BIO

Urodzony 25 czerwca 1914 w Piotrogrodzie (obecnie Sankt Petersburg); syn Wacława Minkiewicza, adwokata, i Emilii z Rodziewiczów, pianistki. W 1919 przeniósł się wraz z rodzicami do Warszawy. Od 1924 uczęszczał do Gimnazjum im. Stefana Batorego, następnie uczył się w Milanówku, w gimnazjum sanatoryjnym w Rabce i w Zakopanem; w 1933 zdał maturę w Szkole Mazowieckiej w Warszawie. Debiutował w 1931 wierszem pt. Bajka o wojewodzie, opublikowanym w tygodniku „Wróble na Dachu” (nr 28; podpisany H.I. Polit.), z którym współpracował do 1934, ogłaszając wiersze satyryczne i felietony (podpisany: H.I. Polit.; Hipek-Wariat). Należał do kręgu poetów grupy literackiej Skamander. W 1932-34 współpracował z satyrycznym tygodnikiem „Cyrulik Warszawski”. W 1933-36 studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1933 wspólnie ze Światopełkiem Karpińskim pisał i wystawiał szopki polityczne oraz rewie dla kabaretu Teatr 13 Rzędów w Warszawie, którego był wraz z Światopełkiem Karpińskim kierownikiem na przełomie 1936/37. Humoreski, felietony i przekłady drukował m.in. w „ABC Literacko-Artystycznym” (w 1934 cykl pt. Aktualia), „Wiadomościach Literackich” (1934, 1936-37, 1939), „Ilustrowanym Kurierze Codziennym” (1935-39), „Polonii” (1936-37), „Szpilkach” (1937-38). Był także w tym czasie korespondentem „Kuriera Porannego” w Londynie (1935) i na Olimpiadzie w Berlinie (1938). Ożenił się z Jadwigą Gosławską, aktorką (rozwiedzeni). Po wybuchu wojny brał udział w obronie Warszawy. Następnie w okresie istnienia Republiki Litewskiej przebywał w Wilnie, prowadził teatr satyryczny Ksantypa i opublikował kilka tekstów w „Gazecie Codziennej” (luty 1940). Po zajęciu Wilna przez wojska niemieckie powrócił do Warszawy. Po powrocie w sierpniu 1941 do okupowanej przez Niemców Warszawy nawiązał współpracę z działającym jawnie teatrzykiem Nowości, a później z teatrzykiem Miniatury (pod pseudonimem S. Kieliszek). W czasie powstania warszawskiego przebywał pod Warszawą, a następnie w 1944 przedostał się do Lublina. Od sierpnia tego roku publikował felietony i artykuły w „Gazecie Lubelskiej” (do 1945; tu stale felietony podpisany m.in.: H.I. Polit.; (hip); Jan Polityk), „Rzeczypospolitej” i „Stańczyku”. W tymże roku został członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich (od 1949 Związku Literatów Polskich). W 1945 był korespondentem „Polski Zbrojnej” i kierownikiem literackim Polskiego Radia w Lublinie. Współpracował stale od marca 1945 z tygodnikiem satyrycznym „Szpilki” (m.in. pod pseudonimem Jan Uszminkiewicz). Publikował wiersze i artykuły w krakowskim tygodniku „Przekrój”, na którego łamach prowadził m.in. w 1947-50 stały dział satyryczny pt. Pigułki. Organ Janusza Minkiewicza. W 1945 przebywał w Łodzi, gdzie m.in. był recenzentem teatralnym „Dziennika Łódzkiego”, następnie przeniósł się do Warszawy. W 1954-55 był kierownikiem artystycznym satyrycznego Teatru Kleks w Warszawie. W 1952-57 należał do kolegium repertuarowego Teatru Satyryków Syrena w Warszawie. W 1955 otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną. W 1957 był członkiem redakcji miesięcznika „Europa”, który ze względu na zakaz cenzury nie ukazał się drukiem. Zajmował się adaptacjami sztuk dla teatrów komediowych i muzycznych (często przy współudziale Antoniego Marianowicza), współpracował jako satyryk z radiem (m.in. w Kabareciku reklamowym 1961-78) i z telewizją. Za twórczość telewizyjną otrzymał nagrody Komitetu do Spraw Radia i Telewizji (1963, 1969). Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1956). Zmarł 29 maja 1981 w Warszawie; pochowany tamże na Cmentarzu Wojskowym na Powążkach.

