BIO

Urodzona 18 lipca 1898 w Storożce pod Skolem, w okolicy Stryja; córka Wacława Wolskiego, inżyniera i współwydawcy lwowskiego dziennika „Słowo Polskie”, i Marii z Młodnickich (Maryli Wolskiej), poetki; wnuczka malarza Karola Młodnickiego, siostra malarki Anieli (Leli) z Wolskich Pawlikowskiej. Dzieciństwo i wczesną młodość spędziła we Lwowie; w tym czasie wyjeżdżała z rodzicami do Włoch, Francji i Portugalii. Kurs szkoły średniej przerabiała w domu, zdając egzaminy jako eksternistka. W tym okresie przebywałą w kręgu Skamandrytów i środowiska artystycznego rodziny Pawlikowskich w Medyce. W 1918 wyszła za mąż za Józefa Obertyńskiego, ziemianina, i zamieszkała w majątku Odnowa. Debiutowała w 1925 wierszem pt. Z pokłonem, ogłoszonym w „Słowie Polskim” (nr 353). W 1933 zdała egzamin w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej i do 1937 występowała w Teatrach Miejskich we Lwowie (pod pseud. Anna Różycka). Była członkiem Związku Artystów Scen Polskich. Równocześnie rozwijała twórczość literacką, publikując wiersze i artykuły w wielu czasopismach, m.in. w „Myśli Narodowej” (1929-30, 1934-38), „Świecie Kobiecym” (1930-32), „Prosto z Mostu” (1935-36). Po śmierci męża sama gospodarowała Odnową do 1939 .Po wybuchu II wojny światowej przyjechała do Lwowa. W czasie okupacji sowieckiej została w lipcu 1940 aresztowana przez NKWD i osadzona we lwowskim więzieniu Brygidki. Stąd, przenoszona do różnych więzień (Kijów, Odessa, Charków, Chersoń, Starobielsk, Artiomowsk, Tuła, Moskwa, Kotłas, Koźwa), została ostatecznie zesłana do łagru w miejscowości Loch-Workuta. Po zwolnieniu w 1941 na mocy układu Sikorski-Majski, okrężną drogą (obejmującą trzymiesięczny pobyt w kołchozie pod Bucharą) dotarła do formującej się w Kazachstanie Armii Polskiej i wstąpiła ochotniczo do Pomocniczej Służby Kobiet, z którą ewakuowała się na Bliski Wschód. Przeszła szlak bojowy 2. Korpusu Polskiego wiodący przez Iran, Palestynę, Egipt i Włochy. Służyła w stopniu porucznika jako oficer oświatowy. Powstałe w tym czasie wiersze i fragmenty prozy drukowała m.in. w czasopismach „Gazeta Polska” (Jerozolima, 1942-43), „Ku Wolnej Polsce” (Palestyna, 1942), „Orzeł Biały” (Iran-Palestyna, 1942-43; tu w 1943 cykl pt. Listy z podróży), „Ochotniczka” (Palestyna-Egipt-Rzym, 1943-45; tu w 1944 cykl pt. Listy z podróży), „W drodze” (Jerozolima, 1943), „Dziennik Żołnierza APW [Armii Polskiej na Wschodzie]” (Włochy, 1944), „Junak” (Jerozolima, 1944-45). W ramach kilkumiesięcznego zwolnienia z wojska napisała w Johanesburgu wspomnienia z czasów zesłania. Po zakończeniu wojny pozostała na emigracji w Londynie. Kontynuowała twórczość literacką. Wiersze, prozę, wspomnienia oraz przekłady poezji angielskiej i francuskiej publikowała w wielu czasopismach emigracyjnych, głównie w wydawanych w Londynie: „Życie” (1950-55), „Wiadomości” (1958-78, z przerwami), „Głos Kobiet” (1968, 1970-74), „Gazeta Niedzielna” (1968-74, 1976, 1978) i „Przegląd Powszechny” (1972-77). Była członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Za działalność pisarską otrzymała w 1950 nagrodę Katolickiego Ośrodka Wydawniczego „Veritas”, w 1967 nagrodę „Przeglądu Powszechnego” oraz Instytutu Polskiego Akcji Katolickiej w Wielkiej Brytanii w konkursie na utwór poetycki o Najświętszej Maryi Pannie, w 1974 nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku. W 1976 została uhonorowana złotym medalem – nagrodą Grona Przyjaciół Poezji Polskiej w Detroit, z okazji dwustulecia Stanów Zjednoczonych i olimpiady w Montrealu. W 1976 podpisała list pisarzy polskich na obczyźnie solidaryzujący się z krajowymi sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji PRL – Listu 59. Zmarła 21 maja 1980 w Londynie; pochowana tamże na Cmentarzu North Sheen (Fulham New Cemetery).

