BIO

Urodzony 17 lipca 1883 w Warszawie w rodzinie pochodzenia żydowskiego; syn Dawida Szlamy Winawera i Rozalii z Moszkowskich. W 1901 ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie i wstąpił na Wydział Budowy Maszyn Instytutu Politechnicznego im. cara Mikołaja II w Warszawie. Równocześnie rozwijał zainteresowania literackie. Utworzył wraz z Kazimierzem Wroczyńskim i Tadeuszem Radwańskim klub poetów-satyryków Igrce-Sowizdrzały, dla którego pisał wiersze, pieśni i piosenki. Wspólnie z K. Wroczyńskim pracował nad powieścią pt. Huldra (nieukończona) oraz jednoaktówką pt. 100 km na godzinę (zaginiona). Debiutował w 1904 przekładem prozy Leonida Andriejewa pt. W mglistą dal, ogłoszonym na łamach „Prawdy” (nr 28-30). Po zamknięciu w listopadzie 1905 Instytutu Politechnicznego wyjechał do Szwecji i pracował krótko jako robotnik praktykant w zakładach metalowych. Z powodu choroby płuc opuścił Szwecję i udał się do Serbii. W maju 1906 zamieszkał w Heidelbergu i podjął studia na Ruprecht-Karls-Universität. W 1909 doktoryzował się w zakresie nauk fizycznych na podstawie pracy pt. Die elektrische Untersuchungen, insbesondere an Erdalkaliphosphoren (promotor prof. Philipp Lenard). Następnie do 1911 był asystentem fizyka, laureata nagrody Nobla, prof. Pietera Zeemana na Uniwersytecie Amsterdamskim. W ostatnim kwartale tego roku wykładał fizykę na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie. W 1912-15 pracował w Akademii für Sozial- und Handelswissenschaften we Frankfurcie nad Menem (obecnie Johann Wolfgang Goethe-Universität) jako asystent w Instytucie Fizyki. W tym czasie ogłaszał prace naukowe z zakresu fizyki w języku niemieckim. Równocześnie kontynuował zainteresowania literackie. Wspólnie z K. Wroczyńskim napisał w 1908 pierwszy utwór dramatyczny, krotochwilę pt. Gaudeamus (wystawioną w 1912); w następnych latach był autorem licznych sztuk teatralnych o charakterze komediowym lub satyrycznym. W 1911 z K. Wroczyńskim oraz z Feliksem Jabłczyńskim i Marianem Kowalskim należał do grupy założycielskiej warszawskiego tygodnika „Marchołt”, w którym odpowiadał za dział satyryczny (ukazywał się do 1912). Po wybuchu I wojny światowej został w 1916 internowany i odesłany z Niemiec do Warszawy. Od kwietnia tego roku pracował jako asystent w Zakładzie Fizyki I Politechniki Warszawskiej. Jednocześnie rozwijał twórczość literacką. Prozę, artykuły, felietony i recenzje teatralne drukował m.in. w „Sowizdrzale” (1917-19; podpisany: Chryzostom Pindar, Chryzpe, -chryzpe-) i „Rewii” (1919-20; podpisany: B...r W....r, Br-w-er, Br...Wr...). Zrezygnowawszy od stycznia 1921 z pracy naukowej, rozpoczął ożywioną działalność w zakresie popularyzacji najnowszych osiągnięć nauki, ogłaszając liczne felietony w prasie i radiu. Współpracował stale z pismami: „Kurier Polski” (1920-25; także pod pseudonimem Bru-wer), „Głos Polski” (1922-23), „Wiadomości Literackie” (1924, 1927, 1930-32, 1937-39; tu m.in. w 1938-39 cykl pt. Muszle na wybrzeżu), „Głos Prawdy” (1926-28; tu m.in. stały dział felietonów pt. Boczna antena), „Nowy Kurier Polski” (1926), „7 Dni” (1929-31), „Światowid” (1931-33; w 1931 cykl felietonów pt. Z dziedziny odkryć i wynalazków), „Świat” (1933-35), „Kurier Poranny” (1934-37; tu cykl felietonów pt. Boczna antena) oraz „Film” (1937-39). Był członkiem Związku Pisarzy Dramatycznych. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Lwowa zajętego wkrótce przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, gdzie podjął pracę asystenta w instytucie fizyki tamtejszego uniwersytetu. We wrześniu 1940 został członkiem Związku Pisarzy Radzieckich Ukrainy. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w czerwcu 1941 powrócił do Warszawy i zamieszkał u znajomych K. Wroczyńskiego. Przebywał w getcie warszawskim i pracował m.in. w zakładzie kształcenia nauczycieli Pedagogium . Przy pomocy rodziny i przyjaciół zdołał opuścić w 1942 getto i ukrywał się pod nazwiskiem Edward Lasocki. Od jesieni tego roku pracował w firmie budowlanej Hoch-Tief-und Bauunternehmung T. Lisiecki najpierw w Hrubieszowie jako urzędnik biurowy, potem we wsi Bohorodyca, gdzie prowadził księgowość budowy mostu kolejki wąskotorowej na rzece Huczwa, a od zimy tegoż roku na budowie w okolicy Opola Lubelskiego. Aresztowany na skutek denuncjacji, został wywieziony prawdopodobnie do obozu zagłady w Treblince, skąd udało mu się wydostać. Pracował następnie jako dozorca przy robotach drogowych. W tym czasie był wspierany przez Radę Pomocy Żydom „Żegota”. Zmarł na gruźlicę 11 kwietnia 1944 w szpitalu w Opolu Lubelskim; pochowany tamże na cmentarzu parafialnym (po koniec lat sześćdziesiątych XX w. jego grób został zlikwidowany).
W 1960-72 przyznawana była przez redakcję „Kuriera Polskiego”, przy udziale Naczelnej Organizacji Technicznej i Polskiego Radia, nagroda im. B. Winawera za prace popularyzatorskie z zakresu nauk matematyczno-przyrodniczych i techniki.

