BIO

Urodzona 22 marca 1917 w Kijowie w rodzinie pochodzenia żydowskiego; córka Szmaji (Szymona) Bierowicza Gincburga, prawnika, a potem aktora, i Cyrli (Cecylii) z Sandbergów. Kilka miesięcy po jej urodzeniu rodzice przenieśli się do Równego na Wołyniu. Wychowywała się w domu babki, Klary Sandberg, gdzie przeważnie mówiono po rosyjsku (małżeństwo rodziców rozpadło się w 1921: ojciec wyjechał do Niemiec, matka wyszła powtórnie za mąż i wyjechała do Hiszpanii). Miała paszport nansenowski i mimo czynionych później starań, nie udało się jej uzyskać obywatelstwa polskiego. W 1927-35 uczęszczała do Państwowego Gimnazjum im. T. Kościuszki w Równem. Debiutowała w 1931 utworem W obronie poetów (Apel do redakcji) zamieszczonym w gazetce „Echa Szkolne” (nr 5); w 1933 ogłosiła wiersz pt. Żyzność sierpniowa w „Kurierze Literacko-Naukowym” (nr 35). W 1934 za utwór Gramatyka otrzymała wyróżnienie w Turnieju Młodych Poetów zorganizowanym przez „Wiadomości Literackie”. Od października 1936 studiowała pedagogikę na Uniwersytecie Warszawskim, biorąc jednocześnie udział w życiu literackim. Należała do grona najmłodszych współpracowników „Skamandra” (1936-38); wiersze publikowała m.in. w „Wiadomościach Literackich” (1934-39) oraz w „Szpilkach” (1936-38) i „Sygnałach” (1938-39), gdzie zamieszczała utwory satyryczne. Była członkiem grupy literackiej Wołyń, powstałej około 1936. Opracowywała audycje radiowe, tłumaczyła wiersze i piosenki. Wybuch II wojny światowej zastał ją na wakacjach w Równem, skąd wkrótce wyjechała do Lwowa. Po zajęciu Lwowa przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich pracowała jako pomocnica buchaltera w Biurze Uzdrowiskowym. W 1940 wyszła za mąż za krytyka sztuki Michała Weinzihera. W tymże roku została członkiem Związku Pisarzy Radzieckich Ukrainy. Wiersze i tłumaczenia z rosyjskiego drukowała w 1941 w „Nowych Widnokręgach”, „Almanachu Literackim” i „Czerwonym Sztandarze”. W czasie okupacji niemieckiej jesienią 1942, zagrożona aresztowaniem, przeniosła się, dzięki pomocy zaprzyjaźnionego grafika lwowskiego Janusza Woźniakowskiego, do Krakowa, gdzie od lata tegoż roku przebywał jej mąż. Posługując się fałszywymi dokumentami ukrywała się kolejno w Felsztynie, Wróblowicach, Krakowie, Swoszowicach i powtórnie w Krakowie. Na skutek donosu została aresztowana przez gestapo w 1944 i uwięziona w Krakowie, najpierw przy ulicy Montelupich, a następnie przy ulicy Czarneckiego; prawdopodobnie rozstrzelana w końcu kwietnia lub na początku maja tegoż roku na terenie niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Płaszów.

Works

1. O centaurach. Wiersze. Warszawa: J. Przeworski [1936], 33 s. Przedruk zob. poz. , , .

Przekłady

angielski

On centaurs & other poems. [Przeł.] A. Braslavsky. New York 2023 [tekst w języku polskim i w przekładzie angielskim].

francuski

Les centaures & autres poèmes. [Oprac. i przeł.] I. Macor-Filarska. Rennes 2024 [tekst w języku polskim i w przekładzie francuskim].

hebrajski

Ḳenṭaurim. [Przeł.] Z. Szternfeld. Raʻananah 2020.

macedoński

Za kentaurite. [Przeł.] Z. Dimoski. Prilep 2024.

2. Pod dachami Warszawy. [Audycja literacka]. [Współautor:] A. Nowicki. Polskie Radio 1937.

3. Wesoła syrena. Sensacja amerykańska. [Audycja estradowa]. [Współautor:] A. Nowicki. Polskie Radio 1938.

4. Wiersze wybrane. Wybrał i wstępem opatrzył J. Śpiewak. Warszawa: Czytelnik 1953, 109 s.

5. Zuzanna Ginczanka. [Wybór wierszy]. Posłowie: J. Leo. Warszawa: Czytelnik 1980, 126 s.

Zawartość

Zawiera wiersze z tomu O centaurach [poz. ] oraz cykle: Juwenilia; Wiersze późniejsze; Satyry; Fraszki z pamiętnika.