Works

1. Warszawska szopka polityczna 1934. [Współautor:] Ś. Karpiński. [Warszawa:] Nakład „Cukiernia Ziemiańska” [1933], 56 s.

2. Duby smalone. 14 obrazów. [Współautor:] Ś. Karpiński. Prapremiera: Warszawa, Teatr 13 Rzędów 1936.

3. Mira i satyra. 13 obrazów. [Rewia; współautor:] Ś. Karpiński. Muzyka: L. Philipp. Prapremiera: Warszawa, Teatr 13 Rzędów 1936.

4. Warszawska szopka polityczna. [Współautor:] Ś. Karpiński. [Warszawa:] [druk] Drukarnia Współczesna 1936, 44 s. Wyd. 2 [b.m.w.] 1936.

5. Co wolno wojewodzie. 14 obrazów. [Rewia; autorzy: Ś. Karpiński, J. Minkiewicz, Z. Jurkowski] Kar-Min-Jur. Wystawienie: Warszawa, Teatr 13 Rzędów 1937.

6. Warszawska szopka polityczna. [Współautor:] Ś. Karpiński. [Warszawa:] [druk] Drukarnia Współczesna 1937, 46 s.

7. Warszawska szopka polityczna. [Współautor:] Ś. Karpiński. Wystawienie: Warszawa, Café Club 1938. Wyd. [Warszawa:] [druk] Barwodruk 1938, 63 s.

8. Nic świętego. [Wiersze]. Z 23 rysunkami J. Zaruby. Warszawa: Gebethner i Wolff 1939, 200 s.

Zawartość

Cykle: „O co mi właściwie chodzi?...”; Rymy przedwojenne; Ballady i romanse; Parias o Parnasie; Kakofonia; Wypisy historyczne.

9. Moskwa-Wilno. Program artystyczny R. Kiersnowskiego, J. Minkiewicza i A. Maliszewskiego. Prapremiera: Wilno, Teatr Miniatur VIII 1940.

10. W imieniu brawa. [Rewia]. Teksty piosenek: R. Kiersnowski, J. Minkiewicz. Prapremiera: Wilno, Studio Literacko-Artystyczne „Ksantypa” VIII 1940.

11. Moczmy nogi, czyli porwanie pupilek. [Widowisko estradowe; współautor:] [S. Straus] S. Struś. Prapremiera: Warszawa, Teatr „Miniatury” 1943.

Informacja B. Korzeniewski: Sława i infamia. Wyd. krajowe 2 poszerzone Kraków 1992.
J. Minkiewicz podpisany pseudonimem: S. Kieliszek.

12. Szopka polityczna 1945-1946. [Współautor:] J. Brzechwa. [Warszawa:] Czytelnik 1945, 54 s. Prapremiera: Łódź, Teatr Syrena 1946.

13. Kazania i skargi. [Wiersze i utwory satyryczne]. Warszawa: Czytelnik 1946, 147 s.

Zawiera m.in. Rymy przedwojenne [poz. ↑]; Straszni dziadkowie [fragment wolnego przekł. z Camiego]; Limeryki; Nic świętego.

14. Miś z parasolem. [Wiersze dla dzieci]. Kraków: Przełom 1946, [16] s. Wyd. 2 Warszawa: Czytelnik 1960.

15. Ikar i spółka. [Wiersze dla dzieci]. [Łódź:] Łódzki Instytut Wydawniczy [1947], 22 s. Wyd. nast. Warszawa: Instytut Wydawniczy Nasza Księgarnia 1949.

16. Literki dziecięce od A do Z. [Wiersze dla dzieci]. [Łódź:] Łódzki Instytut Wydawniczy [1947], [14] s.

17. Pamiętniki. „Nowiny Literackie” 1947 nr 3/4-11, 14-17, 19-26. Przedruk w: Minio. Przyjaciele o Januszu Minkiewiczu. Londyn 1989 s. 161-228.

Obejmują okres do 1939; planowany dalszy ciąg nie został napisany.

18. Lenin w Poroninie. [Poemat]. Warszawa: Książka i Wiedza 1951, 46 s.

19. Pigułki. [Wiersze satyryczne]. Warszawa: Czytelnik 1951, 94 s.

Drukowane w tygodniku „Przekrój” w 1947-1950.