Works

1. Konstytucja z nahajką. Piosenki na dziś i na jutro. [Autorzy: B. Winawer] -brw-, [T. Radwański] Stach Rokita. Warszawa: Wydawnictwo Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy [1906], 15 s.

Tu B. Winawera: Porządek dawniej; Jako Pan Witte ministrów se szukał; Konstytucja Skałłona; Lamenty; Wielki pochodzik narodowy; „Stronnictwa!”; Pognębienie narodu.

2. Notatnik Szymona de Geldern. [Powieść]. Warszawa-Lwów: Drukarnia P. Laskauera i Spółka 1907, 87 s.

Część nakładu wyszła z nadrukiem: Dodatek do „Bluszczu” nr 11.

3. Gaudeamus. Krotochwila w 3 aktach. [Współautor:] K. Wroczyński. Powst. Heidelberg ok. 1908. Prapremiera: Warszawa, Teatr Zjednoczony 1912.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link .
Rękopis w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie. Maszynopis pt. Miss Mary w Muzeum Teatralnym w Warszawie, pt. Seledynowe domino. (Gaudeamus) w Archiwum Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie.
Wystawiane też pt.: Błękitne domino; Niebieskie domino; Różowa maska; Różowe domino.

4. Niziny. Sztuka w 4 aktach. Prapremiera: Warszawa, Teatr Mały 1910.

Maszynopis w Muzeum Teatralnym w Warszawie.

5. Losy Europy. Groteska w 3 aktach. Powst. Amsterdam 1911. Prapremiera: Reżyseria: S. Jaracz. Warszawa, Teatr Mały 1913.

Rękopis z podtytułem Burleska w 3 aktach w Archiwum Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie, maszynopis w Muzeum Teatralnym w Warszawie.

6. Upadek domu Abendstern. Komedia w 1 akcie. Prapremiera: Łódź, Teatr Miejski 1912.

7. Lew spod Czinape. Farsa w 1 akcie. Prapremiera: Warszawa, Teatr Nowoczesny 1913.

8. Mąż ewakuowany. Komedia w 1 akcie. Prapremiera: teatralna: Warszawa, Teatr Mały 1916; telewizyjna: Reżyseria: J. Słotwiński. Telewizja Polska 1957.

Maszynopis z podtytułem Farsa w 1 akcie w Muzeum Teatralnym w Warszawie.

9. Rokowania pokojowe. Groteska w 3 aktach. Prapremiera: Reżyseria: M. Trapszo. Warszawa, Teatr Letni 1917.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link(https://encyklopediateatru.pl/sztuki/24343/rokowania-pokojowe).
Rękopis pt. „Geniusz i dyplomata, czyli rokowania pokojowe” w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu oraz w Archiwum Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie.

10. Rycerz z łabędziem. Romantyczna historia w 3 aktach. Prapremiera: Reżyseria: A.F. Bednarczyk. Warszawa, Teatr Rozmaitości 1918.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link.
Rękopis w Bibliotece Śląskiej w zbiorach Biblioteki Teatru ze Lwowa.

11. Jak wygląda Łypkowski? Tragifarsa w 1 odsłonie. Prapremiera: teatralna: Warszawa, Teatr Qui pro Quo 1919; radiowa: Radio (Wilno) 1928. Druk zob. poz. s. 32-51.

Autor na prapremierze teatralnej podpisany pseudonimem: Bruwin.

12. Roztwór prof. Pytla. Humoreska w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: L. Czarnowski. Kraków, Teatr Bagatela 1919; radiowa: Adaptacja i reżyseria: W. Maciejewski. Polskie Radio 1979. Wyd. pt. Roztwór Pytla. Lwów: Odrodzenie 1922, 84 s. Wyd. nast. Katowice: Odrodzenie [1946].

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link .
Maszynopis pt. Szczęście asystenta. (Roztwór prof. Pytla) w Archiwum Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie.

13. Groteski. Warszawa: B. Rudzki [1921], 64 s.

Zawartość

Jednoaktówki i skecze: Repertuar; Pierwsza sprawa kryminalna [poz. ]; Jak wygląda Łypkowski? [poz. ]; Bez suflera!!! Wielki noworoczny przegląd warszawskich sukcesów dramatyczno-komediowych, czyli skandal teatralny w jednej odsłonie.