Works

1. Gitara i tamci. [Opowiadania]. Lwów: Biblioteka Medycka 1926, 491 s.

Zawartość

Wielki Piątek; Pierwszy pan; Topieliczka; W oberży; Komedianci; U tandeciarza; Cyrulik; Po drodze; Pan Teofil; Lokaj baronowej; Sława; Dziwo-pani; Na rozstaju.

2. Pszczoły w słoneczniku. [Wiersze]. Lwów: Biblioteka Medycka 1927, 77 s.

3. O Braciach Mroźnych. Sen kalendarzowy. Napisany przez Beatę Obertyńską. Wymalowany przez Lelę Pawlikowską. Medyka: Biblioteka Medycka 1930, 37 s.

Adaptacje

teatralne

Wystawienie: Zespół Młodzieży Junackiej Szkoły Kadetów i Szkoły Młodszych Ochotniczek na zakończenie kursu dla świetliczanek w Quartina-Camp Barbara koło Gazy w 1943.

4. Głóg przydrożny. [Wiersze]. Warszawa: Biblioteka Medycka 1932, 85 s.

5. Klonowe motyle. [Wiersze]. Medyka: Biblioteka Medycka 1932, 86 s.

6. Tamta. Dramat. Powst. ok. 1933.

Informacja wg anonsu na książce: Ziarnka piasku [poz. ].

7. Siedem żon Sinobrodego. (Pantomima). [Współautorka:] A. Pawlikowska. Warszawa: Drukarnia Współczesna 1934 [antydatowane 1933], 19 s.

8. Faustyna. Opowieść. Jerozolima: Wydawnictwo „W Drodze 1943, 92 s. Przedruk pt. W zamkniętych oczach zob. poz. .

9. Novenna [!] do Matki Boskiej Zwycięskiej. Jerozolima: Sekcja Wydawnicza APW [Armii Polskiej na Wschodzie] 1944, 143 s. Ośrodek Wydawniczy Księdza Biskupa Polowego.

Na okładce tytuł: Pamiątka z Ziemi Świętej.
Wydanie anonimowe.

Zawartość

Wstęp; List Pasterski Księży Biskupów – J. Gawliny i K. Radońskiego; Nowenna do Matki Boskiej Zwycięskiej; Litania do Matki Boskiej Zwycięskiej; Krucjata Różańcowa do Matki Boskiej Zwycięskiej.

10. Otawa. Wiersze dawne i nowe. Przedmowa: J. Pilatowa. Jerozolima: Sekcja Wydawnicza Jednostek Wojska na Śr[odkowym] Wsch[odzie] 1945, 112 s. Wydział Kultury i Prasy D[owódz]twa Jednostek Wojska na Śr[odkowym] Wsch[odzie].

11. W domu niewoli. [Wspomnienia]. Rzym: Oddział Kultury i Prasy 2. Korp[usu] Armii Polskiej 1946, 354 s. Wyd. nast.: Chicago: Grono Przyjaciół [druk „Dziennik Związkowy”] 1968; Warszawa: Krąg* 1981; Wrocław: Aspekt* 1987; wyd. 3 [!] Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas” 1988; Warszawa: Instytut Wydawniczy „PAX" 1991; wyd. 2 [właśc. 7] Warszawa: Czytelnik 2005; Wrocław: Wydawnictwo Siedmioróg 2018. Biblioteka Literatury Pięknej , wyd. nast.: tamże 2021.

Inne formy wydań

Wyd. jako dokument elektroniczny: Wrocław: Siedmioróg 2020, plik w formacie EPUB, MOBI.
Wspomnienia z okresu pobytu w radzieckich więzieniach i obozach.
Wydanie 1 oraz wszystkie przekłady podpisane: Marta Rudzka.
Wydanie Chicago 1968 zawiera nadto wiersze, związane tematycznie z opowieścią „W domu niewoli”.