6. Udźwignąć własne szczęście. (Poezje). Wstęp i oprac.: I. Kiec. Poznań: Książnica Włóczęgów i Uczonych 1991, 168 s.

Zawartość

Część pierwsza 1931-1934: „Idę po swoje życie”. – Część druga 1936: „O centaurach” [poz. ]. – Część trzecia 1936-1939 fraszki i satyry: „W drobnych ogłoszeniach zaklęta”. – Część czwarta 1937-1942: „Przeciw fali kazał ci płynąć”.

7. [Wiersze i przekłady w:] I. Kiec: Zuzanna Ginczanka. Poznań: Obserwator 1994 s. 183-330.

8. Un viavai di brumose apparenze. Poesie scelte = Krzątanina mglistych pozorów. Wiersze wybrane. Oprac., wstęp i przekł.: A. Amenta. Budapeszt, Kraków: Wydawnictwo Austeria Klezmerhojs 2011, 207 s.

Tekst w języku polskim i w przekładzie włoskim.

9. Wniebowstąpienie Ziemi. Wybór i posłowie: T. Dąbrowski. Wrocław: Biuro Literackie 2013, 77 s. 44. Poezja Polska od Nowa, 12.

10. Wiersze zebrane. Oprac. I. Kiec. Sejny: Fundacja Pogranicze; Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego 2014, 514, [22] s. il. Wyd. 2 tamże 2016.

11. Mądrość jak rozkosz. Wiersze wybrane. Wybór i posłowie: A. Araszkiewicz. Warszawa: Czuły Barbarzyńca Press 2017, 201 s.

12. Vìršì = Wiersze. [Przeł.] Â. Polìŝuk. L'vìv: GO „Forum vidavcìv 2017, 11 s.

Tekst w języku polskim i w przekładzie ukraińskim; zawiera także portrety Z. Ginczanki autorstwa K. Piotrowskiej oraz teksty: K. Willmann: Či nadovgo Zazanna G̀ìnčanka povernet'sâ do Rìvnogo?; I. Kiec: Zuzanna G̀ìnčanka.

13. Poezje zebrane (1931-1944). Wstęp i oprac.: I. Kiec. Warszawa: Marginesy 2019, 463 s. Wyd. 2 tamże 2023.

14. On centaurs & other poems. [Przeł.] A. Braslavsky. [Przedmowa:] Y. Komunyakaa. New York, NY: World Poetry Books | 2023, 249 s.

Tekst w języku polskim i w przekładzie angielskim.

15. Idę słowem jak chlebem się sycić. Fragmenty i krajobrazy. Poezje. Całość ułożyła i wstępem opatrzyła I. Kiec. Fotografie wykonał A. Nowakowski. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas 2024, 213 s. Poezje.

Zawartość

Wybór wierszy Z. Ginczanki oraz teksty: I. Kiec: Spojoność, czyli rytm; I. Kiec: Poetycki atlas Zuzanny Ginczanki; J. Maleszyńska: „Nad mapą” – jak nad białą kartką papieru; A.M. Misiak: „Zdania ścierają się milcząc”. Substancja i sens w poezji Zuzanny Ginczanki; J. Trzeciak Huss: Smak chwili. „Deklaracja” Zuzanny Ginczanki; J. Piątkowska: O pewnym typie metafory Zuzanny Ginczanki albo co robić, by „patos nie cmokał groteską”; M. Traczyk: Przypowieść o „Przypowieści”; O. Sływynski: Zuzanna Ginczanka. Oswajanie samotności.

16. Les centaures & autres poèmes. [Oprac. i przeł.] I. Macor-Filarska. Rennes: La Barque 2024, 353 s.

Tekst w języku polskim i w przekładzie francuskim.

Wybory utworów literackich w przekładach

angielski

Firebird. [Przeł.] A. Valles. New York 2023.
On centaurs & other poems. [Przeł.] A. Braslavsky. New York 2023 [tekst w języku polskim i w przekładzie angielskim].

francuski

Les centaures & autres poèmes. [Oprac. i przeł.] I. Macor-Filarska. Rennes 2024 [tekst w języku polskim i w przekładzie francuskim].

ukraiński

Vìršì = Wiersze. [Przeł.] Â. Polìŝuk. L'vìv 2017 [tekst w języku polskim i w przekładzie ukraińskim; zawiera także portrety Z. Ginczanki autorstwa K. Piotrowskiej oraz teksty: K. Willmann: Či nadovgo Zazanna G̀ìnčanka povernet'sâ do Rìvnogo?; I. Kiec: Zuzanna G̀ìnčanka].
Žar-ptah. Vibranì poezìï. [Przeł.] Â. Polìŝuk. Kiïv 2020 [zawiera także portrety Z. Ginczanki autorstwa K. Piotrowskiej oraz teksty: K. Willmann: Či nadovgo Zazanna G̀ìnčanka povernet'sâ do Rìvnogo?; I. Kiec: Zuzanna G̀ìnčanka: žittâ ta tvorčìst'. (Fragmenti)].

włoski

Un viavai di brumose apparenze. Poesie scelte = Krzątanina mglistych pozorów. Wiersze wybrane. Oprac., wstęp i przekł.: A. Amenta. Budapeszt, Kraków 2011 [tekst w języku polskim i w przekładzie włoskim].

Przekłady utworów literackich w antologiach zagranicznych

białoruski

Â. Čykvìn: Bačyc' svet. Lìryka, peraklady 2009-2021. Bel'sk Padlâšskì 2025.

francuski

Chant de la Pologne. Anthologie de la poésie polonaise du vingtième siècle. [Wybór i przekł.] B. Burocher. Paris 1972.
Le pire est certain. Antologie de la poésie catastrophiste polonaise du XXe siècle. [Przeł.] C.-H. du Bord, C. Jeżewski. Orthez 2009.

niemiecki

Polnische Lyrik aus fünf Jahrzehnten. [Oprac., wybór:] H. Bereska. [Przeł.:] H. Bereska, A. Bostroem, H. Czechowski [i inni]. Berlin, Weimar 1975. Wyd. 2 tamże 1977.
Polnische Liebesgedichte. [Wybór i przekł.] K. Dedecius. Frankfurt am Main 1980. Wyd. nast. tamże: 1982, 1988, 1992, 1996.
Dichterinnen aus dem Dunkel = Poetki z ciemności. [Przeł.] B. Wuttke [i inni]. Berlin 1995.

rosyjski

Pol'skie poètessy. Antologiâ. [Przeł.] N. Astaf'eva. Sankt-Peterburg 2002.

serbski

Moj poljski pesnički XX vek. Antologija. [Oprac. i przekł.:] B. Rajčíć. Beograd 2012.

Analyses and reviews

Słowniki i bibliografie

Słownik współczesnych pisarzy polskich. T. 1. Warszawa 1963.
Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. T. 1. Warszawa 2000 (J. Zacharska).

Ogólne

Książki

J. Łobodowski: Pamięci Sulamity. Toronto: Polski Fundusz Wydawniczy w Kanadzie 1987, 64 s. [tu szkic wspomnieniowy pt. Zuzanna Ginczanka oraz wiersze poświęcone i dedykowane Zuzannie Ginczance].
I. Kiec: Zuzanna Ginczanka. Życie i twórczość. Poznań: Obserwator 1994, 375 s. [tu także wiersze poświęcone Zuzannie Ginczance].
A. Araszkiewicz: Wypowiadam wam moje życie. Melancholia Zuzanny Ginczanki. Warszawa: OŚKa 2001, 199 s.
Zuzanna Ginczanka. Tylko szczęście jest prawdziwym życiem. Pod red. A. Araszkiewicz i J. Pogorzelskiej. Warszawa: Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza, Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej 2015, 173 s., przekł. angielski: Zuzanna Ginczanka. Only hapiness is real life. [Red.:] A. Araszkiewicz, S. Beglarian, J. Pogorzelska S. Szymaniak. [Przekł.: S. Gauger, A. Valles]. Warsaw 2016.
Katalog wystawy w Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, 29 X 2015-29 II 2016.

Zawartość

A. Araszkiewicz: Ginczanka, czyli nasza historia; J. Mikołajewski: Gwiazda Syjonu. Opowieść o Zuzannie Ginczance według ostatniego świadka jej życia; I. Kiec: Oswajanie niby-szczęścia. Trzy spotkania z Zuzanną Ginczanką; B. Keff: Zuzanna z pieskiem na ręku; M. Środa: Ciało i grób; K. Kłosińska: Dramat czaru; M. Janion: Święte widmo „pięknej Żydówki”; A. Amenta: Wyjść poza Sulamitę i Syrenę; M. Wasilewski: Powroty Zuzanny Ginczanki; J. Tokarska-Bakir: Bardziej; I. Grudzińska-Gross: Przerażająca Samotność; A. Wiedemann: Potrzebna; M. Bieńczyk: *** [O Zuzannie Ginczance]; Z. Lipińska: Dlaczego mam na imię Zuzanna?
Ginczanka. Na stulecie poetki. Pod red. naukową K. Kuczyńskiej-Koschany i K. Szymańskiej. Kraków; Nowy Sącz: Wydawnictwo Pasaże 2018, 165 s. Przęsła.