14. Księga Hioba. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: J. Janusz. Warszawa, Teatr Mały (scena Teatru Polskiego) 1921; telewizyjna: Reżyseria: J. Kreczmar. Telewizja Polska 1965. Wyd. z podtytułem Komedia nudna w 3 aktach. Warszawa: Nakład autora 1921, 72 s.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link .

Przekłady

angielski

The book of Job. [Przeł.] J. Conrad. London, Toronto 1931.

chorwacki

[Przeł.] J. Benšič Wystawienie: Zagrzeb ok. 1924.

szwedzki

Wg informacji: „Kultura 1932 nr 9.

15. Pierwsza sprawa kryminalna. Humbug w 1 odsłonie. Powst. ok. 1921. Prapremiera: teatralna: Warszawa, Teatr Qui pro Quo 1923; radiowa: Radio (Wilno) 1928. Druk zob. poz. s. 15-31.

16. Promienie FF. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: T. Trzciński. Kraków, Teatr Miejski im. J. Słowackiego 1921; radiowa: Polskie Radio 1929. Druk zob. poz. s. 5-95.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej:Zob. link.
Rękopis pt. Promienie FF. Scenariusz kinematograficzny w 3 aktach w Bibliotece Teatru Narodowego w Warszawie.

17. Tematy i wariacje. Warszawa: S-ka Akcyjna „Drukarnia Polska w Białymstoku 1921, 64 s.

Zawartość

Felietony i scenki dramatyczne: Warszawa w nocy; Inter arma. (Sierpień roku 1920-ego); Melodramat rotacyjny. [Szkic scenariusza filmowego]; Baczność! Kłamstwo!; Głębszy dramat życiowy; Barwna sztuka historyczna. Arcydzieło w jednej odsłonie.

18. Ślepa latarka. Powieść. „Kurier Lwowski1922 nr 44-94. Wyd. osobne Lwów: Polskie Wydawnictwo „Nowa Era” 1922, 167 s. Wyd. nast. [Warszawa:] Biblioteka Groszowa [1926].

19. R.H. Inżynier. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: E. Żytecki. Lwów, Teatr Mały 1923; radiowa: Polskie Radio 1929; telewizyjna: Reżyseria: E. Dziewoński Telewizja Polska 1972 . Wyd. Lwów: Odrodzenie 1924, 88 s.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link .
Na okładce rok wydania 1922.

Przekłady

chorwacki

Wystawienie: Zagrzeb 1926.

niderlandzki

Wg informacji: „Kultura 1932 nr 9.

Adaptacje

radiowe

Adaptacja: K. Białek. Reżyseria: J. Kreczmar. Polskie Radio 1966 .

20. Szopka Pikadora. [Współautorzy:] A. Słonimski, J. Tuwim. Prapremiera: Warszawa, Cukiernia Ziemiańska 1923.

Informacja: J. Stradecki: Julian Tuwim. Warszawa 1959 s. 119; A. Marianowicz: Notatki o satyrze Skamandrytów. „Poezja” 1971 nr 11; J. Lechoń: Dziennik. T. 1. Warszawa 1992 s. 287. Tekst nieznany.

21. Cichy alarm. [Felietony]. Warszawa: Księgarnia M. Ostaszewskiej i S-ki 1924, 117 s.

22. Doktor Przybram. Powieść. Warszawa: Księgarnia Biblioteki Dzieł Wyborowych [1924 ], 144 s. Wyd. nast.: Warszawa: Wydawnictwo Biblioteki Groszowej [1925]; Łódź: Republika 1936; Warszawa: Czytelnik 1961; Warszawa: Garamond 1996.

Przekłady

chorwacki

Doktor Przybram. [Przeł.] A. Cvitanović. Zagreb 2018.

Adaptacje

radiowe

Dr Przybram. Adaptacja: J. Langfier. Reżyseria: M. Melina. Polskie Radio 1934.
Reżyseria: D. Bałazy. Polskie Radio 2005.

23. Jeszcze o Einsteinie. Teoria względności z lotu ptaka. Warszawa: Polska Składnica Pomocy Szkolnych 1924, 31 s.

24. A w domu najlepiej. Bluetka w 1 akcie. Prapremiera: Reżyseria: J. Warnecki. Warszawa, Teatr Szkarłatna Maska 1925.

Utwór był jednym z punktów programu na otwarcie teatru.
Wystawiane też pt. W domu najlepiej. Żart sceniczny.

25. Lepsze czasy. (Wyciąg fortepianowy). Warszawa: E. Wende i Ska [1925], 180 s.

Zawartość

Wybór felietonów z poz. , , – nadto scenki teatralne z poz. : Głębszy dramat życiowy [w poz. pt. Baczność! Kłamstwo! Głębszy dramat życiowy]; Barwna sztuka historyczna. Arcydzieło w jednej odsłonie; Warszawa w nocy; Baczność! Sprawy najwyższej wagi: Dokument tajny.

