BOYÉ Edward

Urodzony 9 maja 1897 w Warszawie w rodzinie mieszczańskiej; syn Wilhelma Boyé i Jadwigi z domu Eberlein. W 1915-18 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1916-17 redagował i wydawał czasopismo „Pro arte et studio”, na którego łamach również debiutował w 1916 wierszem Przedśpiew (z. 1). Następnie kontynuował studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1919 uzyskał magisterium, a w 1920 doktorat. W 1924 zawarł związek małżeński z Anną Dytlówną. Artykuły na temat literatury włoskiej, hiszpańskiej i francuskiej oraz przekłady z tych literatur ogłaszał m.in. w „Wiadomościach Literackich” (1924-28), „Głosie Prawdy Literackim” (1927-33), „Pionie” (1933-34); wiersze publikował m.in. w „Cyruliku Warszawskim” (1930). Od 1928 był tłumaczem i redaktorem Biblioteki Literatury Hiszpańskiej i Hiszpanoamerykańskiej, wydawanej przez Rój, nadto ogłaszał liczne przekłady z literatury włoskiej i francuskiej. W 1929 ożenił się z Wandą Skrzypiciel (primo voto Odolska, secundo voto Odolska-Boyé), późniejszą dziennikarką radiową. W 1932 drukował cykl artykułów z podróży po Hiszpanii pt. Rajd po czerwonym półwyspie na łamach „Dziennika Ludowego” i „Robotnika”; w tychże pismach w 1937-38 publikował liczne artykuły na temat wojny domowej w Hiszpanii, opowiadając się po stronie Republiki. Był członkiem Polskiego PEN Clubu; w 1937 otrzymał nagrodę Polskiego PEN Clubu za przekłady z języków obcych. W okresie okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie; otrzymywał pomoc finansową z konspiracyjnego funduszu wydawniczego Zbigniewa Mitznera. Zmarł 12 sierpnia 1943 w Warszawie; pochowany tamże na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim.