BIO

Urodzony 23 lutego 1933 w Warszawie; syn Adolfa Kazimierza Lewandowskiego, oficera, i Janiny z Kowalskich. W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie, w 1944 brał udział w powstaniu warszawskim jako łącznik w batalionie Armii Krajowej „Kiliński”; 20 września przeprawił się na Pragę i wstąpił do 1. Armii Wojska Polskiego, w której pozostawał jako syn pułku. Pod koniec powstania przeprawił się na Pragę i tam wstąpił do 8. Pułku 2. Brygady Artylerii Haubic 1. Armii Wojska Polskiego, gdzie pozostał do 14 lipca 1945. Następnie, w związku z pracą matki w służbie zagranicznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych, odbył wiele podróży, przebywał m.in. w Belgii, Holandii, a od czerwca 1946 do lutego 1947 w Szwajcarii. Po powrocie do Warszawy, zdał w 1951 maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. S. Staszica. W tymże roku debiutował opowiadaniem pt. Pomyłka, nadanym w Polskim Radiu. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim (nie uzyskał magisterium). Następnie pracował jako dziennikarz w Polskim Radiu, oraz od 1954 w pismach codziennych. Od 1956 był zatrudniony w tygodniku „Żołnierz Polski”, początkowo jako reporter, później pełnił kolejno funkcję zastępcy kierownika działu literackiego i zastępcy kierownika działu wojskowego. W tym czasie rozpoczął twórczość powieściopisarską. W 1966-90 pracował w tygodniku „Kierunki”, w którym zajmował się problematyką społeczno-prawną, a także krytyką literacką (też pod pseudonimem Zygmunt Morak). W 1967 został członkiem Stowarzyszenia „Pax”. W 1968 zawarł związek małżeński z Bogumiłą Rozbicką. Za działalność pubicystyczną otrzymał czterokrotnie Nagrodę Klubu Publicystyki Społeczno-Prawnej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1975, 1977, 1979, 1981). Artykuły i recenzje ogłaszał m.in. w „Życiu i Myśli” (tu m.in. w 1974 cykl reportaży pt. Obrazy natrętne), „Tygodniku Kulturalnym” (1982-87; też pod pseudonimami: Zygmunt Morak, Adam Polo). Publikował reportaże kryminalne w serii Ekspress Reporterów. W 1984 został członkiem nowego Związku Literatów Polskich. W 1986 otrzymał za działalność publicystyczną nagrodę im. W. Pietrzaka. Odznaczony m.in. Medalem Sił Zbrojnych (Londyn 1949), Krzyżem Walecznych (1968), Krzyżem Armii Krajowej (1978), Warszawskim Krzyżem Powstańczym (1982), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1982) oraz medalami radzieckimi. Zmarł 2 listopada 2003 w Warszawie.

Twórczość

1. Kamienny krater. [Powieść; współautor:] S. Nadzin. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1963, 86 s.

2. Bez piosenki. [Powieść]. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1965, 173 s.

3. Gwiazdy małego orfelonu. [Powieść]. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX 1977, 215 s.

4. Każdy czeka na wyrok. [Powieść]. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX 1979, 158 s.

5. Czy pani wierzy w UFO. [Powieść]. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza 1981, 155 s.

6. Romans z repliką. [Powieść; współautor:] A. Śliwicka. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza 1983, 55 s.

7. Stawka na tchórza. [Powieść]. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza 1984, 182 s.

8. Grób grenadiera. [Powieść]. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza 1986, 64 s.

9. Jesionowski. [Szkic]. Powst. ok. 1988.

Przekłady

angielski

[Przeł.] Ch. Cenkalska. Warszawa: Agencja Autorska 1988, 45 s.

10. Paszport. [Powieść]. Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX 1990, 220 s.

Omówienia i recenzje

Ankieta dla IBL PAN 1988.

Wywiady

Wojna i tragedie zaważyły na moim pisaniu. [Rozm.] Z. Irzyk. „Kierunki1987 nr 4.

Bez piosenki

E. Ożóg: Żołnierska rzeczywistość. O żołnierzu-zwycięzcy. Nowe Książki 1965 nr 17.

Gwiazdy małego orfelonu

Z. Dolecki: Hazard i coś więcej. Słowo Powszechne 1977 nr 142.

Każdy czeka na wyrok

Z. Irzyk: Stawka o życie. Kierunki 1979 nr 47.
S. Jurkowski: Nasz wyrok. Słowo Powszechne 1979 nr 277.
S. Wlazło: Literacki dokument. WTK 1979 nr 47.

Romans z repliką

M. Kościeliski: Powieściowa coca-cola. Tygodnik Kulturalny 1983 nr 32.

Stawka na tchórza

T. Olszewski: Stawka na groteskę. Tygodnik Kulturalny 1985 nr 29.

Grób grenadiera

Z. Irzyk: Skłóceni z życiem. Kierunki 1986 nr 48.