Przekłady

niderlandzki

Workuta. [Przeł. z niemieckiego] W. von Voonk. Bussum 1948, wyd. nast. Torgerloo 1948.

niemiecki

Workuta. Weg zur Knechtenschaft. Zürich 1948.

szwedzki

Dödsbaten pa den förryckta floden. [Przeł. z niemieckiego] J. Gerland. Stockholm 1948, wyd. nast. Johanneshov 2012, wyd. jako dokument dźwiękowy: Czyta H. Gripe, płyta CD.

12. Miód i piołun. [Wiersze]. Powst. przed 1957. Wyd. Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas 1972, 236 s.

Informacja o dacie powstania wg anonsu na książce: Ziarnka piasku [poz. ].

Nagrody

Nagroda Fundacji Lanckorońskich oraz Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w 1972.

Zawartość

Zawiera cykle: Na miodzie; Na piołunie; Z domu niewoli; Biada!; Na cztery wiatry; Po tęczowym moście; Lniane i konopne; Z przypływem; Nawiane wiatrem; Czas.

13. Ziarnka piasku. Opowiadania i nowele. Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas 1957, 259 s.

Zawartość

Storożka; Hryń i Antonia; Ziarnka piasku; Babka; W zamkniętych oczach [poz. ]; O strasznym karle.

14. O królewiczu Samotku. Groteska sentymentalna dla żadnego wieku. Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas 1958, 63 s.

15. Ballada o chorym księżycu. [Wiersze]. Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas 1959, 83 s.

16. Skarb Eulenburga. [Powieść]. Powst. ok. 1959. Druk „Gazeta Niedzielna”, Londyn 1984 nr 18-52/53, 1985 nr 1-51/52, 1986 nr 1-51/52. Wyd. osobne z posłowiem Z.E. Wałaszewskiego. T. 1-2. Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas”. 1987, [1988] 293 + 285 s. Wyd. nast. z posłowiem M. Baranowskiej. T. 1-2. Warszawa: Czytelnik 1993.

Druk w „Gazecie Niedzielnej1984 w nr 18-26 pod pseudonimem Rahm Tilly; tu też konkurs redakcji dla czytelników na podanie nazwiska autora; od nr 27 pod nazwiskiem B. Obertyńska.
Według informacji w posłowiu Z.E. Wałaszewskiego w tomie 2 wydania z 1988, powieść powstawała w latach 50. XX wieku.

Adaptacje

radiowe

Cz. 1-2. Adaptacja: B. Prządka. Reżyseria: J. Warenycia. Polskie Radio 1995.

17. Plebania, której nie było. [Poemat]. [Brighton:] Collegium Marianum 1971, 31 s.

18. Quodlibecik. W: Maryla Wolska, Beata Obertyńska: Wspomnienia. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1974 s. 219-576.

19. Anioł w Knajpie. [Utwór sceniczny w 1 akcie]. Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas” [1977], 31 s.

20. Perły – wiersze. Brighton: Collegium Marianum 1980, 32 s.

21. Wiersze wybrane. Wybór: M. Sprusiński. Wstęp i nota wydawnicza: A.Z. Makowiecki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1983, 202 s.

Zawartość

Zawiera wiersze z poz. , , , , , – oraz: Z wierszy nie drukowanych i rozproszonych.

22. Betlejemski zajazd. [Wiersze]. Wybór: W. Ligęza. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak 1986, [16] s.

23. Grudki kadzidła. [Wiersze]. Przedmowa: Z.E. Wałaszewski. Londyn: Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas 1987, 98 s. Wyd. inne [nieco zmienione]: Wybór, [wstęp] i oprac.: W. Ligęza. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak 1987, 130 s., [wyd. 3] tamże 1997; wyd. łącznie z przekł. rosyjskim: Krupicy ladana. [Przeł.:] A. Nehaj [i in]. | Sankt-Peterburg: cop. Kasper P. Pawlikowski 2015, 31 s.

Przekłady

rosyjski

Krupicy ladana. [Przeł.:] A. Nehaj [i in]. | Sankt-Peterburg2015 [tekst w języku polskim i rosyjskim].