20. Wybór wierszy. [Współwyd. z:] J. Brzechwa: Pokój zwycięży. Wiersze i satyry. Warszawa: Czytelnik 1951, 47 s.

21. Upominki noworoczne. Szopka satyryczna 1953. [Współautorzy:] J. Brzechwa, A. Marianowicz. Oprac., reżyseria: K. Rudzki. Muzyka: A. Markiewicz i E. Olearczyk. Warszawa: Iskry 1952, 101 s.

22. Kramik z kukiełkami. [Szopka; współautorzy:] J. Brzechwa, A. Marianowicz. Prapremiera: Warszawa, Teatr Baj 1953.

23. Wiersze wybrane. 1944-1954. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1954, 384 s. Wyd. 2 tamże 1956.

24. Szopka satyryczna 1956. [Współautorzy:] A. Marianowicz, M. Załucki. Prapremiera: Warszawa, Klub Prasy 1955. Wyd. Warszawa: Czytelnik 1956, 70 s.

Wystawiona pt. Szopka artystyczna.

25. Sonety warszawskie i pierwsze wiersze. Warszawa: Czytelnik 1956, 155 s.

Zawartość

Cykle: Sonety warszawskie; Przekłady [tu przekł. utworów W. Majakowskiego, G. Rodariego, – oraz pastisze wierszy S. Jachowicza, J. Przybosia]; Dziesięć wiosen (1945-1955); Limeryki i rymeliki (1936); Pierwsze wiersze.

26. Szekspir zabiera się do pisania. (Sprostowanie historyczne w jednym akcie z prologiem). „Dialog” 1956 nr 3 s. 52-68.

27. Piękna Helena. Libretto [operetki]. Muzyka: J. Offenbach. Prapremiera: Poznań, Teatr Satyry 1957. Wyd. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1957, 150 s.

28. Strasznie głupie wierszyki (z angielskiego). [Autorzy:] A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Warszawa: Czytelnik 1958, 34 s.

Utwory J. Minkiewicza s. 21-34.

29. Od A do Z. [Dla dzieci]. Warszawa: Ruch 1959, [12] k. Wyd. nast. tamże 1971.

30. To bardzo źle. [Dla dzieci]. Warszawa: Ruch 1960, [23] s.

31. Sen o Gagarinie. [Dla dzieci]. Warszawa: Instytut Wydawniczy Nasza Księgarnia 1961, [8] k.

Przekłady

rosyjski

Son o Gagarinie. [Przeł.:] S. Polikarpov. Varšava 1961.

32. Szopka sylwestrowa. [Współautorzy:] J. Brzechwa, A. Marianowicz. Telewizja Polska 1961. Druk pt. Szopka noworoczna 1961. „Szpilki” 1961 nr 3 dod. s. I-VI.

33. Szopka warszawska. [Współautor:] A. Marianowicz. „Szpilki” 1961 nr 51/52 s. 12-17.

34. Wycinanki Majsterklepki. Warszawa: Ruch 1961, [6] k.

35. Szopka noworoczna. [Współaut.:] J. Brzechwa, A. Marianowicz. Telewizja Polska 1963. Druk „Szpilki” 1963 nr 2 s. 6-11.

Nagrody

Nagroda Stowarzyszenia Autorów „ZAiKS” i Komitetu do Spraw Radia i Telewizji w 1963.

36. Niedźwiedź. [Dla dzieci]. Warszawa: Ruch 1970, [12] k.

37. Tysiąc rymów. [Wybór wierszy dla dzieci]. Warszawa: Nasza Księgarnia 1979, 81 s.

38. Między wierszami. [Satyry]. Wstęp: A. Marianowicz. Warszawa: Czytelnik 1989, 284 s.

Zawartość

Cykle: Fraszki (I); Limeryki; Rymeryki, czyli limeryki made in Poland; Slogany; Fraszki (II); Cztery zagadki; Sonety warszawskie; Fraszki (III); Kuplety.

39. Bilans osobisty. [Komedia, wiersze i satyry]. Wstęp i oprac.: A. Marianowicz. Warszawa: Trio 2001, 299 s.

Przekłady i adaptacje

1. F. Dostojewski: Całe miasto o tym mówi. Komedia w 5 obrazach wg opowiadania pt. „Sen Wujaszka”. Adaptacja: J. Minkiewicz. Wystawienie: Koszalin, Teatr Miejski 1949.
2. S. Marszak: Pietruszka cudzoziemiec. Przedstawienie kukiełkowe. Przeł.: J. Minkiewicz. [Wstęp:] S. Iłowski: Teatr Pietruszki. Warszawa: Nasza Księgarnia 1950, 14 s.
3. S. Marszak: Przyjemny dzień. [Wiersze]. Przeł. J. Minkiewicz. [Warszawa:] Czytelnik 1950, 77 s. Wyd. nast.: wyd. 2 Warszawa: Nasza Księgarnia 1953, wyd. 3 tamże 1956.
4. S. Marszak: Wąsaty psotnik. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. [Warszawa:] Nasza Księgarnia 1950, 15 s. Wyd. nast. tamże: wyd. 2 1952, wyd. 3 1954.
5. S. Michałkow: Jeden rym i innych sto. [Wiersze]. [Przeł.] J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1950, [22] s. Wyd. nast. tamże: wyd. 2 1952, wyd. 3 1956.
6. N. Diakonow: Wesele z posagiem. Komedia w 3 aktach. Przeł.: J. Prutkowski, J. Minkiewicz. Wystawienie: Łódź, Teatr Powszechny 1951. Wyd. Uwagi inscenizacyjne oprac.: H.N. Bojarska. Oprac. muzyczne: M. Walmanowa. Warszawa: Czytelnik 1953, 169 s. Wyd. 2 tamże 1955.
7. S. Marszak: Czym jest rok? [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1951, 15 s. Wyd. nast.: wyd. 2 tamże 1952; Vilnius: Państwowe Wydawnictwo Literatury Pięknej 1953.
8. S. Marszak: Wielkolud. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. [Warszawa:] Czytelnik 1951, [21] k. Wyd. nast.: wyd. 2 Warszawa: Nasza Księgarnia 1953, wyd. 3 tamże 1955.
9. S. Michałkow: Rozmowa z synem. [Wiersze]. Przeł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1951, 21 s.
10. S. Michałkow: Wujek Wieża. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1951, 31 s. Wyd. 2 tamże 1954.
11. A. Tokajew: Konkurenci. Komedia w 3 aktach. Przeł.: J. Minkiewicz, J. Prutkowski. Wystawienie: Bydgoszcz, Teatr Polski 1951.
12. E.F. Trutniewa: Zwycięstwo. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1951, 14 s.
13. S. Marszak: Księga leśna. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1952, [14] k.
14. S. Michałkow: Telefon. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1952, [12] k. Wyd. 2 tamże 1954.
15. S. Marszak: Jak się drukuje książkę. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. Adaptacja: I. Tuwim. Warszawa: Nasza Księgarnia 1953, [8] k.
16. S. Marszak: Mister Twister. [Dla dzieci]. Przeł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1953, [20] k. Wyd. 2 tamże 1956.
17. S. Michałkow: Wujek Stiepa. Wiersze. Przeł. J. Minkiewicz. Vilnius: Państwowe Wydawnictwo Literatury Pięknej 1953, 33 s.
18. S. Marszak: Bliźniaki. [Dla dzieci]. Przekł. J. Minkiewicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1955, [16] s. Wyd. nast. tamże: wyd. 2 1956, wyd. 3 1960.
19. Daj buzi, Kate. [Komedia muzyczna]. Libretto: S. i B. Spewack. Przeł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: C. Porter. Wystawienie: Warszawa, Teatr Komedia 1957.
20. J. Kesselring: Arszenik i stare koronki. [Utwór dramatyczny] Tłumaczenie i adaptacja: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Wystawienie: teatralne: Warszawa, Teatr Powszechny 1957; telewizyjne: Telewizja Polska 1964, 1975.
21. Madame Sans-Gêne. Komedia muzyczna w 10 obrazach wg sztuki W. Sardou. Adaptacja: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: S. Kisielewski. Wystawienie: teatralne: Warszawa, Teatr Syrena 1958; telewizyjne: Telewizja Polska 1963.
22. Maestro. Komedia muzyczna. Libretto wg G. de Caillavet, R. de Flers „Król”. [Współautor:] A. Marianowicz. Muzyka: S. Kisielewski. Wystawienie: Warszawa, Teatr Syrena 1959.
23. Orfeusz w piekle. Libretto wg H. Gremieux, L. Halevy. [Współautor:] S. Dygat. Wystawienie: Warszawa, Operetka 1960.
24. Can-Can. Operetka w 2 aktach. Libretto: A. Burrows. Przeł.: J. Minkiewicz, A. Marianowicz. Muzyka: C. Porter. Wystawienie: teatralne: Warszawa, Operetka 1961; telewizyjne: Telewizja Polska 1979 (fragment).