26. Znajomek z Fiesole. Sztuka w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: S. Bryliński. Poznań, Teatr Nowy 1925; radiowa: Polskie Radio 1931; telewizyjna: Reżyseria: E. Dziewoński. Telewizja Polska 1990 . Wyd. z podtytułem Gawęda zimowa Warszawa: Wesoła Biblioteka [1925], 136 s.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link.

27. Frydląd junior. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: Reżyseria: K. Okornicki. Lwów, Teatr Nowości 1926. Wyd. Warszawa: Biblioteka Domu Polskiego 1928, 128 s.

Wystawienia następne

Pt. Junior. Wilno, Teatr Reduta 1927.

Adaptacje

radiowe

Adaptacja i reżyseria: M. Wiktor. Polskie Radio 2023.

28. Promienie FF i inne morały. Warszawa: Biblioteka Groszowa [1926], 157 s.

Zawartość

Promienie FF [poz. ], – oraz kilkanaście felietonów satyrycznych.

29. Boczna antena. Ostatnie biuletyny z frontów wieczystych. Warszawa: Biblioteka Groszowa 1927-1928.

Seria I. Warszawa [1926]. Wyd. nast. przejrzane i uzupełnione Warszawa: Biblioteka Groszowa [1927], 183 s.

Seria II. Warszawa: Biblioteka Groszowa [1927], 176 s.

Wyd. łączne przejrzane i uzupełnione Seria I-II. Warszawa: Biblioteka Groszowa [1928], 183 + 248 s.

Wybór felietonów z cyklu pt. Boczna antena drukowanych w „Głosie Prawdy” w 1926-1928.

30. Dług honorowy. Powieść. „Głos Prawdy1928 nr 120-170. Wyd. osobne Warszawa: Rój 1929, 212 s. Wyd. nast. Warszawa: Czytelnik 1960.

Adaptacje

radiowe

Adaptacja: Z. Orszulska. Reżyseria: J. Rakowiecki. Polskie Radio 1960.

31. Bilion słońc. Warszawa: Rój [1929], 95 s.

Odczyty wygłoszone w radiu w cyklu pt. Boczna antena. O najnowszych zdarzeniach w nauce i technice.

32. Dodatek nadzwyczajny. Warszawa: Biblioteka Groszowa [1929], 157 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

33. Telegramy z Kosmosu. Warszawa: Rój [1929], 96 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

34. Syn woziwody. Warszawa: Rój [1930], 95 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

35. Trzysta milionów koni. Warszawa: Biblioteka Groszowa [1930], 197 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

36. Turnieje maszyn. Warszawa: Rój [1930], 94 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

37. Zły szeląg. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: Reżyseria: M. Jednowski. Kraków, Teatr im. J. Słowackiego 1930.

Maszynopis w Archiwum Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie.

38. Bohater mechaniczny. Warszawa: Rój [1931], 96 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

39. [Dialogi do filmu:] Kobieta, która się śmieje. Ekranizacja 1931.

Informacje: S. Janicki: Polskie filmy fabularne. Warszawa 1990 s. 75.

40. Łono natury. Warszawa: Rój [1931], 39 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

41. Po prostu dureń. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: J. Szyndler. Kraków, Teatr im. J. Słowackiego 1931; radiowa: Reżyseria: H. Wisłocka. Polskie Radio 1932; telewizyjna: Reżyseria: M. Nowicki. Telewizja Polska 1989. Wyd. pt. Po prostu truteń. Warszawa: Rój 1932, 85 s.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link.
Wystawiane też pt. Po prostu truteń.

42. Ząb czasu. Warszawa: Rój [1931], 95 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

43. Co dzień – epoka. Warszawa: Rój [1932], 92 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

44. Od bieguna do bieguna. Warszawa: Rój [1932], 94 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

45. Tempo! Warszawa: Rój [1932], 92 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

46. Fala 1141, 8. Warszawa: Rój [1933], 94 s.

Odczyty wygłoszone w radiu w Warszawie.

47. Smaczny chleb kłamstwa. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: E. Chaberski. Warszawa, Teatr Letni 1933; radiowa: Polskie Radio 1933.

Nagrody

Nagroda im. L. Reynela za r. 1932/1933.

48. Śpiew drutów. [Felietony]. Warszawa: J. Przeworski 1934, 232 s.

49. Literaturę trzeba przewietrzyć. [Felietony]. Warszawa: Wydawnictwo Współczesne [1935], 266 s. Wyd. skrócone Wilno: Biblioteka „Kuriera Wileńskiego1935, 154 s.

50. Nowa antena. Warszawa: Rój 1935, 270 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

51. Obrona Keysowej. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: teatralna: Reżyseria: R. Niewiarowicz. Lwów, Teatr Rozmaitości 1935; telewizyjna: L. Adamik. Telewizja Polska 1996. Wyd. Warszawa: Świat [1935], 96 s. Wyd. nast. Warszawa: Rój 1936.

52. Podróże na gapę. Warszawa: Wydawnictwo Współczesne [1936], 271 s. Wyd. skrócone Łódź: Biblioteka „Echa Polskiego1936, 160 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

53. Ryk byłego lwa. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: Reżyseria: E. Wierciński. Warszawa, Teatr Mały (scena Teatru Polskiego) 1936.