24. Skrząca libella. Wybór i [wstęp:] W. Ligęza. Kraków: Miniatura 1991, 61 s.

Zawartość

Zawiera wybór wierszy z poz. , , , niektóre utwory publikowane w prasie emigracyjnej oraz kilka pierwodruków z archiwum poetki.

25. Liryki najpiękniejsze. Wybór: A. Madyda. Toruń: Algo 1999, 44 s.

26. Oamó. [Opowiadania]. Wyboru dokonał i posłowiem opatrzył W. Ligęza. Warszawa: Agawa 2001, 180 s.

27. Oko świata. Wiersze wybrane = Oko svitu. Vibrani virši. Wybrała i przeł. O. Lukjanenko. Lwów: Kamenar; Kamieniar 2006, 161 s.

Tekst w języku polskim i ukraińskim.

28. Perepelniki. [Wspomnienia]. Red. i oprac.: tekstu Anna Pawlikowska. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak; Goszyce: nakł. własny 2010, 120 s.

29. Tarta róża. [Wiersze]. Wybór i wstęp Anna Piwkowska. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 2015, 15 s. Poeci 2 : wiersze wybrane.

Inne formy wydań

Wydane jako dokument elektroniczny Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 2017, plik w formacie EPUB, MOBI, PDF.

Przekłady tekstów w antologiach zagranicznych

grecki

Polōnoi poiītes. [Przekł., wybór:] S.E. Gyftákīs. Athī́na 2007.
Mikrī́ anthología europaïkī́ poíīsīs. [Oprac.: ] S.E. Gyftákis. Kalamata; Athī́na 2008.

Montaże utworów

telewizyjne

To się powiedzieć nie da. [Montaż wierszy]. Reżyseria: B. Sałacka. Telewizja Polska 1985 (wykonanie: H. Łabonarska).

Przekłady

1. H. Ghéon: Droga krzyżowa. [Modlitwy i rozważania religijne]. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha [1934], 47 s.
2. Z. Ilińska: Wichry w zbożu. [Wiersze]. Londyn: Oficyna Poetów i Malarzy 1970, 82 s.
Wiersze pisane w języku polskim i angielskim; wiersze angielskie w tłumaczeniu B. Obertyńskiej.

Analyses and reviews

Questionnaire for IBL PAN 1964.

Autor o sobie

Poeci mówią: Beata Obertyńska. „Lwowskie Wiadomości Muzyczne i Literackie1933 nr 71.

Słowniki i bibliografie

Słownik współczesnych pisarzy polskich. T. 2. Warszawa 1964.
Literatura Polska po 1939. Przewodnik encyklopedyczny. T. 1. Warszawa* 1989 ([R. Przybylski] rp).
• [J. Zieliński] J. Kowalski: Leksykon polskiej literatury emigracyjnej. Lublin 1989, wyd. 2 tamże 1990.
Z.R. Wilkiewicz: Polnische Exilliteratur 1945-1980. Köln, Wien 1991.
Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. T. 2. Warszawa 2000 (M. Lipska).

Ogólne

Książki

K. Ganther: Funkcja składni w ukształtowaniu rytmicznym utworu na materiale „Ballada o chorym księżycu” Beaty Obertyńskiej. London: White Eagle 1964, 51 s. Polski Uniwersytet Na Obczyźnie w Londynie. Wydział Humanistyczny.
Z. Lisowski: Chłonąć świat wszystkimi zmysłami w rytm uderzeń serca… O poezji Beaty Obertyńskiej. Interpretacje. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Semper 2013, 176 s.
A. Piwkowska: Piękno i piekło. Opowieść o Beacie Obertyńskiej. Warszawa; PIW 2021, 370 s., dodruk 2022.

