatr Dramatyczny 1971.
Świat zawikłany. Widowisko historyczne. [Scenariusz złożony z „Odprawy posłów greckich” J. Kochanowskiego oraz tekstów XVI w.]. Wybór i oprac. J. Lewański. Wystawienie: Gdańsk, Teatr Wybrzeże 1971.
Wojna w Polszcze pospolita. Słuchowisko według tekstów pisarzy sowizrzalskich z XVI i XVII wieku. Adaptacja i słowo wstępne J. Lewański. Polskie Radio 1972.
A.R. Lesage, S.H. Lubomirski: Miłosne awantury Arlekina i Zaidy. Polskie Radio 1974.
Nędza z Bidą z Polski idą. Krotochwila sowizrzalska z XVII wieku. Adaptacja i słowo wstępne J. Lewański. Polskie Radio 1974.
Andromeda, królewna murzyńska. Oprac. i adaptacja anonimowego tekstu z XVII w. J. Lewański. Polskie Radio 1980.
Uciechy staropolskie lepsze i pożyteczniejsze aniżeli z Bacchusem i Wenerą [...]. [Wg tekstu wyd. przez J. Lewańskiego]. Oprac. dramaturgiczne: K. Dejmek. Wystawienie: Łódź, Teatr Nowy 1980.
Gra o Męce i Zmartwychwstaniu Pańskim. Widowisko liturgiczne. Teksty wybrał i ułożył J. Lewański. Wystawienie: Warszawa, Warszawska Opera Kameralna w Katedrze św. Jana 1981.
Gra o Narodzeniu i Męce. Wg dawnych polskich autorów anonimowych: K. Dejmek, [...]. [Teksty zebrał J. Lewański]. Wystawienie: Warszawa, Teatr Polski 1982.
Ordo Passionis et Resurrectionis. Polskie oficja dramatyczne XIII-XV w. Wybór J. Lewański. Lublin, Teatr Wyższego Seminarium Duchownego 1984.
J.P. Cichoński: Dialogus pro festo s. Catharianae. Adaptacja pt. Historyja o św. Katarzynie. [Wg tekstu przygotowanego przez J. Lewańskiego]. Muzyka: R. Twardowski. Wystawienie: Warszawa, Teatr Wielki 1985.

Prace redakcyjne

1. Wrocław. [Album]. Oprac. materiału tekstowego, zebranie ilustracji dokumentacyjnych oraz objaśnienia pod fotografiami J. Lewański. Oprac. ilustracje i grafiki K. Saysse-Tobiczyk. Red.: A. Chowański. Warszawa: Sport i Turystyka 1953, 130 s.
2. Literatura mieszczańska w Polsce. Od końca XVI do końca XVII wieku. [Antologia tekstów]. Oprac.: K. Budzyk, H. Budzykowa, J. Lewański. T. 1-2. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1954, 328 + 527 s. Z prac Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.
3. J. Poplatek: Studia z dziejów Jezuickiego Teatru Szkolnego w Polsce. Słowo wstępne, redakcja naukowa J. Lewański. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1957, 225 s.
4. J. Jurkowski: Dzieła wszystkie. T. 1. Tragedia o polskim Scylurusie i trzech synach koronnych ojczyzny polskiej, żołnierzu, rozkośniku i filozofie, których imię Herkules, Parys, Dyjogenes. Oprac.: J. Krzyżanowski i S. Rospond. Redakcja naukowa J. Lewański. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1958, 192 s. Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich Biblioteka Pisarzów Polskich B, 11.
5. Dramaty staropolskie. Antologia. Oprac. [wstęp] J. Lewański. T. 1-6. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1959-1963. Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich.