Wystawienia następne

Informacje na stronie internetowej: Zob. link.
Rękopis w Muzeum Teatralnym w Warszawie.

Adaptacje

radiowe

Adaptacja: K. Białek. Reżyseria: N. Szydłowska. Polskie Radio 1968.

54. Cztery kąty widzenia. Warszawa: Wydawnictwo Współczesne [1937], 270 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

55. Ziemia w malignie. Warszawa: Rój 1937, 272 s.

Felietony dotyczące nauki i techniki.

56. Żywy ładunek, czyli cargo. Komedia w 3 aktach. Prapremiera: Reżyseria: K. Borowski. Warszawa, Teatr Nowy 1938.

Maszynopis pt. Cargo. (Żywy ładunek). Podróż dziewicza w 3 aktach w Archiwum Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie.
Wystawiane też pt. Żywy ładunek. Podróż dziewicza w 3 aktach.

57. Alibi. [Felietony]. Warszawa: Wydawnictwo Współczesne [1939], 233 s. Wyd. skrócone Warszawa: Wydawnictwo „Kurier Polski” S.A. 1939, 159 s.

58. Ziemia w malignie. Felietony. [Wybór]. Wstęp: A. Międzyrzecki. Warszawa: Czytelnik 1962, 395 s.

Słuchowiska radiowe, m.in.

Świat się zmienił. Polskie Radio 1935.
Znów tajemnicza fala, przerywamy audycję. Reżyseria: A. Wodzinowski. Polskie Radio 1936.

Przekłady

1. A. Picard: Kiki. Komedia. Wystawienie: Reżyseria: J. Nowacki. Kraków, Teatr Bagatela 1921.
2. J. Conrad: Tajny agent. Dramat w 4 aktach. Przekł. i adaptacja sceniczna: B. Winawer. Wystawienie: Kraków, Teatr Bagatela 1923.
3. B. Brecht: Opera za trzy grosze. Widowisko z muzyką w 8 obrazach. Przeł.: B. Winawer, W. Broniewski. Wystawienie: teatralne: Reżyseria: L. Schiller. Warszawa, Teatr Polski 1929; telewizyjne: Reżyseria: K. Swinarski. Telewizja Polska 1958. Druk w: B. Brecht: Dramaty. T. 1. Warszawa 1962. Przedruk w: B. Brecht: Dramaty. Wrocław, Kraków 1976 Biblioteka Narodowa II, 184.
Przekład w wystawieniu teatralnym podpisano: O. Winbrun.
4. L. Rachmanow: Niespokojna starość. Wystawienie: Reżyseria: E. German. Lwów, Polski Teatr Dramatyczny 1941.

Prace redakcyjne

1. J.H. Jeans: Eos, czyli granice astronomii. Tłum. J. Sujkowska. Przejrzał B. Winawer. Warszawa: Biblioteka Groszowa [1930], 114 s. Wyd. nast.: Warszawa: „Świat” [1934]; Warszawa: Wydawnictwo „Kurier Polski” 1935.

Analyses and reviews

Słowniki i bibliografie

Słownik współczesnych pisarzy polskich. T. 3. Warszawa 1964.
Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. T. 2. Warszawa 2000 (Redakcja).

Ogólne

Książki

J. Warońska-Gęsiarz: Bruno Winawer. Między nauką a teatrem. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN 2023, 381 s.

Artykuły

W. Jampolski: Nasi współcześni komediopisarze. Bruno Winawer. „Comoedia1926 nr 9.
S.I. Witkiewicz: Z powodu „Najazdu na filozofię. (Odpowiedź Brunonowi Winawerowi). „Gazeta Polska1932 nr 42, 43; Tchórze, niedołęgi czy „przemilczacze”. (Słonimski, Winawer et Comp.). „Gazeta Polska” 1932 nr 147, 149, 150, przedruk w tegoż: Pisma filozoficzne i estetyczne. [T. 2]. Warszawa 1976, Bez kompromisu. Warszawa 1976.
B. Gorczyński: Trzynaście utworów Brunona Winawera. Sylwetka bio- i bibliograficzna autora „Obrony Keysowej”. „Teatr1935 nr 8/9.
W. Syruczek: Komediopisarstwo Brunona Winawera. „Teatr1938 nr 3.
K. Beylin: Autor szczególnych sztuk – Bruno Winawer. „Scena i Widownia Warszawska1948 nr 3.
A. Grzymała-Siedlecki: Bruno Winawer. „Dziennik Literacki1948 nr 38, przedruk w tegoż: Nie pożegnani . Kraków 1972.
J. Kreczmar: Wspomnienie o Brunonie Winawerze. „Scena i Widownia1948 nr 6.
J. Brodzki: Bruno Winawer, naukowiec i komediopisarz i... radiotelegrafista. „Problemy1952 nr 2.
S. Olechowska: Komedie Brunona Winawera. „Dialog1957 nr 6.
K. Wroczyński: Bruno Winawer. W tegoż: Pół wieku wspomnień teatralnych. Warszawa 1957.
J. Żurakowski: Pan Lasocki czyli o Winawerze. „Twórczość1958 nr 4.
E. Wysińska: Uczony, marzyciel i pechowiec. „Dialog1964 nr 4.
C. Samojlik: Groteska – pisarstwo wszechstronnie banalne… Sprawa prozy Brunona Winawera. W: Z problemów literatury polskiej XX wieku. T. 2. Literatura międzywojenna. Warszawa 1965.
K. Kapuścińska: Twórczość komediowa Brunona Winawera i Antoniego Cwojdzińskiego. Przypomnienia i próba oceny. „Sprawozdanie z Czynności i Posiedzeń Łódzkiego Towarzystwa Naukowego1968 nr 1.
J.J. Lipski: Bruno Winawer (1883-1944). W tegoż: Warszawscy „Pustelnicy i Bywalcy”. T. 2: Felietoniści i kronikarze 1990-1939 . Warszawa 1973 .
S. Wójcikowa: Świat komedii naukowych Brunona Winawera i Antoniego Cwojdzińskiego. „Przegląd Humanistyczny1979 nr 2.
A. Krajewska: Komedia polska XX-lecia międzywojennego. (Tradycjonaliści i nowatorzy). Wrocław 1989, passim.
H.M. Winawer: Bruno (Bernard or Bernhard) Winawer. W tegoż: The Winawer saga. London 1994.
A. Haska, J. Stachowicz: Humor z lamusa, czyli Bruno Winawer i jego bohaterowie po fachu. „Nowa Fantastyka2006 nr 7.
W. Ligęza: Tancerz mecenasa Kraykowskiego. Gombrowicz a Bruno Winawer. W: Witold Gombrowicz nasz współczesny. Kraków 2010.
A. Wójtowicz: Renesans nauk ścisłych w „epoce wielkiego zamętu. Mit modernizmu w publicystycznym dyskursie Brunona Winawera. „Ruch Literacki2011 nr 4/5.
J. Warońska: Bruno Winawer o X Muzie. W: Wielowymiarowość i perspektywy nauki za progiem XXI wieku. Częstochowa 2012.
J. Warońska: Prometeizm w powieściach Brunona Winawera. W: Literatura popularna. T. 1. Dyskursy wielorakie. Katowice 2013.
M. Sady: Każdy ma swój własny punkt widzenia, ale nie każdy coś widzi. Bruno Winawer. „Konteksty2021 nr 1/2.
J. Warońska-Gęsiarz: Bruno Winawer o tęsknocie. Analiza wybranych utworów. „Transfer2022 t. 7.

Notatnik Szymona de Geldern

H. Galle. „Książka1908 nr 5.

Rycerz z łabędziem

J. Lechoń. „Robotnik1918 nr 366.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Flirt z Melpomeną. Kraków 1921, przedruk w tegoż: Pisma . T. 19. Warszawa 1963.
[K.H. Rostworowski] K.H.R.Głos Narodu1921 nr 194.
W. Rabski. W tegoż: Teatr po wojnie. Warszawa [1925] [dot. też: Księga Hioba; R.H. Inżynier].

Roztwór prof. Pytla

M. Szyjkowski. „Ilustrowany Kurier Codzienny1919 nr 330, 331.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Flirt z Melpomeną. (Wieczór pierwszy). Warszawa 1920, wyd. 2 Warszawa 1920, przedruk w tegoż: Pisma . T. 19. Warszawa 1963.
W. Jampolski. „Kurier Lwowski1921 nr 245.
E. Breiter. „Świat1922 nr 5.
S. Pieńkowski. „Gazeta Warszawska1922 nr 29.
E. Świerczewski. „Przegląd Teatralny i Kinematograficzny1922 nr 5.
K. Bukowski. „Wiek Nowy1930 nr 8848.

Księga Hioba

E. Breiter. „Naród1921 nr 117.
E. Haecker. „Naprzód1921 nr 115.
K.H. Rostworowski. „Głos Narodu1921 nr 116.
[W. Grubiński] W.G. „Kurier Poranny1921 nr 119.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Flirt z Melpomeną i inne flirciki. (Wieczór trzeci). Kraków 1922, przedruk w tegoż: Pisma . T. 20. Warszawa 1963 [tu też recenzja: Promienie FF].
W. Rabski. W tegoż: Teatr po wojnie. Warszawa [1925] [dot. też: Rycerz z łabędziem; R.H. Inżynier].
G. Branny: Lost in translation. Collective memory and Conrad as a reader. „Yearbook of Conrad Studies2007 vol. 3.
A. Wzorek: O stylizacji biblijnej w komedii Brunona Winawera „Księga Hioba. W: Polszczyzna biblijna – między tradycją a współczesnością. T. 2. Tarnów 2009.