25. Wesołe miasteczko. Wodewil w 2 aktach z prologiem wg komedii F. Dominika „Stare miasto”. [Współautor:] A. Marianowicz. Muzyka: J. Gaczek, B. Pawłowski. Wystawienie: Łódź, Teatr Powszechny 1961.
26. J. Krüss: O czym ćwierkają wróble. [Dla dzieci]. [Przeł.:] J. Minkiewicz, A. Marianowicz. Warszawa: Nasza Księgarnia 1962, 28 s.
27. I. Prut: Fantazja. (Komedia w 1 akcie). Przeł.: J. Prutkowski, J. Minkiewicz. „Ty i Ja” 1962 nr 2 s. 9-12, 61-65.
28. Zwariowana ulica. Comics muzyczny w 2 częściach. Libretto: B. Comden, A. Green. Przeł.: J. Minkiewicz, A. Marianowicz. Muzyka: L. Bernstein. Wystawienie: Warszawa, Teatr Komedia 1962.
29. Straszny dworek. Komedia muzyczna w 2 cz. wg A. Fredry: „Damy i huzary”. Wystawienie: Warszawa, Teatr Komedia 1963.
30. My fair lady. Musical w 2 aktach. Libretto wg sztuki G.B. Shawa „Pygmalion”: A.J. Lerner. Przeł. A. Marianowicz. Przekł. tekstów piosenek: J. Minkiewicz. Muzyka: F. Loewe. Wystawienie: Poznań, Teatr Muzyczny 1964.
31. Fantastyczny rejs. Komedia muzyczna w 3 aktach. Libretto: G. Bolton, P.G. Wodehouse. Wersja polska: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: C. Porter. Wystawienie: Gdynia, Teatr Muzyczny 1966.
32. B. Thomas: Ciotka Karola. Adaptacja: J. Minkiewicz, K. Winkler. Wystawienie: Czeski Cieszyn, Scena Polska 1968.
33. Człowiek z la Manczy. Musical. Libretto: D. Wasserman. Songi: J. Darion. Przeł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: M. Leigh. Wystawienie: Gliwice, Operetka 1970.
34. My chcemy tańczyć. Musical w 3 aktach. Libretto: W. Konstantinow, B. Racer. Przeł. A. Dor. Adaptacja i teksty piosenek: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: A. Pietrow. Wystawienie: Kraków, Teatr Muzyczny 1970.
35. West side story. Libretto: A. Laurent wg pomysłu J. Robbinsa. Przeł.: J. Minkiewicz, J. Żuławski. Przekł. powst. przed 1970. Wystawienie: Gliwice, Operetka Śląska 1989.
Data powstania wg informacji J. Żuławskiego (w: Minio. Londyn 1989).
36. Córka madame Angot. Libretto: Clairville, P. Giraudin, V. Koning. Adaptacja i piosenki: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: Ch. Lecocq. Wystawienie: Gdynia, Teatr Muzyczny 1971.
37. Hello Dolly! Musical w 2 aktach. Libretto: M. Stewart. Teksty piosenek: J. Herman. Przeł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: J. Herman. Wystawienie: Szczecin, Teatr Muzyczny 1972.
38. G. Zapolska: Moralność pani Dulskiej. Adaptacja pt. Jeszcze Dulska: J. Minkiewicz. Wystawienie: Warszawa, Teatr Ludowy 1972.
39. Dziewczyna szeryfa. Musical w 2 aktach. Libretto: G. Bolton, J. McGowan. Przeł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: G. Gershwin. Wystawienie: Łódź, Teatr Muzyczny 1973.
Wystawiane też pt. Szalona dziewczyna.
40. Statek komediantów. Musical. Libretto i teksty piosenek: O. Hammerstein II. Przekł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: J. Kern. Przekł. powst. 1973.
Informacja A. Marianowicza.
41. I do, I do. (Dwa razy tak). Musical. Libretto wg I. de Hartoga „The Fourposter”: T. Jones. Przeł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: H. Schmidt. Przekł. powst. ok. 1975. Wystawienie: Warszawa, Teatr Współczesny 1988.
Data powstania przekładu wg informacji A. Marianowicza.
Wystawiane też pt. Dwa razy tak.
42. Obiecanki, obiecanki. Musical w 2 aktach. Libretto: N. Simon. Przeł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: B. Bacharach. Wystawienie: Gdynia, Teatr Muzyczny 1976.
43. Zorba. Musical w 2 aktach. Libretto: J. Stein. Teksty piosenek: F. Ebb. Przeł. A. Marianowicz. Przekł. piosenek J. Minkiewicz. Muzyka: J. Kander. Wystawienie: Łódź, Teatr Wielki 1979.
44. Gondolierzy, czyli „Król Baratarii”. Operetka w 2 aktach (4 obrazach). Libretto: W. Gilbert. Tekst polski: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: A. Sullivan. Wystawienie: Poznań, Teatr Muzyczny 1980.
45. Piraci. Operetka. Libretto: W. Gilbert. Przeł.: A. Marianowicz, J. Minkiewicz. Muzyka: A. Sullivan. Wystawienie: Gdynia, Teatr Muzyczny 1980.