Artykuły

• [P. Grzegorczyk] P.G.: Wiersze Beaty Obertyńskiej. „Gazeta Warszawska1932 nr 338.
K.L. Koniński: Poeci medyccy. „Myśl Narodowa1935 nr 31.
J. Bielatowicz: Wiersze Beaty Obertyńskiej. „Kurier Polski w Bagdadzie1943 nr 104.
T. Terlecki: Poezja Beaty Obertyńskiej. „W Drodze”, Jerozolima 1945 nr 6.
J. Bielatowicz: Beata Obertyńska. „Wiadomości”, Londyn 1958 nr 19, przedruk w tegoż: Literatura na emigracji. Londyn 1970, „Europa” 1988 nr 3.
B. Miązek: O poezji Beaty Obertyńskiej. „Wiadomości”, Londyn 1972 nr 40, przedruk pt. O poezji Bieńkowskiej i Obertyńskiej. W tegoż: Teksty i komentarze. Londyn 1983 [dot. też Miód i piołun; D. Bieńkowska: Pieśń suchego języka].
Z.E. Wałaszewski: Uczyłeś mnie oczami pić miód. (O poezji Beaty Obertyńskiej). „Gazeta Niedzielna”, Londyn 1972 nr 52/53.
L. Kielanowski: Ś.p. Beata Obertyńska. Żałobna karta. „Biuletyn” [Koło Lwowian], Londyn 1980 nr 38.
L. Kielanowski: Beata Obertyńska. „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza”, Londyn 1980 nr 24 dod. „Tydzień Polski”.
A. Bańkowska: Beata Obertyńska. „Płomyk1982 nr 1.
I. Galińska: Jest we mnie coś ze stojącej wody. „Ład1984 nr 17/24.
Z. Rogalska: Poezja Beaty Obertyńskiej. „Związkowiec”, Toronto 1984 nr 91.
J. Olszak: Beata Obertyńska – poetka krajobrazu. „Rocznik Przemyski1988.
T. Zaniewska: Smutek istnienia. „Kierunki1988 nr 29.
A. Baranowska: Mogliście być Grottgerami. „Kultura1989 nr 51/52.
• [E. Krzemińska] E. Kamieńska: Matka i córka. O poezji Maryli Wolskiej i Beaty Obertyńskiej. „Tu, Teraz1989 nr 76.
Z. Lichniak: O Beacie Obertyńskiej. W tegoż: Mój skorowidz poezji polskiej na emigracji. Warszawa 1989.
W. Ligęza: Rok polski” w liryce Beaty Obertyńskiej. „Pamiętnik Literacki1990 z. 1, przedruk w tegoż: Jaśniejsze strony katastrofy. Kraków 2001.
Z.E. Wałaszewski: Twórczość dramatyczna Beaty Obertyńskiej. W: Teatr i dramat polskiej emigracji 1939-1989. Poznań 1994.
I. Jokiel: „Męczysz się – głupie serce – nie wiadomo po co...” (Beata Obertyńska). W: Kocham, więc jestem. Częstochowa 1995.
K. Kralkowska-Gątkowska: Topos ziarna w poezji Beaty Obertyńskiej. W: Ktokolwiek jesteś bez ojczyzny... Łódź 1995.
I. Jokiel: Pamięć, tęsknota, czas. O wyobraźni poetyckiej Beaty Obertyńskiej. „Kwartalnik Opolski2000 nr 2/4.
M. Czuku: Czekając na... Amundsena. „Fraza2001 nr 3.
W. Ligęza: Dokumenty czasów, wspomnienia dzieciństwa, literackie gry. O prozie Beaty Obertyńskiej. „Nowy Dziennik, Nowy Jork 2001 nr z 20 IV dod. „Przegląd Polski”.
G. Ostasz: Pogłosy Mickiewiczowskie. Beaty Obertyńskiej „Do mego syna”. W tegoż: Filiacje, dialogi, spór z tradycją. Rzeszów 2001.
I. Jokiel: Zapach rezedy o zmroku. (Poezja Beaty Obertyńskiej). W tejże: Ocalić Kartezjusza. Opole 2004.
M. Miązek: W kręgu uczucia. O poezji Bieńkowskiej i Obertyńskiej. W tegoż: Przygoda z książką. Wrocław 2004.
Z. Bartecka-Prorok: „Daleka na cztery wiatry to droga...” Pejzaż mentalny w emigracyjnej liryce Beaty Obertyńskiej. W: Poezja polska na obczyźnie. T. 1. Rzeszów 2005.
M. Kowalewska: Obertyńska nie dość znana. Dokumentacje, sakralizacje, fantastyka – z struny w twórczości pisarki. W: Pisarz na emigracji. Warszawa 2005.
J. Lizak: Środki semantycznych przekształceń w poezji. Propozycja ich interpretacji. „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Rzeszowskiego.Dydaktyka2005 z. 4.
A. Okońska: Wielcy ludzie emigracji. Ocalić od zapomnienia. Konferencja poświęcona Beacie Obertyńskiej, Londyn 12 II 2005. „Przegląd Powszechny2005 nr 6.
Z. Ożóg: Wspominanie Beaty Obertyńskiej. „Fraza2005 nr 4.
E. Jaskółowa: Beata Obertyńska. Próba doświadczenia metafizycznego i egzystencjalnego; Zmiana kontekstu. „Drugi pokos” i jego znaczenie. W tejże: Kto to był? Katowice 2006.
T. Sucharski: Poddana „dławiącej nienawiści”? Rosja Beaty Obertyńskiej. „Pamiętnik Literacki" 2006 z. 2.
V. Britanišskij: Poeziâ i Pol'ša. Putešestvie dlinoj polžizni. Moskva 2007 [m.in. dot. B. Obertyńskiej].
K.A. Dorosz: „Te wiersze to literatura i serce...” . O religijnych intuicjach Beaty Obertyńskiej. „Archiwum Emigracji2007 z. 1.
B. Szubtarska: Poselstwo RP w Lizbonie w 1936 r. w świetle listów Beaty Obertyńskiej. „Polski Przegląd Dyplomatyczny2007 nr 3.
O. Weretiuk: Przetłumaczona, przekladalna i „bezwzględnie nieprzekładalna". Beata Obertyńska po ukraińsku. W: Tradycje literatury polskiej XX wieku. Rzeszów 2010.
A. Rajcher: Beata Obertyńska – poetka polskiego Londynu o kresowych korzeniach.W: Kresowianie na świecie. Opole 2013.
M. Januszewicz: Lwów w życiu i twórczości Maryli Wolskiej i Beaty Obertyńskiej. W: Świat Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej w literaturze i sztuce. Zielona Góra 2014.
B. Karwowska: O mistrzostwie i o byciu sobą. W: Projekt na daleką metę. Warszawa 2016.
J. Puchalska: Polki, które zadziwiły świat. Warszawa 2016 [m.in. dot. B. Obertyńskiej].
K. Jaworska: Włochy polskich poetek. Wybrane zagadnienia z okresu II wojny światowej. W: Polska i Włochy w dialogu kultur = La Polonia e l'Italia nel dialogo tra le culture. Warszawa 2017.
K. Zabawa: Postaci sobowtórowe? Kobiety w wierszach-monologach Maryli Wolskiej i Beaty Obertyńskiej. W: Poezja polska ostatnich dwustu lat. Kraków 2022.

Gitara i tamci

I. Pannenkowa: Bardzo smutna sprawa; Jak to było. „Warszawianka1926 nr 140 [dot. też: Pszczoły w słoneczniku].
• [L. Pomirowski] L.P.: Nad książką. „Głos Prawdy Literackiej1927 nr 277 [dot. też: Pszczoły w słoneczniku].

Pszczoły w słoneczniku

I. Pannenkowa: Bardzo smutna sprawa; Jak to było. „Warszawianka1926 nr 140 [dot. też: Gitara i tamci].
• [L. Pomirowski] L.P.: Nad książką. „Głos Prawdy Literackiej1927 nr 277 [dot. też: Gitara i tamci].
W. Witwicki: Biblioteka medycka. „Wiadomości Literackie1927 nr 38.

O Braciach Mroźnych

• [Z. Wasilewski] Z.W. „Myśl Narodowa1931 nr 1.

Głóg przydrożny

J. Gamska-Łempicka: Lwów poetycki. Motyle i głogi. „Słowo Polskie1932 nr 331 [dot. też: Klonowe motyle].
S. Napierski. „Wiadomości Literackie1933 nr 14 [dot. też: Klonowe motyle].

Klonowe motyle

J. Gamska-Łempicka: Lwów poetycki. Motyle i głogi. „Słowo Polskie1932 nr 331 [dot. też: Głóg przydrożny].
J. Birkenmajer. „Polonista1933 z. 2.
S. Napierski. „Wiadomości Literackie1933 nr 14 [dot. też: Głóg przydrożny].
K.W. Zawodziński. Rocznik Literacki 1932 wyd. 1933.