Promienie FF

E. Haecker. „Naprzód1921 nr 225.
S.I. Witkiewicz: Parę słów w kwestii „tematów” sztuk teatralnych. (À propos dyskusji Boya z Winawerem). W tegoż: Teatr. Kraków 1923, przedruk w tegoż: Pisma filozoficzne i estetyczne. [T. 1]. Warszawa 1974, Czysta Forma w teatrze. Warszawa 1977, Dzieła zebrane. [T. 9]. Warszawa 1992 [dot. polemiki związanej z recenzją Boya sztuki Promienie FF: „Czas” 1921 nr 228, B. Winawer: Legenda o Serafinie. „Goniec Krakowski” 1921 nr 275; [T.] Boy-Żeleński: „Sędziwy humorysta” do autora w sile wieku. „Czas” 1921 nr 233].
J.F. Gawlikowski. „Tygodnik Ilustrowany1924 nr 31.
K. Makuszyński. „Rzeczpospolita1924 nr 190.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Flirt z Melpomeną. Wieczór piąty. Warszawa 1925, przedruk w tegoż: Pisma . T. 21. Warszawa 1964.
J. Koller. „Dziennik Poznański1930 nr 170.
A. Wzorek: Polska rzeczywistość międzywojenna w zwierciadle satyry. O „Promieniach FF” Brunona Winawera. „Kwartalnik Opolski2005 nr 2/3.

R.H. Inżynier

[E. Breiter] E.B.Świat1923 nr 13.
E. Haecker. „Naprzód1923 nr 96.
W. Jampolski. „Kurier Lwowski1923 nr 55.
[J. Lorentowicz] J.L.Express Poranny1923, nr 84.
K. Makuszyński. „Rzeczpospolita1923, nr 84.
L. Skoczylas. „Goniec Krakowski1923 nr 83.
W. Rabski. W tegoż: Teatr po wojnie. Warszawa [1925] [dot. też Rycerz z łabędziem; Księga Hioba].
[W. Stanisławska] Pilawa. „Dziennik Wileński1929, nr 259.
[T]. Boy-Żeleński. „Ilustrowany Kurier Codzienny1932 nr 262.
[J. Wołoszynowski] j.w.Gazeta Polska1932 nr 259.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Ludzie i bydlątka. (Wrażenia teatralne). Warszawa 1933, przedruk w tegoż: Pisma . T. 24. Warszawa 1966 [dot. też: Smaczny chleb kłamstwa].
[H. Przeworska-Syga] zastępca. „Gazeta Ludowa1948 nr 97.
I. Krzywicka. „Robotnik1948 nr 98.
S. Furmanik. „Teatr1956 nr 22.

Cichy alarm

S. Napierski: Felietony Winawera. „Wiadomości Literackie1924 nr 22.

Znajomek z Fiesole

[A. Słonimski] as. „Wiadomości Literackie1925 nr 22.
E. Breiter. „Świat1925 nr 22.
W. Brumer. „Dzień Polski1925 nr 117.
[W. Brumer] Wube. „Życie Teatru1925 nr 22.
K. Irzykowski. „Robotnik1925 nr 141, przedruk w tegoż: Pisma . (Pisma teatralne. T. 1). Kraków 1995.
A. Kallas. „Wiek Nowy1925 nr 7213.
J. Wittlin. „Głos Polski1925 nr 134.
J. Lorentowicz. W tegoż: Dwadzieścia lat teatru. T. 5. Współczesny teatr polski. Warszawa 1935 [dot. też: Po prostu dureń; Zły szeląg].
[A. Marianowicz] j.r.Szpilki1983 nr 1.

Boczna antena

[A. Słonimski] as. „Wiadomości Literackie1926 nr 51/52.

Dług honorowy

J. Gembicki: Perypetie pechowego profesora. „Nowa Kultura1960 nr 27.
W. Sadkowski: Profesorskie udręki i utopie. „Nowe Książki1960 nr 21.

Zły szeląg

[A. Słonimski] as. „Wiadomości Literackie1930 nr 25, przedruk w tegoż: Gwałt na Melpomenie . Warszawa 1982.
K. Bukowski. „Wiek Nowy1930 nr 8679.
K. Irzykowski. „Robotnik1930 nr 164, przedruk w tegoż: Pisma. (Pisma teatralne. T. 3). Kraków 1995.
[W. Stanisławska] Pilawa. „Dziennik Wileński1930 nr 122.
[T. Sinko] S. „Czas1930 nr 63.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Flirt z Melpomeną. (Wieczór dziesiąty). Warszawa 1932, przedruk w tegoż: Pisma . T. 23. Warszawa 1965.
J. Lorentowicz. W tegoż: Dwadzieścia lat teatru. T. 5. Współczesny teatr polski. Warszawa 1935 [dot. też: Po prostu dureń; Znajomek z Fiesole].

Po prostu dureń

[E. Haecker] E.H.Naprzód1931 nr 294.
• [T. Sinko] T.S.Czas1931 nr 294.
W. Brumer. „Kurier Poranny1932 nr 80, przedruk w tegoż: Tradycja i styl w teatrze . Warszawa 1986.
K. Irzykowski. „Robotnik1932 nr 104, przedruk w tegoż: Recenzje teatralne . Warszawa 1965, Pisma . (Pisma teatralne. T. 3). Kraków 1995.
J. Koller. „Dziennik Poznański1932 nr 263.
A. Słonimski: Eksperyment. „Wiadomości Literackie1932 nr 16.
C. Wojeńska. „Kobieta Współczesna1932 nr 14.
J. Wołoszynowski. „Gazeta Polska1932 nr 80.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Okno na życie. (Wrażenia teatralne). Warszawa 1933, przedruk w tegoż: Pisma . T. 24. Warszawa 1966.
J. Lorentowicz. W tegoż: Dwadzieścia lat teatru. T. 5. Współczesny teatr polski. Warszawa 1935 [dot. też: Zły szeląg; Znajomek z Fiesole].