Zawartość

T. 1: Dramat liturgiczny; Pierwsze dramaty mieszczańskie; Moralitety; Łaciński dramat humanistyczny. 1959, 743 s. — T. 2: Polski dramat humanistyczny; Misteria i dialogi religijne. Przypisy: M. Bokszczanin. 1959, 590 s. — T. 3: Komedia sowizrzalska; Intermedia plebejskie; Intermedia teatru mieszczańskiego. Przypisy: J. Majerowa. 1961, 485 s. — T. 4: Dworska komedia sowizrzalska; Popularny dialog religijny; Jezuicka scena szkolna. Przypisy: J. Majerowa. 1961, 637 s. — T. 5: Scena dworska wieku XVII. Przypisy: J. Lewański. 1963, 580 s. — T. 6: Dramaty religijne sceny masowej; Intermedia; Tragedia, komedie intermedialne i intermedia scen szkolnych; Z dramaturgii Francji i Włoch. Przypisy: J. Lewański 1963, 742 s.
6. W. Roszkowska: Włoski rodowód komedii S.H. Lubomirskiego. Redakcja naukowa J. Lewański. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1960, 233 s. Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich.
7. K. Miklaszewski: Komedia dell'arte, czyli Teatr komediantów włoskich XVI, XVII, XVIII wieku. Przekł. z francuskiego: S. i M. Browińscy. Redakcja naukowa [wstęp i bibliografia] J. Lewański. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1961, 266 s.
8. Średniowiecze. Studia o kulturze. [T. 1]-4. Redakcja naukowa J. Lewański. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1961, 1965, 1966, 1969, 263 + 335 + 193 + 521 s. Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich.
9. P. Ciekliński: Potrójny z Plauta. Oprac.: J. Krzyżanowski i T. Rospond. Stosunek tekstu P. Cieklińskiego do Plauta: E. Sarnowska. Redakcja naukowa J. Lewańskiego. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1966, 375 s. Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich Biblioteka Pisarzów Polskich B, 16.
10. A. Paxillus: Komedyja o Lizydzie. Oprac.: J. Krzyżanowski, S. Rospond. Redakcja naukowa J. Lewański. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1968, 192 s. Polska Akademia Nauk Instytut Badań Literackich Biblioteka Pisarzów Polskich B, 17.
11. Opera w dawnej Polsce. Na dworze Władysława IV i królów saskich. Studia i materiały. Red. J. Lewański. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum 1973, 201 s.
12. Studia o literaturze staropolskiej. Natura i sztuka. Pod red. J. Lewańskiego. Lublin 1979, 170 s. Uniwersytet Marii Curie–Skłodowskiej Wydział Humanistyczny.
13. Teatr polskiego renesansu. Antologia. Oprac. J. Lewański. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1988, 690 s.
14. Liturgiczne łacińskie dramatyzacje Wielkiego Tygodnia XI-XVI w. Zebrał, wstępem i komentarzem opatrzył J. Lewański. (Staropolski dramat religijny. T. 1). Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 1999, 342 s. Zakład Badań Literatury Religijnej Zakład Badań Literatury Religijnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
15. J.A. Załuski: Tragedie duchowne. Zestawił, wstępem i przypisami opatrzył J. Lewański. (Staropolski dramat religijny. T. 14). Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2000, XXXIV, 593 s. Zakład Badań Literatury Religijnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Polski Instytut Kultury Chrześcijańskiej Fundacji Jana Pawła II w Rzymie.

Omówienia i recenzje

Ankieta dla IBL PAN 1969.

Słowniki i bibliografie

Słownik współczesnych pisarzy polskich. Seria 2. T. 2. Warszawa 1978 (B. Winklowa).
Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. T. 1. Warszawa 2000 (redakcja).

Studia nad dramatem polskiego Odrodzenia

C. Bacvis. „Revue des Études Slaves”, Paryż 1957 nr 1/4.

Dramat liturgiczny

Z. Modzelewski. Zeszyty Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego 1969 z. 3.

Dramat i teatr średniowiecza i renesansu w Polsce

Z. Greń: Po potopach. Życie Literackie 1982 nr 15.
[W. Fałkowski] W.F. Przegląd Historyczny 1983 nr 2.
M. Cebo. [Przeł.] B. Lewandowski. „Polish American Studies”, Chicago 1984 nr 1/2.

Dramaty staropolskie

C. Bacvis. Przeł. H. Szymańska. Pamiętnik Teatralny 1960 z. 3/4.
K. Górski: Antologia dramatu staropolskiego. Dialog 1960 nr 11.
J. Krzyżanowski: Dramat staropolski. Nowe Książki 1960 nr 5, polemika: J. Lewański. Tamże nr 11.
Z. Raszewski, T. Witczak. Pamiętnik Teatralny 1960 z. 3/4.
T. Terlecki: Antologia dramatu staropolskiego. „Wiadomości”, Londyn 1960 nr 31.
M. Cesnaková-Michalcová. „Slovenské Divadlo”, Bratysława 1961 nr 1.
[S. Grzeszczuk] stg. Ruch Literacki 1964 nr 2.
J. Rytel. Przegląd Humanistyczny 1964 nr 2.

Teatr polskiego renesansu

Z. Greń: Na tle „Cezara. Życie Literackie 1988 nr 23.

Liturgiczne łacińskie dramatyzacje Wielkiego Tygodnia XI-XVI w.

A. Dąbrówka. Ruch Literacki 2001 nr 3.