Faustyna

J. Bielatowicz: Zwycięstwo kobiet. „Dziennik Żołnierza APW [Armii Polskiej na Wschodzie]1943 nr 87.
Z. Broncel: Ucieczka z więzienia. „W Drodze”, Jerozolima 1943 nr 11.
Z. Bartecka-Prorok: Ucieczka z domu niewoli. „Faustyna” Beaty Obertyńskiej na tle literatury zsyłkowej.„Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Rzeszowskiego. Historia Literatury2004 z. 2.

W domu niewoli

K. Brzozowska: Książka o wojnie wytoczonej człowieczeństwu. „Orzeł Biały”, Londyn 1970 nr 69.
Z. Stahl: Książki o Rosji – zawsze poczytne. „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza”, Londyn 1970 nr 25.
H. Siewierski: W domu niewoli. W tegoż: Spotkanie narodów. Paryż 1984.
W. Ligęza: Beaty Obertyńskiej świadectwa z domu niewoli. „Kultura Niezależna1990 nr 59.
M. Bojarska: Biedne ludzkie stado!Nowe Książki1992 nr 2.
I. Sariusz-Skąpska: Upadek Paryża. „Kresy1994 nr 4 [dot. też Herling-Grudziński: Inny świat].
• [T. Fiałkowski] Lektor: Portrety z sowieckiego piekła. „Tygodnik Powszechny2005 nr 43.
A. Gall : Schreiben und Extremerfahrung – die polnische Gulag-Literatur im komparatistischer Perspektive. Münster 2012 [ dot. m.in.: W domu niewoli].
S. Brzyska: Zamknięta przestrzeń więziennej celi. Kobiety w sowieckich więzieniach podczas II wojny światowej. Na podstawie wspomnień Beaty Obertyńskiej „W domu niewoli”. „Zesłaniec" 2014 nr 60.
P. Kicińska: Ciało, przestrzeń, tożsamość. O Kobiecej literaturze łagrowej na przykładzie wspomnień Beaty Obertyńskiej i Barbary Skargi. W: Emocje, miejsca, literatura. Kraków 2017.

Miód i piołun

B. Miązek: O poezji Beaty Obertyńskiej. „Wiadomości”, Londyn 1972 nr 40, przedruk pt. O poezji Bieńkowskiej i Obertyńskiej. W tegoż: Teksty i komentarze. Londyn 1983 [dot. też: D. Bieńkowska: Pieśń suchego języka].
M. Rzeszczyńska-Stypińska. „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza”, Londyn 1972 nr 20 dod. „Tydzień Polski”.

Skarb Eulenburga

H. Gosk: Z innej bajki. „Nowe Książki1994 nr 8.
V. Wróblewska: Powieść gotycka na emigracji – „Skarb Eulenburga” Beaty Obertyńskiej. „Acta Universitatis Wratislaviensis. Literatura i Kultura Popularna2008 nr 14.

Plebania, której nie było

Z. Kozarynowa: Wyobrażona plebania. „Głos Kobiet”, Londyn 1971 nr 58.
J. Pluta. „Tygodnik Powszechny1971 nr 38.
B. Przyłuski. „Wiadomości,” Londyn 1971 nr 23.

Anioł w Knajpie

J. Heydzianka-Pilatowa. „Gazeta Niedzielna”, Londyn 1977 nr 47.

Wiersze wybrane

A. Bernat: Klimaty. „Nowe Książki1984 nr 4.
M.E. Cybulska: Kartoflisko. „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza”, Londyn 1984 nr 19 dod. „Tydzień Polski”.
• [P. Kądziela] PK. „Więź1984 nr 7.
M. Wyka: Poetyka i łzy. „Twórczość1984 nr 11.
J. Kajtoch: Poezja tęsknoty. W tegoż: Nie tylko o autorach i książkach. Bielsko-Biała 1985.

Grudki kadzidła

D. Dworakowska-Marinow: Rytuał sakralny w raptularzu duchowym „Grudki kadzidła” Beaty Obertyńskiej. W: Rytuał : język – religia. Łódź 2021.

Oamó

Z. Bartecka-Prorok: Beaty Obertyńskiej gry z pamięcią „Fraza 2002 nr 3.

Perepelniki

[T. Fiałkowski] Lektor: Czas odnaleziony. „Tygodnik Powszechny 2010 nr 24.

Tarta róża

M. Skucha: Czerwiec – na potem. „Nowa Dekada Krakowska2018 nr 1.