Analyses and reviews

• Questionnaire for IBL PAN 1951.

Słowniki i bibliografie

• „Rocznik Literacki 1981” wyd. 1986 (A. Biernacki).
• Słownik współczesnych pisarzy polskich. T. 2. Warszawa 1964.
• Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. T. 1. Warszawa 2000 (J. Stradecki).

Ogólne

Książki

• Minio. Przyjaciele o Januszu Minkiewiczu. Oprac.: A. Marianowicz, W. Minkiewicz. Londyn: Libra Books 1989, 231 s. [Zawartość: W. Minkiewicz: Janusz; R. Matuszewski: Mój najstarszy kolega szkolny; Z. Olszewski: „Oficyna”; J. Kott: Puste stoliki; J. Żuławski: Ostatnia postać dwudziestolecia; S. Dygat: Aspekt Minkiewicza; P. Hertz: Żal po Januszu; W. Gombrowicz: „Nie nosiłem go w sercu...”; F. Topolski: ***; T. Wittlin: Jan Uszminkiewicz, czyli Hipolit Minio; J. Zaruba: Z „Pamiętników Bywalca”; J. Tuwim: „Pegaz Dęba”; M. Zimińska: Miał dobre pióro; I. Śmiałowski: Debiut w „Ksantypie”; S. Kisielewski: O Januszu Minkiewiczu; K. Brandys: Z listu do Moniki Markowicz; S. Grodzieńska: Minio; I. Szymańska-Matuszewska: Jeszcze parę słów o Miniu; A. Marianowicz: Mój starszy wspólnik; E.J. Osmańczyk: Spotkania nad Szprewą, Łabą i nad Wisłą; S. Gajewski: Inny Minkiewicz; A. Łapicki: Kandelabr; A. Osiecka: Najstarszy przy stoliku; J. Stryjkowski: O Miniu; M. Hłasko: Fragment; M. Nowakowski: Niezłomny z Bristolu; J. Przybora: Piękne i puste Krakowskie Przedmieście; A. Potemkowski: Anatolu Barbasolu!; J. Głowacki: Po północy; A. Jarecki: Dzisiaj Oni się strzygą; B. Tomaszewski: Zdążyłem na Jego pogrzeb; I. Sierakowska-Tomaszewska: Janusz by się uśmiechnął. – J. Minkiewicz: Pamiętniki].

Artykuły

• R.M. Groński: Niepospolite ruszenie piszących. „Polityka” 1989 nr 28.
• Z. Kubiak: Wspomnienia z Atlantydy. „Tygodnik Powszechny” 1991 nr 26.
• A. Jaroma: Wspomnienie miasta czy miasto ze wspomnień? Warszawa Janusza Minkiewicza, Tadeusza Wittlina, Jerzego Zaruby i Stefanii Grodzieńskiej. W: Doktoranckie varia i wariacje. Poznań 2005.

Kazania i skargi

• K. Brandys: Pasje i kunszt. „Kuźnica” 1946 nr 48.

Pigułki

• J. Śpiewak. „Twórczość” 1951 nr 9.

Piękna Helena

• M. Samozwaniec: Moje spotkania z Januszem Minkiewiczem. „Szpilki” 1957 nr 13.
• J. Siewierski: O czym się starożytnym nie śniło. „Nowe Książki” 1957 nr 12.
• L. Pijanowski: Przejażdżka na wielką chałturę. „Ekran” 1965 nr 50.

Między wierszami

• T. Wach: Niełatwo być satyrykiem. „Nowe Książki” 1990 nr 2.