Zawartość

K. Kuczyńska-Koschany, K. Szymańska: Ginczanka. Na stulecie Poetki; I. Kiec: Oskarżona. Zuzanna Ginczanka o poetach i poetkach; S. Papier: Zuzanna Ginczanka współcześnie – projekty artystyczne poświęcone poetce; J. Roszak: Kiedy przyjdzie? Poezja w edukacji na rzecz pokoju – na przykładzie wiersza Zuzanny Ginczanki; T. Nierychły: Obrazowanie mityczne. Ginczanka. Próba scalenia; A. Czyżak: Zalecanki śmierci – wokół wiersza „Rozbrat z przedwiośniem”; A. Szulc-Woźniak: Pojedynek na wiosny. Zuzanna Ginczanka vs Maria Pawlikowska-Jasnorzewska; J. Maleszyńska: „Ballada o Żydziaku” – interpretacja; L. Marzec: Młoda na zawsze; D. Nowicka: O istnieniu lirycznej, błękitnej dziewczynki. Innodroża Zuzanny Ginczanki; R. Koschany: Kulawy traf. O „Przypadku” Zuzanny Ginczanki; K. Kuczyńska-Koschany: „Waga”. Miłość na szalach.
jak burgund pod światło... Szkice o Zuzannie Ginczance.Red. naukowa: K. Koprowska, S. Papier, R. Sendyka. [on-line] Kraków: Ośrodek Badań nad Kulturami Pamięci, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego 2018, 187 s. Kultury Pamięci Memory Cultures, 1. Dostępny w Intermecie: Zob. link [dostęp 24 stycznia 2026].

Zawartość

K. Koprowska, S. Papier, R. Sendyka: Ginczanka i Kraków; R. Kotarba: Zuzanna Ginczanka w okupacyjnym Krakowie (1942-1944). – Zbliżenia: J. Leociak: „wyrzucim z siebie jelita” – wokół jednej frazy z wiersza Ginczanki; A. Araszkiewicz: „Broń naostrzona – zmysły” – przewartościowywanie znaczeń Zuzanny Ginczanki; J. Szewczyk: Lityczna La-lita. O figurze losu Zuzanny Ginczanki; K. Wawer: Wcielenia „Dziewictwa” Ginczanki. O rozmowie między tekstami; D. Wojda: List nienapisany do Zuzanny Ginczanki; A. Pekaniec: Zrozumieć, usłyszeć, dostrzec. „Wieści od obcych ludzi” Zuzanny Ginczanki; A. Byrska: Szorstkie języki, miękkie futra, azot, krzemienie, krzak bzu; S. Papier: „Kiedy ci mówię wzrokiem... patrzysz mi w oczy jak w szklane szyby”; P. Koniuszy: Myślenie i poznawanie. Poezjowanie i filozofowanie. O dwóch poznaniach Zuzanny Ginczanki; J. Kulczyńska-Kruk: O zjawisku manipulacji w satyrze „Mętne historie” Zuzanny Ginczanki; S. Brejnak: Ginczanka przed prawem języka; K. Koprowska: „Do luftu! Z.G.” – uwagi Ginczanki na marginesach wierszy; Z. Lipińska: Dlaczego mam na imię Zuzanna; M. Stauber: Litera „Ż”; O. Brzezińska: Przywracanie pamięci; R. Kobierski: Sana. – Dialogi poetyckie. – Tłumaczenia. – Kalendarium.
M. Stauber: Musisz tam wrócić. Historia przyjaźni Lusi Gelmont i Zuzanny Ginczanki. Warszawa: Wydawnictwo Marginesy 2018, 267 s.
I. Kiec: Szoszana znaczy Niewinna. O poezji i biografii Zuzanny Ginczanki. Poznań: Instytut Kultury Popularnej 2019, 194 s.
J. Mikołajewski: Cień w cień. Za cieniem Zuzanny Ginczanki. Warszawa: Dowody na Istnienie; Fundacja Instytut Reportażu 2019, 174 s. Seria Reporterska.
Swojskość, obcość, różnorodność. Wokół Zuzanny Ginczanki. Pod red. A. Araszkiewicz, B. Keff, J. Pogorzelskiej. Warszawa: Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza 2019, 190 s., [15] s. tab. Tom Pokonferencyjny Muzeum Literatury, 2.