Smaczny chleb kłamstwa

T. Boy-Żeleński. W tegoż: Ludzie i bydlątka. (Wrażenia teatralne). Warszawa 1933, przedruk w tegoż: Pisma. T. 24. Warszawa 1966 [dot. też R.H. Inżynier].
K. Irzykowski. „Robotnik1933 nr 78, przedruk w tegoż: Pisma . (Pisma teatralne. T. 3). Kraków 1995.

Śpiew drutów

P. Hulka-Laskowski: Fizyk praktykujący. „Wiadomości Literackie1934 nr 20.
E. Porębski. „Książka1934 z. 4.

Literaturę trzeba przewietrzyć

T. Makowiecki: Literatura felietonowa. „Rocznik Literacki 1935” wyd. 1936 [dot. też: Nowa antena].
S. Rogoż: Zrzędność i gawęda. „Wiadomości Literackie1936 nr 1 [dot. też: Nowa antena].

Nowa antena

T. Makowiecki: Literatura felietonowa. „Rocznik Literacki 1935” wyd. 1936 [dot. też: Literaturę trzeba przewietrzyć].
S. Rogoż: Zrzędność i gawęda. „Wiadomości Literackie1936 nr 1 [dot. też: Literaturę trzeba przewietrzyć].

Obrona Keysowej

J. Andrzejewski. „Prosto z Mostu1935 nr 23.
[A. Chorowiczowa] A. Chor. „Kurier Polski1935, nr 148.
K. Irzykowski. „Pion1935 nr 24, przedruk w tegoż: Recenzje teatralne . Warszawa 1965, Pisma . (Pisma teatralne. T. 4). Kraków 1997.
I. Krzywicka. „Skamander1935 z. 61.
[B.W. Lewicki] B.W.L.Gazeta Lwowska1935 nr 41.
J.N. Miller. „Robotnik1935 nr 169.
W. Natanson. „Czas1935 nr 150.
S. Piasecki. „ABC1935 nr 156.
[T. Sinko] T.S.Czas1935 nr 10.
[A. Słonimski] as: Sprawa „Keysowej. „Wiadomości Literackie1935 nr 24.
K. Wierzyński. „Gazeta Polska1935 nr 148.
T. Żeleński-Boy. W tegoż: Perfumy i krew. (Wrażenia teatralne). Warszawa 1936, przedruk w tegoż: Pisma . T. 26. Warszawa 1969.

Ryk byłego lwa

[T. Sinko] T.S.Czas1935 nr 10.
[A. Słonimski] as. „Wiadomości Literackie1936 nr 42.
J. Andrzejewski. „ABC1936 nr 269.
K. Irzykowski. „Pion1936 nr 39, przedruk w tegoż: Pisma . (Pisma teatralne. T. 4). Kraków 1997.
J.N. Miller. „Robotnik1936 nr 297.
S. Piasecki. „Prosto z Mostu1936 nr 47.
[S.J. Godlewski] S.J.G. „Myśl Narodowa1936 nr 41.
M.J. Toporowski. „Tygodnik Ilustrowany1936 nr 39.
K. Wierzyński. „Gazeta Polska1936 nr 262.
T. Boy-Żeleński. W tegoż: Krótkie spięcia. (Wrażeń teatralnych seria szesnasta). Warszawa 1938, przedruk w tegoż: Pisma . T. 26. Warszawa 1969.
T. Kudliński. „Dziennik Polski”, Kraków 1961 nr 272.

Ziemia w malignie [1937]

A. Rogalski. „Kultura1938 nr 2.

Żywy ładunek, czyli cargo

[A. Słonimski] as.: Premiera sztuki Winawera. „Wiadomości Literackie1939 nr 3, przedruk w tegoż: Gwałt na Melpomenie. Warszawa 1982.
S. Helsztyński. „Kultura1939 nr 8.
K. Irzykowski. „Pion1939 nr 1/2, przedruk w tegoż: Pisma . (Pisma teatralne. T. 4). Kraków 1997.
J.N. Miller. „Robotnik1939 nr 21.
[W. Natanson] W.N.Czas1939 nr 7.
[S. Młodożeniec] Chmurek J. „Goniec Warszawski1939 nr 10.
K. Wierzyński. „Gazeta Polska1939 nr 5.
T. Żeleński (Boy): Kicha ex-ministrowi nawaliła. „Kurier Poranny1939 nr 4.

Ziemia w malignie [1962]

J. Thor. „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki1963 nr 3.
A. Zejman: Przewietrzyć literaturę. „Życie Literackie1963 nr 37.