Zawartość

A. Araszkiewicz, B. Keff: Ginczanka – dybuk czy ikona różnorodności albo siła oporu. – I. Dziedzictwo, testament, skrytka: A. Nawarecki: Litera „ż” w twórczości Zuzanny Ginczanki; J. Leociak: *** [Non omnis moriar] Materiał dowodowy... wiersz... świadectwo; R. Kotarba: Zuzanna Ginczanka w okupacyjnym Krakowie (1942-1944); T. Wójcik: Dwa mity. Topografia Zuzanny Ginczanki. – II. Kobiecy modernizm a literatura jidysz. Wykluczenie i odnowa znaczeń: A. Araszkiewicz: Zuzanna Ginczanka – rozkwit literatury pisanej przez kobiety w dwudziestoleciu międzywojennym; B. Keff: Zuzanna Ginczanka i Debora Vogel; B. Helbig: Marginalizacja i wykluczenie wybitnych kobiet; J. Lisek: Nowe Rachele w poezji jidisz. – III. Ginczanka to nasza historia: P. Czapliński: Powroty Inności. Literatura Polska 1986-2016 i kłopoty demokracji; A. Leder: Ginczanka i odpowiedzialność. Duma z etycznej odwagi czy wstawanie z kolan?
I. Kiec: Ginczanka. Nie upilnuje mnie nikt. Warszawa: Marginesy 2020, 423 s.

Artykuły

M. Głowiński: O liryce i satyrze Zuzanny Ginczanki. Twórczość 1955 nr 8.
J. Śpiewak: Zuzanna, gawęda tragiczna. W tegoż: Przyjaźnie i animozje. Warszawa 1965.
J. Śpiewak: Zuzanna. W tegoż: Pracowite zdziwienia. Warszawa 1971.
A. Baranowska: Moje dumne włości. W tejże: Perły i potwory. Warszawa 1986.
J. Łobodowski: Zuzanna Ginczanka. Poezja 1988 nr 6 [wspomnienia; zawiera także sprostowanie inf. z: J. Śpiewak: Przyjaźnie i animozje].
I. Kiec: Wiosna radosna? Twórczość 1992 nr 9.
N. Gross: Literaci na aryjskich papierach. W tegoż: Poeci i Szoa. Sosnowiec 1993 [dot. m.in. Zuzanny Ginczanki].
M. Inglot: Non omnis moriar... W kręgu konwencji literackiej. Acta Universitatis Wratislaviensis Prawo 1996 nr 251.
J. Mikołajewski: Zły wygląd. Listy do przyjaciela o Zuzannie Ginczance; Niebieskie, pomarańczowe, zielone. Postscriptum o Zuzannie Ginczance. „Gazeta Wyborcza” dod. „Wysokie Obcasy2004 nr 43, 2005 nr 2.
M. Piotrowiak: Pod pręgierzem pogardy. [„Non omnis moriar...”] Zuzanny Ginczanki. W: Intymność wyrażona (2). Katowice 2007.
M. Dubrowska: Pismo i rana” w twórczości Zuzanny Ginczanki. W: Pogranicze kulturowe (odrębność – wymiana – przenikanie – dialog). Rzeszów 2009.
B. Shallcross: Materialna litera „ż”. W tejże: Rzeczy i Zagłada. Kraków 2010.
A. Stolarczyk: O miejscu człowieka w świecie Boga (boga). Przypadek Zuzanny Ginczanki. „Akcent2012 nr 2.
A. Amenta: Od Sany do Sulamity. Różne oblicza Zuzanny Ginczanki. „Czas Kultury2014 nr 1.
A. Araszkiewicz: Tajemnica Ginczanki. Wykluczające centrum języka polskiego. „Czas Kultury2014 nr 1.
M. Bieńczyk: Twarz Ginczanki. „Czas Kultury2014 nr 1.
I. Grudzińska-Gross: Rym i rytm. „Czas Kultury2014 nr 1.
K. Koprowska: Pycha” Zuzanny Ginczanki. Doświadczenie dojrzewania. „Konteksty Kultury2014 z. 1/2.
J. Leociak: Ginczanka. „Zagłada Żydów. Studia i materiały2015 nr 11.
P. Lisiewicz: Zuzanna w kąpieli. „Niezależna Gazeta Polska Nowe Państwo2017 nr 4.
L. Ovdìjčuk: Zuzanna Ginčanka ta Olena Telìga. Bìografìčnì paralelì âskravih osobistostej. „Dialog Dwóch Kultur = Dìalog Dvoh Kul'tur2017 z. 1.
J. Poliszczuk: Przypadek Zuzanny Ginczanki. „Bibliotekarz Podlaski2018 nr 4.
K. Długoszewska-Tamoń: Bohater jako współautor. Obecność Zuzanny Ginczanki w tomie Józefa Łobodowskiego „Pamięci Sulamity”. „Tekstualia2019 nr 2.
A. Kumala: Ciała Zuzanny Ginczanki. „Tekstualnia2019 nr 2.
N. Majewska: Że niby: lat siedemnaście, że niby: jestem szczęśliwa. Zuzanna Ginczanka – już nie dziewczynka, ale czy kobieta? „Universitas Gedanensis2019 t. 56.
E. Borkowska: Wielogłosowość i milczenie w poetyce żydowskiej – „gdy ciało staje się słowem. Kilka uwag o poezji Zuzanny Ginczanki. „Iudaica Russica2020 nr 1.
I. Kiec: Zuzanna Ginczanka w archiwaliach i bibliotekach. „Biblioteka2020 nr 24.
J.I. Piątkowska: Dziewictwo” utracone w tłumaczeniu. Analiza indywidualnego stylu Zuzanny Ginczanki w oryginale i w przekładzie na język ukraiński. „Przekładaniec2020 nr 40, przekł. angielski: The function of bounding and the construal of imagery in Zuzanna Ginczanka’s poem „Dziewictwo” (Virginity) and its Ukrainian translation. „Między Oryginałem a Przekładem” 2020 nr 1/4.
M. Zając: Zuzanna Ginczanka. Krytyka, poezja, życie. O tym, jak otwierają się znaki. „Iudaica Russica2020 nr 2.
R. Bobryk: Przypadki zawiadują życiem. Próba lektury „Przypadku” Zuzanny Ginczanki. „Ethos2023 nr 2.
Idę słowem jak chlebem się sycić. Fragmenty i krajobrazy. Poezje. Całość ułożyła i wstępem opatrzyła I. Kiec. Fotografie wykonał A. Nowakowski. Kraków 2024. Poezje.

Zawartość

Poza wierszami Z. Ginczanki zawiera teksty: I. Kiec: Spojoność, czyli rytm; I. Kiec: Poetycki atlas Zuzanny Ginczanki; J. Maleszyńska: „Nad mapą” – jak nad białą kartką papieru; A.M. Misiak: „Zdania ścierają się milcząc”. Substancja i sens w poezji Zuzanny Ginczanki; J. Trzeciak Huss: Smak chwili. „Deklaracja” Zuzanny Ginczanki; J. Piątkowska: O pewnym typie metafory Zuzanny Ginczanki albo co robić, by „patos nie cmokał groteską”; M. Traczyk: Przypowieść o „Przypowieści”; O. Sływynski: Zuzanna Ginczanka. Oswajanie samotności.
J.I. Piątkowska: O pewnym tropie w wierszach Zuzanny Ginczanki. Pragmatyczne spojrzenie na narzędnik sposobu porównawczy w liryce. „Pamiętnik Literacki2024 z. 3.

O centaurach

H. Domiński: U poetów. Zwierciadło naszej szczerej liryki. Kurier Poranny 1937 nr 23.
A. Mandel: Interesujący debiut. „Nasz Przegląd1937 nr 83.
S. Napierski: Wiersze o Centaurach. „Czas1937 nr 48.

Udźwignąć własne szczęście

J. Sosnowski: Niedojrzałość, zmysłowość, słowo. Czas Kultury 1992 nr 3.
A.K. Waśkiewicz. Twórczość 1992 nr 7/8.

[Wiersze i przekłady w:] I. Kiec: Zuzanna Ginczanka

J. Ratajczak: Wyjęte z półki. „Arkusz1994 nr 4.
T.J. Żółciński: Poetka z malutkiego miasta. „Słowo Żydowskie = Dos Jidisze Wort1994 nr 19.

Wniebowstąpienie Ziemi

R. Kobierski: Bo ona zły wygląd miała. „Tygodnik Powszechny2014 nr 10 dod. „Książki w Tygodniku” nr 1/2.